วันที่ เสาร์ ธันวาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

.::: อ ย า ก ใ ห้ เ อ น ท รี่ นี้ มี รู ป พ่ อ :::.


.

.

.

.::: อ ย า ก ใ ห้ เ อ น ท รี่ นี้ มี รู ป พ่ อ :::.

:

แต่ไหนแต่ไรมาเรื่องนี้จัดการง่าย  ไม่ค่อยยากเท่าไหร่

มีบ้างที่มีความหม่นเศร้าเล็กๆ แว่บเข้ามาพร้อมตัวอักษรบนหน้าจอทีวี

วันๆ นั่งเห็นแต่ข้อความ SMS บอกรักของลูกๆ ส่งผ่านถึงพ่อ

เรื่องน่าแปลกใจของครอบครัวเราก็คือไม่มีใครรู้ว่าใครเก็บรูปพ่อเอาไว้

รูปเดียวที่จำได้ตั้งแต่เด็ก  คือภาพถ่ายขาว-ดำแผ่นใหญ่เบ้อเริ่มจากงานศพ

ที่คุณย่าสอดไว้ในซองสีน้ำตาล  และบอกว่าเอาไว้ติดบนผนังในบ้านที่กรุงเทพ

าพนั้นหายไปพร้อมกับการจากไปไม่มีวันกลับของคุณย่า

คุณป้าบอกว่า...รูปทั้งหมดของพ่อแกแม่แกเป็นคนเก็บไป

:

และแม่ก็บอกพวกเราหลังจากนั้นว่า...ฉีกทิ้งไปหมดแล้ว

:

เรื่องเล่าจากรูปจึงไม่มี

รวมทั้งภาพให้จำติดตา

:

มีเพียงเรื่องเล่าที่เคยนั่งฟังเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก

และพอจะจดจำได้

:

:

:

v

<< ปากคำคุณป้า  >>

:::

...คุณป้าเล่าว่า...

พ่อแกนะ...ชอบตะโกนร้องเพลงของชาย  เมืองสิงห์

โว้ว...สมัยนั้น  นั่นถือว่าพ่อฉันแนวไม่เบา  ภูมิใจ  ชอบล่ะ...ฮ่าฮ่าฮ่า

ตะโกนร้องมันมาตั้งแต่ปากทางเข้าสวน   ไม่ได้อายใครเล้ย

ไอ้อะไรล่ะ...ไอ้จ้ำม่งจ้ำม่ำของมันน่ะ

.

จ้ำม่ำ...เสียจริงนะน้องเอ๋ย

ไม่เคยเห็นใครจ้ำม่ำเท่า

หยาดเยิ้ม...หยดย้อยไม่เบา

.

ขอบอก  ฉันละปลื้มพ่อฉันจัง

มันกลับบ้านทีชาวบ้านชาวช่องรู้กันทั่ว...ว่าไอ้คนน้อยกลับมาแล้ว

ลูกที่ดีต้องอวยและชื่นชมพ่อตัวเอง - ดีแล้ว  แสดงว่าพ่อฉันมั่นซะ

เอเอฟ...เดอะสตาร์สมัยนี้พ่อฉันไม่พลาดแน่  ฮี้ฮ่า !!!

พอมันเริ่มมีแม่แกมันก็เอาแหละ...ไอ้พี่ไปหลายวันอะไรน่ะ

จะจากนาง ก็ต้องสั่งเสีย

จะจากเมีย ที่รักของฉัน

จะจากนาง ไปต่างจังหวัด

พี่อาจ...จะต้องไปหลาย...วัน

ไม่เบา...พ่อฉัน  แค่ออกจากบ้านไปทำงานรถไฟต้องร้องถึงขนาดนี้เชียว 

ทีนี้มาดูอีกโหมด

:

:

v

<<  ปากคำแม่  >>

:::

พอมาถึงปากทางเนี่ยเสียงมาก่อนเลย

มันชอบร้องเพลงของชาย  เมืองสิงห์  แถมเสียงมันก็เหมือนด้วยนะ

สังเกตวิธีการเรียก  จิกชะมัดอย่างไม่ต้องสงสัย

ท่ า ท า ง ร อ ย รั ก ร ะ เ หิ ด ห ม ด สิ้ น

อาจเป็นเรื่องน่าเศร้า

แต่โชคดีที่ไม่มีลูกคนไหนอยู่ในเหตุการณ์หรือจดจำสภาวะนั้นของพ่อแม่ได้

“ตลกดี  แม่ไม่ชอบเหรอ?”

ก็มันร้องแต่เพลง...อย่าง...เมียพี่มีชู้

เมียยยยพี่...มีชู้...  ชาวบ้านรู้หรือเปล่า

ไม่เคยรู้ข่าวแพร่งพราย
ผู้หญิงผู้หยังนี่ชั่งกระไร 
ชอบเปลี่ยนสไตล์ ไ ว ไ ฟ สิ้ น ดี…

ก๊ากกกกกกกกกกกกกกก......คนฟังขำ

แต่คนเล่าไม่ขำด้วย   (เหตุการณ์เริ่มซีเรียสที่ลูกๆก๊ากแตกผิดเวล่ำเวลา)

เวรกรรม !!!   พ่อฉันเป็นเอามากๆ   เริ่มไม่ธรรมดาแล้วพี่น้อง

:::

มีบางวัน   มันบอกว่ามันซื้อขนมมาฝาก

หุ หุ หุ หุ   ลูกๆจะหัวเราะปากกว้างเตี๋ยวงานกร่อยอีก

อารมณ์รำลึกของแม่ตอนนี้พร้อมจะเม้งแตกได้ทุกเมื่อ

นี่ขนาดเวลาผ่านไป น้ า น . . . น า น แล้วนะ

ถึงไหนแล้วเนี่ย – อ้อ  พ่อซื้อขนมฝากแม่

มาเป็นห่อแบบข้าวเหนียวสังขยานี่แหละ

แกะใบตองออกดู...มันใส่กิ้งกือไว้ในนั้น

โอ้แม่เจ้า  พ่อช้านนนนน...ช่างไม่มีใครเหมือน

:

:

นี่คือเรื่องเล่าสองปากคำและสองอารมณ์

วันนี้เขียนน้อย  เพราะไม่ค่อยมีเรื่องราวให้จดจำมาบอกเล่า

แค่อยากจะบอกว่าถ้าคุณเกลียดใครบางคน

ขอให้นึกสักนิดว่ายังมีใครอีกหลายคน...ที่ยังรักใคร่เหลือเยื่อใยให้ใครบางคน-คนนั้นอยู่

ย้อนเวลาได้...อย่าเผลอใจไปฉีกรูปใครเข้า

หม่นหมองนิดๆ  อยากได้คำปลอบใจ

กดโหวต...แล้วเม้นต์คำหวานๆให้ด้วยนะจ้ะ

:::

คำเตือน

( ใครพิมพ์คำว่า “น้ำตาล” หรือคำที่ใกล้เคียงมาในเม้นต์จะเคืองมากและจะตามไปถึงบ้าน )

เพลง : winter

ศิลปิน : tori amos

****

 

 

โดย rosawan

 

กลับไปที่ www.oknation.net