วันที่ อาทิตย์ กรกฎาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Sydney ... State Theatre


      

                                รูปจาก Internet

State Theatre

             

*** พรุ่งนี้ไปเยี่ยมชม Sydney Opera House ที่พี่งจะได้รับเลือกให้เป็น สถานที่มรดกโลก เมื่อ วันที่ 28 มิถุนายน 2550 นี่เอง  อย่าลืมติดตามนะคะ

                ซิดนีย์เป็นเมืองที่ไม่ใหญ่โตอะไรนัก สามารถเดินไปได้เรื่อยๆ การแบกเป้สะพายหลังเที่ยวชมเมืองด้วยสปิริตของนักท่องเที่ยวที่พกมาต็มเปี่ยมทำได้ง่ายๆ เพราะตัวเมืองค่อนข้างเล็ก ถนนหนทางไม่สลับซับซ้อน และค่อนข้างปลอดภัย ซิดนีย์เป็นเมืองที่มีการวางผังเมืองดี  คล้ายกับการวางผังเมืองของมหานครลอนดอน  เพราะบรรพบุรุษที่ก่อตั้งประเทศนี้มาจากอังกฤษ  และได้นำระบบการวางผังเมืองมาใช้ที่นี่ด้วย  ทำให้ระบบผังเมืองค่อนข้างลงตัว

ซิดนีย์จึงมีลักษณะและสไตล์แบบอังกฤษอยู่ค่อนข้างมาก คือมีจตุรัส มีสวนสาธารณะขนาดใหญ่กลางเมือง มีการประดับประดาเมืองด้วยรูปปั้น เมืองมีความสวยงามและมีระเบียบ ทางเท้ากว้างขวาง ไม่มีแผงลอยขายของให้แกะกะสายตาและสร้างความยากลำบากให้กับผู้ที่สัญจรไปมา

ซิดนีย์ทั้งเมืองประกอบไปด้วยอาคารสถานที่และสวนสาธารณะที่สอดคล้องกลมกลืน  ผิดกับประเทศที่ไม่เคยเป็นเมืองขึ้นของใครที่ผังเมืองของเมืองใหญ่ดูยุ่งเหยิง  วกไปวนมา จะเดินเหิน  ขับขี่รถราก็แสนจะลำบาก   หากคุณมีแผนที่ก็ช่วยไม่ได้มากเพราะระบบป้ายบอกทางและชื่อถนนยังไม่มีมาตรฐานที่ดีพอ  ฉันเคยนั่งรถมองหาป้ายเพื่อจะเลี้ยวขึ้นทางด่วน  แต่เจอป้ายก็ต่อเมื่อคุณเลี้ยวไม่ทันแล้ว  ต้องนั่งรถไปอีกหลายกิโลกว่าจะมีโอกาสวกรถกลับมาที่เดิมได้อีก  อ้าวนี่ฉันเผลอบอกไปหรือเปล่าก็ไม่รู้ว่ากำลังพูดถึงประเทศอะไรอยู่J

 

ถนนหนทางในซิดนีย์ค่อนข้างเป็นเส้นตรง  ถนนแต่ละบล็อคไม่ยาวจนเกินไปและมีแผนที่ที่บอกสถานที่ที่ต้องการจะไปอย่างชัดเจนวางไว้ให้นักท่องเที่ยวได้หยิบฉวยเป็นไกด์นำทางทุกหนแห่ง  จึงทำให้การเดินเที่ยวในตัวเมืองทำได้ง่ายๆ แค่มีแผนที่แผ่นเดียวติดตัวไปด้วยก็เพียงพอแล้ว  ระบบการขนส่งสาธารณะให้ความสะดวกสะบาย  มีทั้งรถไฟ  รถราง  รถบัส  เรือเฟอรี่เป็นตัวเลือกมากมาย  หรือจะเลือกบริการของรถแท็กซี่ในกรณีการเดินทางออกนอกเมืองก็มีบริการตลอดเวลาและค่อนข้างปลอดภัย 

