วันที่ พฤหัสบดี ธันวาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ฝากบ้านเดี๋ยว..จะไปตามหารักแท้ที่..london...โชคดีอาจอยู่ร่วมงานแต่งเจ้าชายวิลเลียม...?


ลาพักยาว..ไปฮันนี่มูน..alone.....?

.

.....คิดแต่เรื่องดีดี พูดกันแต่เรื่องดีดี ทำแต่เรื่องดีดี ไปสู่สถานที่ดีดี...

สมาคมดีมีปัญญา คำสอนของท่านปัญญานันทภิกขุ ที่ฉันอ่าน...

ไม่รู้กี่ร้อยรอบ ปรัชญาง่าย ๆ ที่มักนำมาสอนใจตนเอง มีใครบอกฉันว่า...

การปิดทองหลังพระได้บุญบริสุทธิ์อย่างแท้จริงกว่าการปิดทองหน้าพระ...

และต่อหน้าคน  พยายามก้าวช้า ๆ กับเส้นทางที่เลือกแล้ว...

คือถนนแห่งสายศรัทธากับคำว่า"..แบ่งปัน.."

.

.......เก็บเสื้อผ้าหมุดหมายฉันกับพักร้อนยาว ที่ไม่กระปริบ กระปรอย...

สามวันลาสี่วันไข้ ที่นายคนแล้วคนเล่าอลุ้มอล่วย...

ไม่มีหรอกผลประโยชน์กับหน่วยงานธุรการของฉัน ที่นี้คือญาติพี่น้อง...

งานที่ถูกเมินจากเพื่อนร่วมอาชีพด้วยกัน บ่อยครั้งที่ได้ยินนายสบถคำว่า...

"เก็บเข้ากรุ"...แต่ฉันก็ยินดีที่จะเดินบนถนนสายธุรการของวงการตำรวจ...

ที่ไม่โก้หรู..ไร้ความเจริญในหน้าที่การงาน...ขอเพียงมีเงินพอได้...

ออกช่วยเหลือผู้คนบนถนน "สายสะพานบุญ"

.

.

........ฉันกำลังเดินทางไปหาความรัก กลีบจำปาบนลานหญ้าสีเขียว ...

กับหยดน้ำพราว ที่นั้นคือความรัก หรือที่นั้นคืออ้อมกอดที่ฉันโหยหา...

ไม่นานจำปาร่วงหล่นปลิดกลีบคว้าง หน้าที่คือหน้าที่ ตอนนี้ฉัน...

กำลังถดถอยกับเสียงเล่าลือเล่าอ้างหาผลประโยชน์จากบันลังก์คนดี...

กี่สิบคนกันหนอ นายเจ้าเอย เอาส่วนไหนของหัวใจคิดนะนั่น...

ร้าวลึกมีคนเอาเงินมาให้ถึงที่คงรวยละซิ...เงินบุญนั้นเงินบุญ...

ฉันได้แต่บอกว่าใจเจ้าเอยอย่าสั่นคลอน...ทำมายาวนานเท่าไร...

กับน้ำกลิ้งบนใบบอนของคนที่อยู่ใต้โคลนตม...

.

.

........ไม่ต้องการอะไร ก็สบายใจเหลือ ถามตนเองบ่อย ๆ ว่าได้ทำ...

หน้าที่ของมนุษย์สมบูรณ์หรือยัง ? อย่ายินดียินร้ายในอารมณ์ที่มา...

กระทบ จงรักษาจิตใจให้ปกติ จะมีอายุมั่นขวัญยืน ขอบคุณกับ...

คำสอนของท่านพุทธทาสภิกขุ

......พักร้อนยาวครานี้ ฉันจะไปปลดปล่อยโซ่พันธนาการแห่งหัวใจ...

จะปิดประตูแห่งความเศร้าทิ้งไว้ที่นี้...

เมืองใหญ่ของเมืองฟ้า...mujFohที่โน้นลอนดอน..ผู้คนรายทาง...

มิตรภาพที่ไม่พบเจอ...กัลยาณมิตรคงสวยงาม..ดั่งพู่กันที่ฉันวาดไว้...

ที่ปลายฟ้า...

.

.

..........ที่นั้นคงสวยงาม หรือว่าฉันวิ่งไปหาความเดียวดาย ที่ไขว่คว้า...

ไล่ริ้วลมลวง แท้จริงฉันกำลังเดินหนีความจริงหรือว่าไปเติมเต็ม...

ความสุขแห่งหัวใจ เป้รายฝันกับโอกาสที่มาเยือนจาก กัลยาณมิตรดีดี...

ที่แดนไกล จะลองแล้วหละ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับฉัน ...

น้อมรับมัน...ด้วยหัวใจ มีใครบอกฉันว่าช่างเชื่อคนง่ายดายนะ...

จ่าจินต์เจ้าเอย...ความเรียบง่ายของฉันคงนำพาฉันพานพบคนดีดี...

.

.

.........สิ่งที่หลอกลวงเราที่สุด ก็คือสิ่งที่เราเรียกมันว่า...”..ความสุข...”

หรือว่านี่คือสิ่งหลอกลวง ฉันยิ้มหยันให้กับเป้รายฝัน ถึงเช่นไรฉัน...

ก็จะไปตามหารักแท้ครานี้ คงพบความสุขอย่างแท้จริง ที่ตกตะกอน...

ก้นบึ้ง...ของหัวใจมาเนิ่นนานฉันจะไปปลดปล่อยโซ่พันธการแห่งหัวใจ...

ฝากบ้านด้วยนะคนดี..ไปครานี้ฉันอาจจะไม่กลับมา...เอ๊ะหรือกลับมา...

เทคแคร์..เทคแคร์...ถึงเช่นไรแผ่นดินแม่ยังอ้าแขนรับฉันคืนสู่...

มาตุภูมิเสมอ...โหยหารักแท้..ที่นั้นคงมิใช่รักลวงดั่งที่พบพานมา...?

.


โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net