วันที่ อังคาร ตุลาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ท่องแดนมังกร ( ๙ ) เที่ยวไปบ่นไปในพระราชวังต้องห้าม


พระราชวังต้องห้าม  (  Forbidden  City  )

พระราชวังแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยตอนต้นของราชวงศ์หมิง

ใช้เวลาการก่อสร้างกว่า 40 ปี

ใช้เป็นที่ประทับของฮ่องเต้ในสมัยราชวงศ์หมิงตลอดจนราชวงศ์ชิง

มีพระตำหนักน้อยใหญ่ 9,900 ห้องสร้างบนเนื้อที่ 72,000 ตารางเมตร

และมีวัตถุโบราณต่าง ๆ มากมาย

ภาพหมู่เฮาชาวคณะบัส ๗ จากทั้งหมด ๘ บัสเกือบ ๓oo ชีวิต

ขอเชิญทุกท่านทัศนาตามอัธยาศัยครับ

อย่าหมิ่นหนูว่าตัวเล็ก

เพราะมันเคยช่วยชีวิตราชสีห์มาแล้ว

เมื่อคราวติดบ่วงนายพราน

สัญชาติญาณมังกร

ย่อมไม่ร้องครวญครางให้เป็นที่รำคาญของกุ้งฝอย

ไม้งามกว่าจะเข้ามาอยู่ในเมืองได้

ก็ต้องถูกตัดกิ่งตัดโคนเสียแล้ว

นับประสาอะไรกับผู้หญิง

ไก่ที่กระพือปีกได้

ใช่ว่าจะขันเก่งเสมอไป

เราไม่ได้ต่ำเพราะต้องกวาดถนนหรือล้างชาม

แล้วคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้สูงเพราะทำงานอยู่บนยอดตึกใบหยก

คนเราจะสูงหรือต่ำ

วัดกันที่ใฝ่สูงหรือใฝ่ต่ำต่างหาก

ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ

สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว

เป็นหนึ่งอยู่ในกระท่อม

ดีกว่าเป็นที่สองอยู่ในวัง

คนบางคนคิดว่าตัวเองต่ำต้อยกว่าผู้อื่น

คนบางคนคิดว่าตัวเองวิเศษกว่าคนอื่น

คนทั้งสองชนิดนี้มีมากมายในโรงพยาบาลศรีธัญญา

มีแต่คนโง่เท่านั้น

ที่ยอมมอบทรัพย์มรดกทั้งหมดให้แก่ผู้รักษา

โชควาสนาติดตามคนกล้า

เคราะห์กรรมตามหลังคนขลาด

เพื่อน Blogger ที่รักจงอย่าเป็นน้ำน้อยแพ้ไฟ

เพื่อน Blogger เคยเห็นไหม ?

น้ำแพ้ไฟเมื่อใด

มันก็เดือดพล่านเมื่อนั้น

หน้าต่างมีหู

ประตูมีตา

พอความจนโผล่เข้ามาทางประตู

ความรักก็เผ่นออกทางหน้าต่าง

ความปรารถนาคือ.....

ปัจจัยที่เปลี่ยนน้ำร้อนแห่งความธรรมดาสามัญ

ให้พวยพุ่งขึ้นเป็นไอน้ำแห่งความสำเร็จที่ชัดเจน

ยอดหญ้าก็อาจสูงกว่ายอดเขาได้

ถ้าต้นหญ้ามันไปขึ้นบนยอดเขา

นักวิพากษ์วิจารณ์

ก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์เหมือนกัน

ใช่ว่าจะไม่มีอะไรให้ผู้อื่นผู้ใดเขาวิพากษ์วิจารณ์ก็หามิได้

เส้นบาง ๆ ที่คั่นะหว่างความเป็นไปได้

กับความเป็นไปไม่ได้

คือการตัดสินใจของเรา


 
 
 ความทรมานที่เกินทน...จะหล่อหลอมคนให้ทนทาน
ความรัก...ทำให้คนเป็นกวี
ความทุกข์...ทำให้คนเป็นปรัชญา
ถ้าบ่นแล้วหมดปัญหามันก็น่าบ่น
แต่ถ้าบ่นแล้วมีปัญหา
แล้วจะยังบ่นทำหาหอกอะไร ?
 
 

กินอาหารในภัตตาคารมื้อละหมื่น

หรือกินข้าวราดแกงข้างถนนจานละสิบห้าบาท

มันก็แค่หนึ่งอิ่มเหมือนกัน

มีเสื้อผ้าอาภรณ์นับร้อยชุด

สวมใส่ได้เพียงแค่ครั้งละชุดเดียว

มีที่ดินนับพันไร่

ใช้นอนแค่ไม่เกินสองตารางเมตร

สุนัขที่มีชีวิตอยู่

ดีกว่าสิงโตที่ตายแล้ว

ความเพียร.....เป็นสมบัติของนักสู้

ความรู้.....เป็นสมบัติของนักปราชญ์

ความฉลาด.....เป็นสมบัติของนักขบคิด

ความเป็นระเบียบทุกชนิด.....เป็นสมบัติของคนดี

ถ้าเรามีเงินคนละ 1 บาทแล้ว

เอามาแลกกัน

เราจะยังคงมีเงินคนละ 1 บาทเท่าเดิม

แต่ถ้าเรามีความคิดดี ๆ คนละ 1 ความคิด

แล้วเอามาแลกกัน

เราจะมีความคิดดี ๆ คนละ 2 ความคิด

ไข่มุกแห่งความอดทน

ย่อมเกิดจากหอยแห่งความลำบาก

ในสมัยโบราณ......

