วันที่ ศุกร์ ตุลาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คืนที่สาม ... ระทึกกับลมหัวฝน


คืนที่หนึ่ง ... พระอาทิตย์ไม่เป็นใจ
http://www.oknation.net/blog/soda/2010/10/27/entry-1

คืนที่สอง ... ใจพึงพอที่บ่อแสน
http://www.oknation.net/blog/soda/2010/10/28/entry-1


ผ่านไปในคืนที่สองกับที่พักอลังการ ณ บ่อแสนวิลล่า
รุ่งเช้าของวันที่สามแห่งการเดินทาง
รับอากาศบริสุทธิ์ยามเช้าพร้อมกิจกรรมที่หลากหลาย

ปั่นจักรยานรอบ ๆ รีสอร์ท ปั่นไปถึงน้ำตกที่อยู่ด้านหลังรีสอร์ท

หรือจะแปลงร่างเป็นพะยูน , โลมา แหวกว่ายในสระน้ำ

หรือจะแชะ ๆๆ ตามสไตล์ป๋าโซ ก็ว่ากันไป

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
จากนั้นช่วงบ่าย เคลื่อนย้ายกองทัพไปยัง กุ้ยหลินเมืองไทย
ใช่แล้วค้าบพี่น้อง
“เขื่อนรัชชประภา” หรือ เขื่อนเชี่ยวหลาน จังหวัดสุราษฏร์ธานี

แชะ ๆๆ ด้วยท่วงท่าสุดมันส์

จากนั้นลงเรือหางยาว ทั้งหมด 4 ลำ ลำที่ป๋านั่งเป็นลำเล็กสุด !
เพื่อไปยังแพสายชล ใช้เวลาประมาณ
1.30 ชั่วโมง

ออกจากท่าเรือไม่ถึง 20 นาที เราเจอกับ “ลมหัวฝน” !!!
ถ้าใครเป็นลูกหลานของชาวทะเลจะรู้ว่า มันคือน้อง ๆ พายุดีดีนี่เอง
แรกเริ่มจะมีคลื่นลักษณะยอดคลื่นแตกฟองขาว
ภาษาทะเลเรียกว่า
“เดิ่ง” หรือ แตกหัวขาว
เป็นสัญญาณเริ่มว่า สักพักมีลมแรงและฝนกระหน่ำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ในเรือมีทั้งหมด
22 คน สวมเสื้อชูชีพทุกคน
น้องคนหนึ่งด้วยความไม่รู้อิโหน่อิเหน่ บอกป๋าด้วยความร่าเริงว่า

“ป๋า คลื่นสีขาวเหมือนนกนางนวลบินบนยอดคลื่นเลยนะ สวย ๆๆ”
เอิ้กส์ ๆๆ ป๋าได้แต่เงียบงัน พร้อมคิดไปเรื่อยเปื่อย

ผ่านไปอีก
5 นาที น้องอีกคนที่นั่งใกล้ ๆ ป๋า เอ่ยว่า
“ป๋า ลมเย็น ๆ มาแล้วสบายใจเลยนะป๋านะ”

Ship หาย !!! เราเจอเข้าเต็ม ๆ เป็นแน่แท้
ไม่ถึง
5 นาที ทั้งลม ทั้งฝนกระหน่ำลงมาชนิดเหมือนวาตภัยที่แหลมตะลุมพุก
สมาชิกที่อยู่ในเรือลำนี้ต่างตกใจ ขวัญกระเจิงหมด

พี่ภัส ... พี่ที่ทำงานป๋า ตัวสั่นด้วยความกลัว ตัวเกร็ง
เนื่องด้วยพี่ภัสเคยตกน้ำและเรือคว่ำครอบตัวพี่ภัสไว้
มีคนช่วยไว้ทัน พี่ภัสจึงกลัวกับการเดินทางทางน้ำเป็นยิ่งนัก
ป๋าคิดเอาเอง ทุกคนต้องสวดมนต์เป็นแน่แท้ (รวมทั้งตรูด้วย) แหะแหะ

คนขับเรือ ลุงโรจน์ ผู้ผ่านประสบการณ์มาอย่างโชกโชน
นำเรือเล็ก ๆ สับคลื่นโครมคราม ไม่เลี้ยวหัวเรือกลับ
ไม่นำเรือเข้าใกล้หินผา หรือคิดจะเลาะชายฝั่ง

เวลาตรงนั้น
30 – 40 นาที แต่ป๋าคิดว่า มันนานที่สุดในโลก !!!
ขออภัย ช่วงนี้ไม่สามารถถ่ายรูปขณะเรือถูกลมหัวฝนมาให้ชมได้

........................................................


แล้วเราก็ผ่าน ณ ห้วงเวลานั้นมาได้ ... เรือพาเรามาถึงแพสายชล
แพสายชลไม่เหมือนแพในจังหวัดตาก หรือ กาญจนบุรี
ที่มีเรือเล็กลากไปตามลำน้ำ แต่เป็นแพที่พักอยู่นิ่งกับที่
ใช้ไฟปั่นในการส่องแสงสว่าง เปิด
18.00 น. และปิด 24.00 น.

เปียกปอนกันไปตาม ๆ กัน แต่กระนั้นก็ยังร่าเริงสนุกสนานกันได้


คืนนี้ พักผ่อนบนแพพร้อมยาแก้ไข้ (เอิ้กส์)
ขออภัย ... เอนทรี่นี้ไม่มีของฝาก แหะแหะ

มีความสุขทุกวัน และรักกันทุกคน

I’m fine thank you.
ป๋าโซ
…


ตังเกสั่งแฟน...

โดย น้ำทะเล

 

กลับไปที่ www.oknation.net