วันที่ อาทิตย์ กรกฎาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แม่มูน ดอกคูน เสียงแคน แห่งเมืองอุบล


"ผมจร รอนแรมจากลุ่มน้ำมูน ทิ้งถิ่นดอกคูนเพราะความรู้น้อยต่ำต้อยเพียงดิน" สนธิ สมมาตร

"สัญญาฝั่งมูนฤดูดอกคูน มันเหลืองตระการ สายธารแม่มูลไหลหลั่ง " อังคณา คุณไชย

"ริมฝั่งมูน ดอกคูนบานเหลืองตระการ" สลา คุณวุฒิ

ฯลฯ

ยามใดก็ตามที่ได้ยินเพลงเหล่านี้ ทำให้หวนคิดถึง บ้านเกิดเมืองนอน "เมืองอุบล" เมืองที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยสายน้ำโขง มูน ชี เซบก เซบาย โดนน้อย-ใหญ่ ฯลฯ

คิดถึงวาริน เมืองแห่งสายน้ำ

ฟังคนเฒ่าคนแก่เล่าว่า สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ช่วงหน้าแล้ง เวลาหาปลาในแม่น้ำมูนแถว ๆ ๆ "ท่าช้าง..สว่างวีระวงค์" ก็จะพากันนั่งเรือกลไฟเอาปลามาขายที่ตลาดในเมืองอุบล

ตลอดสองฝั่งน้ำมูน ดอกคูนบานสะพรั่งตลอดสองฟากฝั่งน้ำมูน ช่วยแต่งเติมสีสันให้กับน้ำมูนหน้าแล้ง

การมาขายปลาในเมืองอุบลกันหลายคนนั้น ที่ขาดไม่ได้ก็คือ "แคน" ที่จะเป่าขับกล่อมเพื่อนๆร่วมทางเพื่อไม่ให้เหงาแล้ว ..

นี่แหละคือที่มาของคำว่า "แม่มูน ดอกคูน เสียงแคน" ของเมืองอุบล

ขับรถจากนครพนมกลับม่วงสามสิบ เมืองอุบล ช่วงสงกรานต์หน้าแล้งเมษาฯ (50)

ผ่านมาพบ "ดอกคูน..บานเหลืองตระการ" ชวนหวนรำลึกถึง "สัญญาฝั่งมูนฤดูดอกคูน มันเหลืองตระการ สายธารแม่มูลไหลหลั่ง" ดังที่อังคณา คูณไชย ได้ร้องไว้

จึงนำภาพความงดงามของดอกคูนมาฝาก

โดย virayuthniyomchat

 

กลับไปที่ www.oknation.net