วันที่ พฤหัสบดี ตุลาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ถังที่แตกร้าว


   พอดีเมื่อวันก่อนผมได้รับเมล์จากพี่สาวคนหนึ่ง พออ่านแล้วก็ทำให้มีมุมมอง
 
ในการดำรงชีวิตมากขึ้น  จึงมาแชร์ให้ทุกท่านได้อ่านครับ  
 
                                          อีกมุมมองหนึ่ง ... ของชีวิต   
 
  เรื่องมีว่า ชายจีนคนหนึ่งแบกถังน้ำสองใบไว้บนบ่าเพื่อไปตักน้ำที่ริมลำธาร
 
                                               ถังน้ำใบหนึ่งมีรอยแตก
 
          ในขณะที่อีกใบหนึ่งไร้รอบตำหนิ และสามารถบรรจุน้ำกลับได้เต็มถัง
 
แต่ด้วยระยะทางอันยาวไกล จากลำธารกลับสู่บ้าน จึงทำให้น้ำที่อยู่ในถังใบที่
 
                                     มีรอบแตกเหลืออยู่เพียงครึ่งเดียว
 
     เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ดำเนินมาเป็นเวลา 2 ปีเต็มที่คนตักน้ำสามารถตักน้ำ
 
                                        กลับมาบ้านได้หนึ่งถังครึ่ง
 
   ซึ่งแน่นอนว่าถังน้ำใบที่ไม่มีตำหนิจะรู้สึกภาคภูมิใจ ในผลงานเป็นอย่างยิ่ง
 
 ในขณะเดียวกันถังน้ำที่มีรอยแตกก็รู้สึก อับอายต่อความบกพร่องของตัวเอง
 
     มันรู้สึกโศกเศร้ากับการที่มันสามารถทำหน้าที่ได้เพียงครึ่งเดียวของจุด
 
                                      ประสงค์ ที่มันถูกสร้างขึ้นมา
 
   หลังจากเวลา 2 ปี ที่ถังน้ำที่มีรอยแตกมองว่าเป็นความล้มเหลวอันขมขื่น
 
                        วันหนึ่งที่ข้างลำธาร มันได้พูดกับคนตักน้ำว่า
 
          "ข้ารู้สึกอับอายตัวเองเป็นเพราะรอยแตกที่ด้านข้างของตัวข้าง
              
  ทำให้น้ำที่อยู่ข้างในไหลออกมาตลอดเส้นทางที่กลับไปยังบ้านของท่าน"
                 
  คนตักน้ำตอบว่า "เจ้าเคยสังเกตหรือไม่มีว่าดอกไม้เบ่งบานอยู่ตลอดเส้น
 
           ทางในด้านของเจ้าแต่กลับไม่มีดอกไม้อยู่เลยในอีกด้านหนึ่ง
                                                 
             เพราะข้ารู้ว่าเจ้ามีรอยแตกอยู่ ข้าจึงได้หว่านเมล็ดพันธุ์ดอกไม้
 
                                         ลงข้างทางเดินด้านของเจ้า
 
         และทุกวันที่เราเดินกลับ ... เจ้าก็เป็นผู้รดน้ำให้กับเมล็ดพันธุ์เหล่านั้น
 
เป็นเวลา 2 ปี ที่ข้าสามารถที่จะเก็บดอกไม้สวยๆ เหล่านั้นกลับมา
 
                                             แต่งโต๊ะกินข้าว
 
              ถ้าปราศจากเจ้าที่เป็นเจ้าแบบนี้แล้ว ... เราก็คงไม่อาจได้รับ
 
                                        ความสวยงามแบบนี้ได้"
    
          คนเราแต่ละคนย่อมมีข้อบกพร่องที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง
 
                  แต่รอยตำหนิและข้อบกพร่องที่เราแต่ละคนมีนั้น
 
    อาจช่วยทำให้การอยู่ร่วมกันของเราน่าสนใจ และกลายเป็นบำเหน็จ
 
                                        รางวัลของชีวิตได้
 
            สิ่งที่ต้องทำก็เพียงแค่ยอมรับคนแต่ละคนในแบบที่เขาเป็น
 
          และมองหาสิ่งที่ดีที่สุดในตัวของพวกเขาเหล่านั้นเท่านั้นเอง
                           
                           
    
     มองโลกหลายๆ ด้าน เพราะคนเราไม่ได้มีแต่ข้อเสียเท่านั้น (จริงๆ)
 
เป็นไงบ้างครับ   เมื่อได้อ่านมีมุมมองของชีวิตเพิ่มขึ้นรึป่าว    ส่วนตัวผมเอง
 
คิดว่าเป็นมุมมองที่น่าสนใจที่เดียวและดีมากเลยอยากให้ทุกคนได้อ่าน เพื่อ
 
เกิดกำลังใจกับตัวเองและคนอื่นๆ ที่ได้อ่านอีกด้วยครับ

โดย TheKopJunior1979

 

กลับไปที่ www.oknation.net