วันที่ ศุกร์ พฤศจิกายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ครู (เกือบ) ลอยคอ... รอคอย


ความคำนึงจากครูถึงลูกศิษย์
เสมือนติดกลางห้วงน้ำลึกล้ำเหลือ
มีอาหารแค่ข้าวสุกคลุกกับเกลือ
ฟูกหมอนเสื่อเครื่องนอนเปียกปอนไป

ระดับน้ำสูงเติมเพิ่มทุกวัน
สาดโครมโหมโรมรันจนบ้านไหว
รถเครื่องจอดจมน้ำใต้บันได
เพื่งเริ่มต้นผ่อนใหม่ได้ไม่นาน

โรงเรียนเปิดทำการเมื่อวานนี้
ความสำนึกในหน้าที่ยังพลุ่งพล่าน
ลูกศิษย์คงปรารถนาวิชาการ
แต่ครูจะออกจากบ้านอย่างไร

นั่งจับเจ่าทั้งคืนวันบนชั้นสอง
ปล่อยอารมณ์เหม่อมองน้ำเชี่ยวไหล
บ้านมืดมิดเงียบสงัดโดนตัดไฟ
ข้าวยังเหลือกินได้ไม่ถึงวัน

ห่วงใย...ลูกศิษย์ชั้นป.ห้า
เป็นอย่างไรบ้างหนานึกหวาดหวั่น
หวังทุกคนผ่านรอดปลอดภยัน
รอคอยศิษย์มาพบกันวันเปิดเทอม

โดย น้ำพี้

 

กลับไปที่ www.oknation.net