วันที่ จันทร์ พฤศจิกายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คาถาสู้ “ขอทานอินเดีย”


คาถาสู้ “ขอทานอินเดีย”

มหาราชา มหารานี

ไม่มองหน้า ไม่สบตา ไม่เจรจา

 ต.พุทธคยา อ.คยา รัฐพิหาร อินเดีย – ไปทุกแห่งที่เป็นโบราณสถานวัดพุทธและสถานที่สำคัญในพุทธประวัติ แผ่นดินแหล่งกำเนิดศาสนาพุทธ ที่เคยถูกทิ้งร้าง  บัดนี้ มีชาวพุทธจากทั่วโลก เดินทางมาจาริกแดนพุทธภูมิมากขึ้นตามลำดับ ในรัฐพิหาร รัฐที่ยากจนที่สุดของอินเดีย ทางตะวันออกของเมืองหลวง นิวเดลี แต่ทุ่งนามีต้นข้าวกำลังออกรวงข้าวอยู่มาก พอกินได้ในรัฐ ที่เลี้ยงตัวด้วยขายหัวมันฝรั่ง โปเตโต้ หอมแดงและผักสดๆ

 \

 ด้วยเหตุนี้ ทุกหนทุกแห่งที่เป็นศาสนสถาน จึงมีเด็กๆ วิ่งอยู่ตามถนน เส้นทางไปเคารพพุทธสถาน จึงเต็มไปด้วยขอทานทุกที่ จำนวนมาก

 ไม่ว่าผ่านไปที่ไหน แรกๆ ก็ตกใจ เสียงเรียก “มหาราชา มหารานี”  ดังตลอดเส้นทางที่เดินผ่านบางคนตื๊อจนน่ากลัว ทั้งสะกิด กระตุกแขนเสื้อ ทำทุกวิถีทางที่จะเรียกความสนใจ ให้ได้ “เงิน” ดูแล้วน่าสงสารทุกคน โดยเฉพาะคนตาบอด พิการ พบเห็นนั่งตามริมทาง แต่ก็มีเสียงเตือนหนักแน่น ห้ามให้อย่างเด็ดขาด ให้เมื่อไร คนให้อาจไม่รอด ถูกรุมทึ้ง ยื้อแย่งกันอลหม่าน

 ถ้าจะให้ใครสักคน ต้องหมายตาไว้ พอจะขึ้นรถแล้วค่อยให้ จะได้ปลอดภัยเดินทางต่อไปได้

 พระธรรมทูตไทย “มหาน้อย” พระมหาปรีชา กตปุญโญ วัดไทยกุสินารา เฉลิมราษฏร์ เตือนพร้อมกับบอกคาถาขอทานอินเดียไว้ว่า เดินไปไม่ต้องกลัว เดินไปแบบสบายๆ พร้อมกับมีคาถาให้ วิธีแรกก็คือ เดินสวดมนต์ไปตลอดทาง ไม่ให้ว่าง ไม่ให้วอกแวก กับสิ่งแวดล้อมรอบตัว ถือโอกาสทำสมาธิ พร้อมสวดมนต์ไป

 ส่วนด้านจิตใจนั้น ให้ยึดมั่นหลักการกายภายนอกต้อง – ไม่มองหน้า ไม่สบตา ไม่เจรจา

 

 เหตุผลก็คือ ขอทานอินเดียรู้ดีว่า ผู้ที่มาจาริกนั้น ล้วนแต่เป็นผู้ใจบุญ ชอบทำบุญ ดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจ สิ่งแรกเลยก็คือ จะเรียกร้องความสนใจ ให้หันมาสบตา ด้วยวิธีการเรียก สะกิดแขน ตัว หรือเดินดักหน้า ดักหลัง แต่อย่าหลงกล ต้องยึดหลัก 3 อย่าให้มั่น

 อย่ามองหน้า อย่าไปสบตา เห็นสภาพเด็กคนขอทาน แล้วต่อมเมตตาจะแตก กระเป๋าตังสะเทือนแน่

 อย่าเจรจา เสร็จลูกเดียว เพราะจ้องอยู่แล้ว เอ่ยปากแล้วเป็นต้องซื้อ ส่วนใหญ่เป็นอย่างนั้น

 

 ส่วนภายในใจนั้น ต้องยึดมั่นว่า ไม่โกรธ ไม่เกลียด ไม่รำคาญ ทำใจเราให้สบายๆ ความจริงแล้ว คนเหล่านี้ อยู่ใกล้ธรรมะนิดเดียว แต่ไม่อาจหลุดพ้นได้ อนิจจา

 พุทธคยา ตลอดแนวเส้นทาง ร้านค้าขายของพุทธภูมิ เนืองแน่นไปหมด มีขอทานนั่งอยู่เป็นระเบียบ แต่เด็กยังมาตื้อให้ซื้อของ สังเกตุดูแล้ว ทุกคนนั่งหันหลังให้เจดีย์ตลอดเวลา แม้จะอยู่ใกล้สถานที่ศักดิ์สิทธิ์นิดเดียว ไม่ถึงเมตร

 เขาคิชกูฏ ขอทานหญิงจะนั่งก้มหน้าคลุมผ้ามิดเห็นแต่ตา ตามขั้นบันไดและบนคอนกรีต ถนนสายพิมพิสารเส้นทางขึ้นไปบนเขา นั่งเป็นระเบียบตามขั้นบันได

 มีเคล็ดลับบอกว่า ตอนขึ้นห้ามให้ ไว้ให้ตอนลง ไม่งั้นจะลำบาก

 

 มหาวิทยาลัยนาลันทา เต็มไปหมด เป็นพื้นที่แห่งความยากจน ใกล้ๆ กันนั้น หลวงพ่อองค์ดำ เนืองแน่นตลอดเส้นทาง ชุดเดียวกัน

 วัดเวฬุวัน เด็กๆ ขอทาน อุ้มน้องอีกคน เต็มไปหมด

 คงมีอยู่ไม่กี่ประเทศ ที่มีสภาพยากจนค้นแค้น แม้กระทั่ง “ม้า” ก็มีเสียงบอกว่า อย่าเกิดเป็นม้าอินเดีย อาตมา เรียกม้าอินเดียว่า “ม้าขื่นขม” ถูกใช้ทำงานลากรถม้าที่มีผู้โดยสารนั่งได้ไม่จำกัดจำนวน

 สัมผัสอินเดีย สัมผัส ขอทานของแท้

โดย ลุงแจ่ม

 

กลับไปที่ www.oknation.net