วันที่ จันทร์ พฤศจิกายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สองชั่วโมงที่เด็กคนหนึ่งไปยืนคอยขนมมีรู แต่เด็กอีกคนมีเงินได้วันละพันหกจากการเข้าแถว


จะว่าเด็กอย่างผมขี้เห่อตามคนอื่น ๆ เขาก็ได้ครับ ที่อยากกินโดนัทยี่ห้อใหม่ของบ้านเรา แต่ถ้าจะว่าอะไรเด็ก ๆ อย่างผม ผู้ใหญ่ก็น่าจะลองย้อนดูตัวเองบ้าง ที่เอามาทำข่าวออกภาพให้เด็ก ๆ ได้ดูด้วย ทั้งทางโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ และนิตยสารต่าง ๆ แค่ได้ยินข่าวก็ทำให้เด็กเกิดความสนใจแล้ว นี่มีภาพโดนัทน่ากิน ๆ ให้ดูด้วย ยิ่งทำให้เด็กเกิดความสนใจใคร่รู้มากยิ่งขึ้นอีก อย่างน้อยเด็กอย่างผมก็อยากจะได้รู้ว่ามันจะอร่อยสักแค่ไหนกัน คนถึงได้ไปเข้าแถวรอซื้อจนยาวขนาดนั้น

 

ความอยากรู้เรื่องนี้คุณพ่อคุณแม่บอกว่าผมคงจะต้องไปดำเนินการเองครับ แต่ก็ทำหน้าที่พาผมไปที่ห้างสยามพารากอน และให้เงินที่จะใช้ซื้อโดนัทด้วย ส่วนการเข้าแถวผมจะต้องเป็นคนเข้าเอง ผมไปถึงห้างเห็นมีคนต่อแถวเข้าคิวรอซื้อกันอยู่แล้ว ตอนนั้นห้างยังไม่เปิดเลย ผมดูนาฬิกาอีก 5 นาที จึงจะถึงสิบโมง

ตอนที่ผมไปต่อแถวนั้นก็ดูเหมือนแถวจะไม่ยาว ผมลองถามพี่ที่มายืนคนแรกอยู่หัวแถว เขาบอกว่ามายืนตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า แบบนี้ก็ต้องยอมรับในความตั้งใจจริงของเขานะครับ พอร้านเปิดขายผมถึงจะได้เริ่มรู้สึกว่าแถวยาวจริง ๆ นั่นแหละ เพราะยิ่งเข้าใกล้ร้านมากเท่าไร แถวก็จะขดงอไปงอมา กว่าผมจะได้ซื้อเวลาก็ผ่านไปเกือบเที่ยงวันแล้วครับ เขามีแบบสูตรดั้งเดิมอันนี้ราคาก็จะถูกหน่อยและได้เร็วหน่อย ส่วนผมชอบแบบมีสีสันต้องซื้อแบบที่เขาแต่งหน้าสวย ๆ ครับ

เท่าที่ผมดูข่าวก็พอจะได้รู้บ้างว่าโดนัทยี่ห้อนี้เป็นยี่ห้อของอเมริกา ที่คนไทยต้องไปซื้อยี่ห้อและซื้อสูตรในการทำมาหลายล้านบาท ความเด่นพิเศษของโดนัทยี่ห้อนี้ก็คือแป้งและครีมที่ใช้จะนุ่มกว่าโดนัททั่ว ๆ ไปที่ผมเคยกิน เวลาใส่เข้าปากแล้วจะรู้สึกนุ่มหายไปเหมือนจะละลายในปากได้ โดนัทแบบนี้จึงควรจะกินตอนที่มันยังอุ่น ๆ อยู่ ถ้าซื้อใส่กล่องเอากลับไปกินที่บ้าน ก่อนกินก็ควรเอาไปใส่เตาไมโครเวฟอุ่นประมาณ 8 วินาที

 

โดนัทแบบแต่งหน้ากล่องหนึ่งมี 12 ชิ้น เขาขายกล่องละ 320 บาทครับ ถ้าซื้อพร้อมกัน 2 กล่อง ก็คิดแค่ 600 บาท เฉลี่ยราคาอันละ 25 บาท ผมว่าราคาก็ใกล้เคียงกันกับโดนัทยี่ห้ออื่น ๆ นะครับ เพียงแต่ต้องซื้อทีละเยอะ ๆ คุณพ่อคุณแม่บอกให้ผมซื้อ 2 กล่องเลย จะได้ไปแบ่งญาติพี่น้องกินด้วย เขาจะได้ไม่ต้องมาเมื่อยยืนเข้าคิว เป็นแบบที่เขาใส่กล่องไว้แล้วไม่ได้เลือกหน้าที่อยากจะกิน กว่าผมจะซื้อเสร็จก็เที่ยงวันพอดี กำลังหิวได้ที่พอดีเลยครับ

 

คุณพ่อคุณแม่อนุญาตให้ผมลองลิ้มชิมรสโดนัทก่อนได้ 2-3 ชิ้น เพื่อที่จะได้กินอาหารมื้อหลักด้วยไม่ให้อิ่มเสียก่อน เด็กวัยอย่างผมกำลังกินกำลังนอนครับเผาผลาญเร็ว ผมเลยเลือกชิ้นที่มีไส้สตรอเบอรี่มากินก่อนครับ อันนี้โรยหน้าด้วยน้ำตาลไอซ์ซิ่ง ตรงกลางเป็นแยมสตรอเบอรี่ครับ

 