มนุษย์แย่งกันกินอย่างไร

ในสมัยปัจจุบันก็ยังแย่งกันกินอย่างนั้น

ผิดกันก็แต่วิธีการแย่ง

คนที่รู้เรื่องกรรมดีที่สุดคือตัวเราเอง

คนที่แก้กรรมได้ดีที่สุดคือตัวของเรา

การแก้กรรมทำได้ด้วยการเปลี่ยนพฤติกรรม

ไม่ใช่ด้วยพิธีกรรมแปลก ๆ

การแข่งขันระยะทาง

มิได้แข่งขันกันว่าใครอยู่ในรถได้นานกว่ากัน

ทริปของวันนี้

เหนื่อยก็แสนเหนื่อยร้อนก็แสนร้อน

ตากแดดกันจนตัวดำ

แต่ก็มีเรื่องขำเล็ก ๆ มาฝาก

คือว่าที่เมืองจีนนี่

แยกกันไม่ออกเลยว่าใครเป็นใคร

ระหว่าง... ทหาร ตำรวจ และรปภ.

เพราะเครื่องแบบของทหารจะคล้ายตำรวจ

เครื่องแบบของตำรวจจะคล้ายรปภ.

และที่สำคัญเครื่องแบบของรปภ.ก็จะคล้ายทหาร

และที่สำมะคัญยิ่งไปกว่านั้นเขาดันห้ามถ่ายรูปด้วย

คนไทยยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุนะ...ขอบอก

เราไม่ได้ถ่ายรูปคุณนะ

ไม่รู้ว่าเป็นตำรวจ รปภ.หรือว่าทหารขอเรียกคุณละกาน

เราถ่ายรูปเพื่อนคนข้างหลังอ่ะ

คุณมายืนบังทามายยยยยย

5 5 5

ชีวิตในบางครั้ง...

ความไม่ยุติธรรมก็คล้ายเป็นเรื่องถูกต้อง

 ความเจ็บปวดก็คล้ายเป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

 ความเสียเปรียบก็อาจถูกยัดเยียดให้

 ความพ่ายแพ้ก็อาจเกิดขึ้นได้อย่างไม่คาดฝั

 คนที่เข้มแข็งและอึดกว่าเท่านั้น

จึงจะสามารถทนรับเอาไว้ได้

 เพื่อที่จะกอบกู้ทุกอย่างกลับคืนมา

ภาพเขียนคือบทกวีที่ไร้เสียง

และบทกวีก็คือภาพเขียนที่พูดได้

ใครให้อะไรเรามาให้จำให้แม่น

ถ้าเราให้อะไรใครไปให้ลืมให้หมด

หมอแพทย์ทายว่าไข้  ลมคุม

โหรว่าเคราะห์แรงรุม  โทษให้

แม่มดว่าผีกุม  ทำโทษ

ปราชญ์ว่ากรรมเองไซร้  ก่อสร้างมาเองฯ

คนเคราะห์ร้ายทำนา

วัวไม่ตายฝนก็แล้ง

หรือไม่ก็น้ำท่วม

บุญมา..ปัญญาก็ช่วย..ที่ป่วยก็หาย..ที่หน่ายก็รัก

บุญไม่มา..ปัญญาก็ไม่ช่วย

ที่ป่วยก็ไม่หาย..ที่หน่ายก็หนัก..ที่รักก็หน่าย

ที่ไหนมีความพยายาม

ที่นั่นย่อมมีความสำเร็จ

ถ้าใจเชื่อว่าทำได้ต่อให้ต้องย้ายภูเขาถมทะเลก็ทำได้

แต่ถ้าใจเราคิดว่าทำไม่ได้

แม้ง่ายแค่พลิกฝ่ามือ

ก็ยังไม่มีวันประสบความสำเร็จ

ไม่มีคำว่าสาย

สำหรับการเริ่มต้นที่ดี

การขอที่ไม่ต้องละอายคือ...ขอโทษ

การให้ที่ไม่ต้องออกแรงอะไรเลยคือ...การให้อภัย

โอกาสที่จะเป็นเศรษฐี...มีไม่เท่ากัน

แต่โอกาสที่จะเป็นคนดี...มีเท่ากัน

ความประเสริฐของมนุษย์

คือการงานที่มีคุณธรรม  มีคุณภาพ  มีความสร้างสรรค์

ถ้าผู้นั้นไม่ทำงาน  ไม่สร้างสรรค์  ไม่ก่อคุณค่า

ประโยชน์ของเขาผู้นั้นคือ....

ขยะชิ้นหนึ่งที่สกปรกเลอะเทอะอยู่ในสังคม...บนโลก

อาตมาว่า.....

"  ลามะก็ร้อนเป็นเหมือนกันนั่นแหละประสก  "

ผู้ยิ่งใหญ่ที่แท้....

ให้กำเนิด.....โดยมิอ้างเป็นเจ้าของ

บำรุงเลี้ยง.....โดยมิถือเป็นบุญคุณ

เกื้อกูล.....โดยมิก้าวก่าย

ไม่นำความยิ่งใหญ่ไปแทรกแซงขู่เข็ญบังคับใคร

การท่องเที่ยวในวันนี้เป็นวันที่หฤโหดที่สุด

ต้องเดินแบบมาราธอนมาก

เดินจากพระราชวังต้องห้าม

มาโผล่ที่จตุรัสเทียนอันเหมิน

ระยะทางไม่น่าจะต่ำกว่า 5 กิโลเมตร

เที่ยวพระราชวังต้องห้ามในครั้งนี้

เพื่อนบางคนบอกว่า  "  พระราชวังต้องหาม  "

โดย กัปตันแจ๊ค_จอมโจรจอมใจ

 

กลับไปที่ www.oknation.net