วันที่ อาทิตย์ พฤศจิกายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เราจะข้ามทะเลไปเกาะผักเบี้ย.......โดยไม้พายและผืนผ้าใบ....# ๒


ต่อจาก
เราจะข้ามทะเลไปเกาะผักเบี้ย.....โดยไม้พายและผืนผ้าใบ ... # ๑
http://www.oknation.net/blog/foresthang/2010/10/31/entry-2

เมื่อคืนเรานอนกันที่เกาะเล็กๆร้างไร้ผู้คน บนหาดเล็กๆ เมื่อหลายปีก่อนผมมาที่นี่บ่อยครั้งเพื่อนที่มาด้วยกันจะทิ้งผมไว้บนเกาะ ผูกแปล ต้มน้ำชงกาแฟ..นอนอ่านหนังสือ ถ่ายภาพ จนพวกเขาซึ่งออกไปลากเบ็ดกันจะกลับมา  ได้ปลามาก็จัดการทำอาหารเลิศหรู  ไม่ได้อะไรมา ก็มาม่าใส่น้ำเยอะๆ กับข้าวสวยจากหม้อสนาม ไหม้ไปบ้าง แฉะไปบ้างมันก็ยังสุดหรูอยู่ดี  นั่นคืออดีตที่ผ่านมาเกือบ 10 ปี คิดถึงทีไรมีความสุขทุกที

โกจ๋าย เริ่มประกอบใบเรือแล้ว ผมยังอ้อยอิ่งกับความหลังฝังใจ ...
ลุกจากเปลช่วยพรรคพวกเก็บของเดี๋ยวจะเป็นที่ครหาว่าขี้เกียจเกินไป
เช้านี้ ลมทะเลนิ่งผิวน้ำทะเลยังกะแผ่นกระจก...แล้วเราจะไปกันไงเนี่ย

เริ่มด้วยการพาย...พาย...พาย..พาย...
พังสาครพายแคนูตามหลัง...บางครั้งก็ช่วยดัน...
ในใจหวังไว้...เลยเหลี่ยมเขาข้างหน้าคงมีลมพัดมาให้ชื่นใจบ้าง.....
แต่นี่มันไม่ใช่เรือพาย...มันอุ้ยอ้าย...พายไม่เดิน..
มือผมก็พาย..เท้าก็ไม่ได้เอาไปราน้ำ...มันยังช้าอยู่ดี

เราพายเรือมาสักพักมาเจอชาวประมงลอยลำหาปลา
เก็บอวน คัดปลา คัดกุ้ง ..แวะทักทายพุดคุยกัน
บังสาครค่อนข้างคุ้นเคยกับคนแถบนี้
อาหารทะเลเริ่มทะยอยลงในเรือแคนู
บางครั้งต้องขอคืนบางส่วน เพรามีแค่สามคน
ที่ให้มานั้นเรากินไม่หมดแน่ ...

สภาพของกัปตันเรือใบเมื่อไม่มีลม .....

ส่วนบังสาคร นั่งจัดการ อาหารทะเลที่ได้มา ไปพลางๆ 

ใกล้จะบ่ายสามแล้ว ...มีลมแล้ว  ระยะทางคงเหลือ
อีกประมาณ 11 กม.ความเร็วการเดินทางตอนนี้
น่าพอใจ..6-7 กม./ชม.

แล้วเราก็มาถึง....เกาะผักเบี้ย...
จะทำความเข้าใจป้ายนี้คงต้องใช้ความพยายามพอสมควร..

จัดการจอดเรือให้เรียบร้อย ...เพราะที่นี่ลมแรงกว่าที่อ่าวที่เราพักเมื่อคืน 

บังสาคร จัดการปรุงอาหารทะเลที่ได้มา คืนนี้ออกแนวหรูหรานิดหน่อย
ผมช่วยบังเตรียมอาหารบ้างแต่ไม่เต็มที่เพราะมัวพะวงกับการถ่ายภาพ
เรากินอาการกันบนเกาะร้าง..กลางแสงเทียนอีกแล้ว
บอกตรง ๆ อาจเป็นเพราะผมเป็นคนบ้านนอก บรรยากาศแบบนี้
ทำให้ผมรู้สึกอิสระ...โล่งกว้าง... ต่างกับร้านอาหารเลิศหรูมีบริกรคอย
ยืนมองทุกการกระทำ ... แม้แต่เข้าห้องน้ำ ยังเดินตามเข้าไปนวดอีก...


เส้นทางวันนี้ครับ...ช่วงแรงที่ไม่ซิกแซก นั่นคือกำลังไม้พาย...
ส่วนที่ซิกแซกไปมานั่นคือ  เราใช้ผืนผ้าใบดักลมเอาครับ....
หลังอาหารเรานั่งคุยกันหลากหลายเรื่องราว...
......ป่า-เขา-ทะเล-เรือใบ-และจักรยาน.....ออกรสออกชาด
ทั้งอดีตที่ผ่านมา....และฝันที่จะไปต่อ.....

บางอดีต..มีเศร้า...เหงา..ทุกข์
บางอดีต...มีทั้งสุข มีทั้งหวาน
บางอดีต...สนุก..ตื่นเต้นเหลือประมาณ
บางอดีต...ต้องลนลาน..ตะเกียกตะกาย

ทุกความฝัน..ไม่มีเศร้า..และเหงา..ทุกข์
แต่ทุกฝัน...มีเพียงสุข..เรียก..ฝันหวาน
อีกทุกฝัน..ต้องสนุก..พอประมาณ
ไม่เคยฝัน...จะลนลาน..หนีตาย

**

โดย ForestHang

 

กลับไปที่ www.oknation.net