วันที่ อาทิตย์ ตุลาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไปเดินเล่น..ถนนคนเดินตลาดเก่าท้องศาลา เกาะพงัน


เย็นวันเสาร์...


อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนต้นเดือนตุลาคม

.

ตลาดเก่าท้องศาลา

เกาะพงัน..

กระแสที่กำลังมาแรง

..

ถนนคนเดินครับ

มีกะเค้าด้วยนา..อย่าเอ็ดไป

..

มาครับไปเดินด้วยกัน..กับผม

อย่าเขินไปเลยครับ....(วุ้ย..ใครจะเขิน...  มั่ว ๆ)

ตลาดตรงนี้เรียกว่าตลาดท้องศาลา

ภาษา บ๋าน ผ๋ม เรี๋ย วํา หลาดท๋องหลา

สมัยก่อนเรียกว่า ในหลาด

ถึงแม้ว่าบรรยากาศแบบเก่าๆค่อยมลายไปเรื่อย

ตึกปูนค่อยๆมาแทนที่อาคารไม้

แต่ตลาดท้องศาลาก็ยังมีมนต์ขลังอยู่มิน้อย

อาคารเก่าที่ยังหลงเหลืออยู่

อดีตเป็นตัวแทนจำหน่ายสุราของบริษัทใหญ่บริษัทหนึ่ง

แต่เดี๋ยวนี้ก็เลิกราไปแล้ว

..

ตรงข้ามกับอาคารไม้หลังนี้เป็นร้านค้ารุ่นแรกๆของท้องศาลา

เจ้าของชื่อโกยี่

สมัยก่อนขายผัดไทย ซึ่งขึ้นชื่อมาก

ใครไปตลาดท้องศาลาจะต้องสั่งมากิน..พร้อมโอเลี้ยงแก้วใหญ่

สุดยอด..ผัดไทยโกยี่..อิอิ

หากินไม่ได้อีกแล้ว  แต่ก็มีสินค้าในตู้ให้เลือกซื้อแบบไม่ต้องคิดมาก

อย่างที่เห็นนั่นแล

ใกล้ค่ำครับ  บรรยากาศอย่างที่เห็น

เมฆทะมึน..เห็นอยู่ลิบๆ ท้ายตลาด ฝนทำท่าจะตก

ฟ้าก็แลบแปลบปลาบ

..

แต่ผู้คนก็ยุงคงพลุกพล่าน

เดินไป   เดินมา

เสื้อยืดจ้า...ตัวละ 199 บาทจ้า

..แม่ค้าขายเสื้อยืดที่ระทึก เอ้ย..ที่ระลึกส่งเสียง

ผมบอกว่า...เดี๋ยวเหลือตัวสุดท้ายแล้วจะเหมาหมดเลย

อิอิ  แม่ค้าแกหันมามองหน้า ทำปากขมุบขมิบ

ก็พอคงเดาแบบไม่ต้องแต่งตั้งคณะกรรมการมาตีความให้เป็นเรื่องใหญ่..ว่า

แกด่าแล้วหละ  แม้ว่าจะไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา นะ..

..

ไปดีกว่า...แกไม่โกรธหรอกเพราะแกเป็นหลังบ้านผู้ใหญ่เจ้าของสถานที่..

เรียกง่ายๆว่าเมียผู้ใหญ่บ้านครับ..แกชื่อพี่พร

ก็สนุกสนานตามประสาชาวเกาะ

ฝรั่งมังค่าก็นั่งมองวิถีแบบไทยๆ

ไม่รู้ว่าเค้าคิดอย่างไร..เพราะไม่ได้ถามครับ

แต่คนไทยสนุกแน่นอน

เห็นเวทีเล็กๆข้างหน้ามีเสียงเพลงลุงนัน

จากพี่"ตุ้ย ด้ามขวาน"

ที่มาตั้งรกรากอยู่เกาะพงันตั้งหลายปี  จนกลายเป็นคนเกาะไปแล้ว

ดูโน่น ดูนี่  ตามประสาหนุ่มโสด (แฮ่ม..)