โดนัทเขาคงไม่ต้องทำให้มีรูเหมือนกันหมดทุกอันนะครับ ดูอย่างอันนี้เป็นก้อน ๆ กลม ๆ เลย โรยหน้าด้วยชอคโกแลตไอซ์ซิ่ง มีไส้ข้างในเป็นครีมคัสตาร์ด อีกอันราดหน้าด้วยเนยถั่วแล้วราดด้วยชอคโกแลตอีกหน่อยครับ

อันอื่น ๆ ผมก็ต้องเอาไปกินต่อที่บ้านแล้วครับ พอไปถึงบ้านผมก็หยิบมากินเลย รู้สึกว่าความอร่อยนุ่มนวลจะไม่เหมือนกับตอนที่ได้กินชิ้นแรก ๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่ได้เอาโดนัทไปอุ่น หรือเป็นเพราะผมยังอิ่มอาหารมื้อกลางวันอยู่ โดนัทอันนี้ผมแอบเปลี่ยนกับอีกกล่องหนึ่งครับ หน้าตาน่ากินดี ราดหน้าด้วยครีมสตรอเบอรี่สีชมพู โปรยปรายด้วยไอซ์ซิ่ง แล้วมีไวท์ชอคโกแลตโรยมาให้อีกนิดหน่อยครับ

 

สองอันนี้คล้าย ๆ กันครับ อันหนึ่งเป็นแบบโดนัมมีรูโรยหน้าด้วยครีมน้ำตาลสีขาว แล้วโรยหน้าด้วยขนมปังคุกกี้อีกทีหนึ่งครับ ส่วนอีกอันเป็นโดนัทไม่มีรูแต่แต่งหน้าคล้าย ๆ กันเลยครับ แต่แบบไม่มีรูที่คล้าย ๆ ก้อนซาลาเปานี้ มีไส้ด้วยผมว่าน่าจะเป็นชีสหรือเปล่าไม่รู้

 

อันนี้โรยหน้าด้วยครีมคาราเมลและถั่วแอลมอนด์ มีโรยชอคโกแลตเพิ่มสีเข้ม ๆ บนหน้าโดนัทด้วยนิดหน่อยครับ อีกชิ้นหนึ่งโรยหน้าด้วยครีมและคุ้กกี้ ขนมที่เอามาโรยหน้าชิ้นเล็ก ๆ นั้นอร่อยดีครับ เหมือนกินชอคโกแลตที่เอาคุ้กกี้ป่นมาใส่ไว้ด้วยเลยครับ

 

อันนี้เปลี่ยนจากโรยหน้าด้วยคุ้กกี้มาเป็นขนมปังแครกเกอร์ครับ เคี้ยวกรุบ ๆ มัน ๆ เข้ากันกับรสหวานของครีมน้ำตาลอร่อยดีครับ มีโดนัททั้งแบบที่มีรูและไม่มีรูเหมือนกันครับ

 

อันนี้มีทั้งชีสและไวท์ชอคโกแลตหวานได้ใจเลยครับ แต่กินควบกับโดนัทเนื้อนุ่ม ๆ ก็กำลังเข้ากันดีเลยนะครับ อีกอันหนึ่งเป็นดาร์กชอกโกแลตครับแล้วโรยหน้าด้วยถั่วแอลมอนด์ฝานเป็นแผ่นบาง ๆ

 

อันนี้หน้าตาธรรมดา ๆ ครับ เหมือนจะเคลือบด้วยน้ำตาลเฉย ๆ ไม่รู้ว่ามีครีมวนิลาราดหน้ามาด้วยหรือเปล่า อีกอันหนึ่งก็ราดหน้าด้วยชอคโกแลตธรรมดา ๆ เหมือนกัน ซื้อมาทั้งหมด 24 ชิ้น ผมได้กินไปเท่านี้เองแหละครับ ที่เหลือก็มีน้ำใจเอาไปแบ่งปันคนอื่นเขา

ตอนที่เข้าแถวรอซื้อโดนัท ผมเห็นมีบางคนไปเข้าคิวต่อแถวซื้อเพื่อนำไปขายต่อด้วยครับ เขาจะบวกราคาเข้าไปอีกกล่องละ 100 บาท ผมถามเด็กที่ตัวใหญ่กว่าผมหน่อยหนึ่งที่มาเข้าคิวเพื่อซื้อเอาไปขายต่อ เขาบอกผมว่าเขาเข้าคิวได้มากสุดถึงวันละ 8 รอบ ซื้อได้รอบละ 2 กล่อง เขาก็เลยมีรายได้จากการเข้าคิวนี้ถึงวันละ 1,600 บาท เลยนะครับ

 

ตอนนี้ถ้าใครมาชวนผมไปเข้าแถวซื้อโดนัทอีกผมคงไม่ไปอีกแล้วล่ะครับ เพราะตอนนี้ผมก็ได้รู้จักรสชาติของโดนัทแบบนี้แล้ว อย่างโดนัทที่ราดหน้าด้วยชอคโกแลต ผมเห็นขนมวงที่ป้าข้างบ้านผมเข็นรถขายแล้ว ก็มีหน้าตาน่ากินไม่แพ้กัน ว่าแต่ว่าเมื่อไรจะมีคนเอาขนมไทย ๆ แบบนี้ ไปเปิดร้านขายให้ฝรั่งเข้าแถวซื้อกินกันบ้างครับ

ข้าวหอมเองครับ

โดย สี่ตา

 

กลับไปที่ www.oknation.net