วันที่ จันทร์ พฤศจิกายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เกี่ยวข้าวลู่ลมบ้านแหลม..อรหันต์ชาวนา..ยโสธร..ไปนำจ่าบ่.หล้านางเอ๋ย...?


 เกี่ยวข้าวลู่ลมบ้านแหลม..อรหันต์ชาวนา..ที่...

ยโสธร..ไปบ่..หล้านางเอย...?

..........แหลมคือเสี่ยวจากรายการคนค้นคนที่ฉันสนิทใจที่สุด ไม่มี...

ผลประโยชน์ไม่มีเหลี่ยมข้างๆคู ตรงๆจากใจ ที่ใจสัมผัสได้ ที่นั้น...

สอนให้ฉันแกร่ง และเป็นฉันที่สูดกลิ่นอายสายลมแสงแดง เสียง...

ร้องธรรมชาติ ปลาโดดฮุบเหยื่อ กบเริงร่าท้าทายเจ้าแสงตะวัน...

 มะขามป้อม สมอ กำลังรอแขกที่ไม่ได้รับเชิญไปทัศนา ไหนจะข้าว...

สามสีที่แหลมกำลังยิ้มรับกับมันในรายได้ที่งาม....

.........แหลม ครั้งที่ห้าแล้วซิที่ได้พบแหลม แต่ละคราแต่ละหมุดหมาย...

 ที่เวียนผ่าน หากถามฉันว่าทำไมจึงแวะเวียนมาบ่อยนักกับผู้ชาย...

ที่ชื่อแหลม ฉันก็ฝันในบั้นปลายชีวิต อยากกลับไปใช้ชีวิตเช่นนี้...

ที่บ้านเกิดของฉัน ขอแค่เศษเสี้ยวของแหลมก็จักพอ สิบกว่าปี...

ที่แหลมฝันฝ่ามันเหมือนดูง่ายแต่การลงมือทำซิมันยากรอยยิ้ม...

แววตาความสำเร็จที่ไม่จำเป็นต้องเงินสะพัดร้อยล้าน...

พันล้าน...แหลมคือแหลมที่ท้าทาย...ในหัวใจฉัน...

.........แหลม เจ้าแคแดงริมสระ ปลาดุกที่เหมือนปล่อยทิ้ง นับพันนับ...

หมื่นตัว ผักทอดยอดและผักชะอมริมรั้วทอดยาวสุดหูนั้น ไม่ต้อง...

ง้อตลาดเลยใช่ไหมเพื่อนรัก.. ไหนจะสารพัดผักที่ปลูกท้ายบ้านเจ้า...

ลูกเสาวรสที่พันเลื้อยต้นยางนาร่วงหล่นเต็มพื้นดิน.....

กระเจี๊ยบ กล้วย อ้อยริมคู...

กำลังรอวันเก็บเกี่ยว ปลาตามร่องข้าวที่ลู่รวง ดิ้นขลุกขลัก...

เหมือนฉันกำลังเดินย้อนอดีตตามรอยเท้าของพ่อ...

เมื่อสามสิบห้าปี่แล้ว...

..........แหลมและเรณู ก็ยังเหมือนเดิม ส้มตำมื้อเที่ยงก็แซ่บ...

 ปลาดุกย่างไฟสด ๆ เมนูง่าย ๆ มื้อกลางวันผักก้านจอง(ชื่อไทยจ่าไม่รู้)...

ดอกตูม ๆ ผักบุ้งมะเขือพวงและผักชีบ้านกับส้มตำ ....มันชิมิชิมิเลย...

อะแหลม....อิ่มใดใดมิอิ่มเท่า...ที่รับรู้ว่าเพื่อนรักสุขสบายนะแหลม ...

การพบเพื่อจาก...

เป็นเรื่องธรรมดา ข้าวสามสีของแหลมที่ให้มาปีที่แล้วฉันยังกิน...

มันไม่หมด ให้นกที่หลังแฟลตตำรวจคงไม่ว่ากัน ปีนี้ฉันขอมอบให้...

ญาปู่ไทเซนพระดีที่ฉันกราบด้วยหัวใจ...ไปสู่บ้านแหลม...พญา...

เหยียบท้องนา...ให้เพื่อนรัก...ได้ศรัทธา...และกราบด้วยหัวใจ...

...........แหลม มีโอกาสอยากจะพาเพื่อนรักไปป่าภูวีร์ของฉัน...

เพราะแหลมทำให้การปลูกป่าเชิงเดี่ยวของฉันถูกลบไป...

จากหัวใจ ที่ดินร้างว่างเปล่าของฉันตอนนี้มันกำลังเป็นรูปเป็นร่าง...

ยางนา ชิงชัง มะค่าโมง ที่นายบอกให้ปลูกมันกำลังรอวันที่นาย...

ไปเยือน เจ้าสารพัดสมุนไพรที่แหลมแนะนำฉันก็พยายามเอา...

ไปปลูกเมื่อต้นฝน มันตายระหว่างรายทางก็บ่อยไปแต่หารู้ไหมว่า...

ฉันนะพวกท้าทายตายได้ฉันก็ปลูกมันใหม่ได้ใช่ไหมเพื่อนรัก...

.........แหลม แล้วเจอกัน ข้าวเจ็ดตันของนายปีนี้มันคงหมดแล้วซิ...

โรงสีข้าวเล็ก ๆ ของนายที่ผ่อนส่งข้าวที่รอวันเก็บเกี่ยวรวงลู่ลม...

ลมหนาวมาเยือนปลาค่อนที่ท้ายนา เจ้าขโมยบินว่อน....

เหม็นกลิ่นปลาเน่าโชยมา หารู้ไหมว่านั้นคือกลิ่นเงิน...

กลิ่นทองของแหลม กลิ่นยิ่งเน่าเจ้ากบยิ่งรวมพลตามกลิ่น...

ตาข่ายเหนือทุ่งข้าวคือดักจับขโมยที่มากินปลาของแหลม...

...อรหันต์คืออรหันต์ชาวนาแหลมเพื่อนรักเอ๋ยนายโชคดีที่สุด...

กับถนนที่แหลมเลือกแล้วไซร้...?...

.

โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net