วันที่ ศุกร์ พฤศจิกายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

PHAENG WATERFALL NATIONAL PARK


จากคำบอกเล่า...เข้าป่าหาอดีต "ท่านดอกพร้าวชาวเกาะ"เล่าไว้

ที่ข้าพเจ้าไม่เคยพบ ต้องขออภัยที่ไม่สามารถ ไม่กล่าวถึงท่านไม่ได้

เพราะการกลับมาเมืองไทยครั้งนี้ เป็นการกลับมาของคนที่เดินทาง

ช้าลงเรื่อยๆ เคยกล่าวไว้ในคอมเมนต์ใดจำไม่ได้

ถึงการเดินทางที่ผ่านมาถึงเกาะพะงัน ของข้าพเจ้าว่าอาจเคย

เป็นคนที่เคยเกิดอยู่ที่ทางภาคใต้ แต่การดำเนินชีวิตก็ทิ้งระยะ

ห่างจากบ้านเกิดเมืองนอน แบบไม่สามารถถอยหลังกลับไปได้

และขอกล่าวถึงอีกท่านคือ"ท่านผู้หญิงร้อยความฝัน"

******

 http://www.oknation.net/blog/witthansadej/2010/02/18/entry-1/comment#read

*******

สายฝนซู่ๆ เปาะแปะที่ข้างนอกสงบแต่มีเพื่อนคือหยาดเย็นของพิรุณ

ยามดึกสงัดเป็นความตื่นเต้นที่ข้าพเจ้า ไม่ได้มีโอกาสใช้อินเตอร์เน๊ต

เสียนานจนไม่อยากจะบันทึกอะไรอีกในบล๊อคที่เป็นของตัวเองในโอเคเนชั่น

ขออนุญาต พาเพื่อนๆ มาเที่ยว

****.........****

(สี่ขาตัวนี้ต้อนรับข้าพเจ้าเหมือนรู้จักกันมาแต่ปางไหน)

***...........***

 PHAENG WATERFALL NATIONAL PARK

แบบมาเงียบๆ แต่เสียงน้ำตกดังไกลในความรู้สึกมาก

ที่ปรึกษาพิเศษเล่าว่า ฤดูแล้งเดินในร่องน้ำได้แต่ฤดูฝน

น้ำไหลแรงมากแต่ข้าพเจ้าเองก็ชอบสัมผัสกับธรรมชาติทุกแห่ง

ไม่ว่าจะในน้ำ ในป่า สิ่งที่หาคือที่เงียบสงบไม่มีความสับสนวุ่นวาย

*****

นึกถึงพระสงฆ์นักอนุรักษ์ป่ารูปนั้น วันนี้ขอบูชาพระพุทธคุณ

พระธรรม และพระสงฆ์ ด้วยจิตคาราวะ

****

***

อ่านเรื่องจากเวปบล๊อค

บ้านท่านดอกพร้าวนะคะ

 http://www.oknation.net/blog/witthansadej/2010/02/18/entry-1/comment#read

******

***

เหมือนในหนังสือพ๊อคเก๊ตบู๊ค PHANGAN.INFO

www.facebook.com/phangan.info

เดินไปช้าๆ แต่ก็เก็บเอาทุกสิ่งให้ได้มากที่สุดเพราะอาจ

ไม่มีโอกาสได้มาอีก

เดินไปด้วยใจมีสติ แผ่ความสุขไปในใจให้ตัวเองเรื่อยๆ พบเจอคนเดิน

สวนเขาก็จะบอกเราว่า สวยและหวาน ฮ่า ฮ่า

ที่ธารน้ำรัก

............

สิ่งที่เป็นฤดูกาลมีคุณค่าประมาณมิได้ จะจดจำทุกสิ่งไว้

ไม่ว่าเราจะยืนอยู่บนที่สูง หรือที่ต่ำกว่า ก็อย่าปรุงแต่งใดๆ

อย่าสงสัย เพราะสัมผัสได้ด้วยใจ และหากท่านไม่ได้มาเยือน

ก็ขอให้เป็นสุขกับการมาเยี่ยมที่เอนทรี่นี้นะคะ

เดินไปทางน้ำตกแพงใหญ่ ขึ้นไปตามบันไดรากไม้ ที่ชอบมากเพราะ

แปลกตาดีจัง ก็บ่นในใจว่า ต้นไม้มีวิญญาณ แต่เดินไม่ได้

นักปฎิบัติธรรม โยคะ มีมากที่พะงัน การฝึกฝนจิตให้รู้นี่ อีกนาน

กว่าจะเข้าใจถึงธรรมชาติที่ต้องเสื่อมเสมอ

ก็เก็บเอาความสมบูรณ์ในขณะปัจจุบันไว้ก่อน เพื่อเป็นสะพานไต่ต่อไป

อีกในระดับหนึ่งของวาระจิต ที่กำลังฝึกอย่างเข้มแข็งการไม่พูด

และไม่คิดไกลไปจากตัวเอง จะทำให้มีความเป็นอิสระมากขึ้น

ทางจิตวิญญาณ เหมือนธรรมชาติในป่า น่าสนใจ

****

Treks in the jungle interior around the tallest

mountain Khao Ra

****

Woodland Mission

ขอบคุณเรื่องเล่า ที่งดงาม และขอบคุณธรรมชาติ อุทยานแห่งชาติธารเสด็จ

และเกาะพะงัน ที่ยังเป็นสาวสวยหลบซ่อนตัวในเงาแมกไม้

ขอบคุณเสียงเพลงบรรเลง ขอบคุณผู้นำทางอย่างสูง

ด้วยจิตคาราวะ

ซันญ่า

๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๒

โดย ซันญ่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net