ดูแม่ค้าบ้าง..ดูคนเดินบ้าง

ร้านใหนที่ผู้ชายขายเราก็เดินผ่านไปไม่ชายตาแล..

แต่ถ้าร้านใดแม่ค้าสวยๆหละก้อ  ต้องแวะชมสินค้านานหน่อยนะ อย่าว่ากัน

บางร้านก็มีรอบสอง รอบสาม แบบว่าตัดสินใจไม่ถูก

ซื้อดีมั้ยว้า.....หรือขอเบอร์โทรดีว้า...แหะๆ

..

แต่นี่..โป๊ะเช๊ะ..โดนใจครับ..

ขอโทษที  อย่านึกเชียว..ที่คิดไว้ในใจ.ผิดครับ.ไม่ใช่หรอก

..ที่ว่าโดนใจคือในถาดนั้นต่างหาก...ไม่ใช่แม่ค้า

เค้ามีเจ้าของแย้ว..ห้ามยุ่ง..

มันชื่อว่า ขนม ขี้หมาต้วง  (ใครเป็นคนตั้งชื่อหว่า..คิดได้ไง)

ใครรูบ้างครับว่าขี้หมาต้วงคือขนมอะไร

ไปดูกัน...

ข้าวตูนั่นเอง...

หว่า..  ตั้งชื่อซะไม่อยากกินเลย..

แน้...มีแบบสดๆด้วย..

แต่ชอบครับ  ขนมโบราณจริงๆ หากินยาก  ..

เดินชมแม้ค้าเสียเพลิน

เลยไม่ค่อยได้ชมสินค้า..อย่าว่ากันเน่อ...

ส่วนมากเป็นเสื้อผ้า..

ผู้หญิงชอบเค้าหละ

โปสการ์ดสวยๆ

สวยจริงๆ

เป็นสถานที่ต่างๆ บนเกาะพงัน

เวลาเราถ่ายมามันไม่สวยแบบนี้นะ..

ฝีมือไม่ถึง...

ค่ำแล้ว...ค่ำแล้ว

นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติก็พอมีให้เห็นกันบ้าง

พอให้รู้ว่าเป็นเมืองท่องเที่ยว

ผมยังเดินอยู่ครับ หาของกิน..

นี่สะตอดองของชอบของหลายคน

เห็นขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่า...

แต่ขอผ่าน..สู้กลิ่นไม่ไหว  อิอิ

เดินผ่านอาคารไม้เก่าๆอีกหลัง อดีตเป็นตัวแทนจำหน่ายบุหรี่

และน้ำอัดลม..รวมทั้งสุราขาว

ใครจะซื้อไปขายปลีกต้องมาซื้อที่นี่เท่านั้น

ตรงกันข้ามเป็นที่ทำการไปรษณีย์

และธนาคารนครหลวงไทย จำกัด ธนาคารแห่งแรกบนเกาะพงัน

มาพงันก็มาแวะบ้างนะครับ

ทุกวันเสาร์ ตอนเย็นๆ ไปจนถึงค่า

อาจจะไม่ประทับใจเหมือนที่อื่นๆ

สินค้าอาจน้อยกว่าที่อื่น

แต่น้ำใจไม่เคยน้อยกว่าที่อื่นแน่นอน

ก่อนกลับก็แวะซื้อข้าวยำติดไม้ติดมือ..

ข้าวยำน้องสา

เจ้านี้เขาอร่อยครับ..ยืนยันและฟันธง

เพราะว่ามีร้านเดียวนิ...

.....

อุ้ย...เดินชมซะเพลิน

คงเบื่อกันแล้วกระมัง

ฝนก็ตกลงมาพอดี...

ไม่เป็นไร..แวะกินข้าวยำก่อนดีกว่า

..


แต่ว่า

ผมซื้อมาแค่ห่อเดียวเอง..

ตัวไครตัวมันครับ... ฮ่าๆ..

..

 

หนุ่มพงัน ฌามา

โดย ดอกพร้าวชาวเกาะ

 

กลับไปที่ www.oknation.net