วันที่ พุธ ตุลาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

จันทน์ผา...กับการเดินทางของหัวใจ..นาแห้วที่ไม่แห้ว...?


จันทน์ผา..ของจ่าจินต์...?


.........ขอบคุณเจ้าโอกาสที่มาแวะเวียนหัวใจให้ใจฉันสะเทินน้ำ...

สะเทิน...บก หัวใจพเนจร เจ้านกขมิ้นเหลืองอ่อนกับอิสรภาพ..

แห่งเสรี....เป็นตัวของตัวเองที่มิยอมให้ผู้ใดจูงจมูก...คือฉัน...

นั้นคือฉัน...มิผิดใช่ไหมเจ้าจันทน์ผา..หากหัวใจฉันจะยึดเจ้าเป็น...

เพื่อนในยาม...ที่อ่อนล้า.และท้อถอย...

........ทำไมถึงผูกพันกับจันทน์ผา เมื่อครากะโน้นสิบห้าปีที่แล้ว...

กับสายตรวจรถจักรยานยต์212 ขณะปฎิบัติหน้าที่กับอาชีพผู้พิทักษ์...

สันติราษฏร์ได้รับแจ้งจากเจ้าอาวาสวัดเขาวง ท้ายตลาดให้ไปจับกุม...

ผู้ลักลอบขโมยจันทน์ผาจากชะง่อนผา...บริเวณวัดเขาวงจันทน์ผา...

ไม้หวงห้ามราคางามในเพลานั้น...

.....วันนี้ฉันกำลังวกกลับกับเหตุการณ์สิบห้าที่แล้ว จันทน์ผาที่วัด...

ถ้ำผากลองที่ดาษดื่น บนดาดหินและโขดหิน ที่เกิดจากธรรมชาติ...

และด้วยมันสมองของเจ้าอาวาส ขนลุกซู่ทุกครา จันทน์ผาเจ้าเอย ...

อีกไม่กี่หยิบมือเจ้าก็จะหยิบก้อนเมฆได้แล้วใช่ไหมนั่น...

ท้าทายโดดเดี่ยวแกร่งดุจหินผา...

........ทำลายคนคนหนึ่งใช้คำพูดคำเดียวก็เพียงพอแต่ถ้าปั้นคน...

คนหนึ่งต้องใช้คำพูดเป็นร้อยเป็นพันคำ...ฉันละเลียดคำคมบทความ...

แต่ละบทที่นั้นด้วยหัวใจช้าๆ..ฝันจะขึ้นมาคนเดียวอีกหลายๆครั้ง...

มานั่งจมจ่อมกับกระจกวิเศษที่เลื่อนเข้าออกช้าๆกับภาพไกลโพ้น...

กับการกำหนดลมหายใจเข้าออกช้าๆตามมือที่ผลักกระจกสองบาน...

นั้น...แผ่วเบา...

.......ก่อนจากลาเจ้าจันทน์ผาต้นนั้นส่งสายตาชวนเชิญอย่างเอียงอาย.

ว่ามาอีกนะจ่าคนดียินดีต้อนรับเสมอ มาทิ้งร่างและความเหน็ด...

เหนื่อย...เมื่อยล้าของเจ้าที่แห่งนี้..มอสเฟิร์นเจ้าดอกไม้ป่า ...

พร้อมที่จะเป็น...เพื่อน...ที่จริงใจของเจ้า... ฉันยิ้มกว้าง...

เต็มใบหน้า สัญญากับ...สายลมเบาๆ อีกหนึ่งคืบ....

 อีกหนึ่งฝันของหัวใจที่ใกล้ความจริง...

....ฉันเชื่อในสัจจะ พระธาตุศรีสองรัก ด่านซ้ายสัญญลักษณ์แห่ง...

มิตรภาพเมืองแห่งสัจจะ ไม่น่าเชื่อว่าปีนี้ฉันจะได้มากราบพระธาตุ...

เป็นครั้งที่ห้าในรอบปี..และคงต้องมาอีกหลายครา...

เพราะสัจจะทำให้ฉัน..รักเจ้าจันทน์ผา...และวัดถ้ำผากลอง...

ไม่มีสัจจะอย่าติดต่อฉันมานะคนดี...แค่นี้ที่ฉันขอ...?

.........บทกวีใดใดก็ไร้ค่า..น้ำคำที่พร่ำออกจากปาก..แต่ไร้สัจจะ...

หวังผลประโยชน์..ส่วนตน..และพวกพ้อง..ใยต้องทดสอบบทเรียน...

แล้วบทเรียนเล่า..ถึงเช่นไรฉันก็ยินดี...กับบทเรียนบันทึกเล่มนั้น...

ใจคนคดแท้ยากหยั่งถึง..จันทน์ผาเจ้าเอย..สัจธรรมกับหยดน้ำ...

บนสนแปดแฉก..ทางเข้าวัดเช้านี้...ทำให้ฉันยิ้มได้...

แล้วใยต้องทุกข์ตรมเล่า...?

โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net