ความสุขและความสนุกของการเที่ยวซิดนีย์คือการเดินชมเมืองไปเรื่อยๆ  ทางเดินเท้าบางช่วงมีลักษณะลาดลงเหมือนเดินลงเขา  บางช่วงไล่ระดับสูงขึ้นๆลงๆ  ในขณะที่สองข้างทางจะมีร้านค้าหลากประเภทไว้คอยให้ผู้คนเข้าไปเลือกชมสินค้าและจับจ่ายใช้สอย

นึกๆดูก็แปลกดี  เวลาอยู่ที่เมืองไทยจะไปไหนทีก็ต้องหาพาหนะที่จะใช้เดินทาง  แม้แต่จะออกมาแค่ปากซอยบ่อยๆที่ต้องพึ่งบริการมอเตอร์ไซด์รับจ้าง  แต่เมื่อมาเที่ยวต่างบ้านต่างเมือง  ฉันสามารถเดินได้เดินดีตลอดทั้งวัน  อย่างที่ซิดนีย์  ถึงแม้เมืองจะสร้างลัดเลาะเลียบเคียงไปตามอ่าว  ถนนและทางเดินเป็นเนินสูงๆต่ำๆ  แต่เมื่อเดินก็ไม่รู้สึกว่าเหนื่อยมากสักเท่าไหร่  อาจจะเป็นเพราะอากาศดี  มลพิษตามท้องถนนน้อยมากๆ  ไม่มีฝุ่นและความร้อนมาเป็นตัวถ่วง  ไม่มีสัตว์จรจัดไร้เจ้าของวิ่งตามท้องถนนให้ต้องระวัง  ไม่ต้องกระโดดขึ้นลงฟุตบาทจนเสี่ยงที่จะโดนรถเฉี่ยวชนด้วยคนเดินที่ไม่มีสิทธิ์ในการใช้ทางเดินเท้าเท่าเจ้าของแผงลอย  และไม่ต้องคอยระวังหลบลูกหลงที่อาจพลาดมาโดนเมื่อนักเรียนก่อการวิวาทและยกพวกตีกัน

 

ออกจาก QVB แล้วฉันเดินข้ามถนนมาที่ State Theatre เพื่อเข้าชมโรงละครเก่าที่ยังคงเอกลักษณ์ดั้งเดิมของสถาปัตยกรรมของยุโรปไว้ทุกกระเบียดนิ้ว ด้วยสัญญลักษณ์หลังคาโค้งเมื่อกระทบกับแสงแดดดูสงบนิ่งไปกับกาลเวลา ภายในงดงามยิ่งกว่าด้วยความงดงามที่วิจิตรเหมือนพระราชวังทางโลกตะวันตก โรงละครแห่งนี้สร้างเสร็จเมื่อปี 1929 

โมเสกขนาดเล็กหลากสีที่ใช้ปูพื้นเล่านิยายที่ เซนต์จอร์จต่อสู้กับมังกรในตำนาน บันไดหินอ่อนทั้งสองข้างที่ทอดตัวยาวขึ้นไปบนส่วนที่เป็นเหมือนท้องพระโรงรูปโดมสวยงามอลังการจนบรรยายให้เห็นภาพไม่ได้เหมือนกับที่ตาเห็น …  นอกจากจะบอกว่าสวยจริงๆและคุณควรจะมาเห็นด้วยตัวเอง (ดูรูปด้านบน)

 ส่วนโค้งของโดมประดับด้วยลวดลายปูนปั้นอ่อนช้อยสีออกโทนแดงขรึมคลาสสิค มุมของโดมแต่ละด้านมีรูปภาพเล่าเรื่องราวในตำนาน  โคมไฟฉาบทองอร่ามห้อยระย้าลงมาจากยอดโดมทำด้วยแก้วคริสตัล  และเป็นโคมไฟคริสตัลที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลก

 

ที่นี่คุณสามารถเดินช้าๆปล่อยใจให้ซึมซับชื่นชมกับงานศิลปที่จัดแสดงไว้  มีวิดิทัศน์ไว้บริการในกรณีที่ต้องการศึกษาด้วยตัวเอง  และในช่วงเดือนมิถุนายนของทุกๆปี ที่นี่ถูกใช้เป็นสถานที่จัดงาน Sydney Film Festival สำหรับคอหนังพันธุ์แท้ด้วยจ๊ะ

  

 

โดย Supawan

 

กลับไปที่ www.oknation.net