วันที่ ศุกร์ ธันวาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

มาดูโฉมตรู..แม่ยกจ่าที่ลอนดอน..โหนางฟ้าทั้งน๊าน..สุโค่ยๆๆ..?


มาดูโฉมตรู..แม่ยกจ่าที่ลอนดอน..โหนางฟ้าทั้ง

น๊าน..สุโค่ยๆๆ..?

 

 

.....หลายวันแล้วซิที่ฉันมาละเลียดตามหารักแท้ที่ลอนดอน มาพักที่Kent...

 

ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะได้มาพบนางฟ้าของฉันที่แดนดินเมืองผู้ดีอังกฤษ นั้นก็สวย..

 

 

.......นี้ก็สวย มาวินเธอมาวิน ก็ต้องนางฟ้าตัวน้อยๆเจ้าFay

 

 

และแม่หญิงอ้อของพ่อJeremy...

 

หลายวันผ่านหัวใจซึมทราบ เข้าใจฉันตำรวจบ้า นั้นก็อร่อยนี้ก็อร่อยสรรหามาให้ทาน....

 

 

 

.........ที่จักไม่ลืมเลยก็เจ้าหญิงTracy และเจ้าหญิงไล้ล่าของจ่า ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะรู้ใจ...
 
ฉันขนาดนี้ เจ้าChelsea ทั้งหมวกและผ้าพันคอ ไหนจะเสื้อผ้าให้จ่ามาลัลล่า...
 
 พาตะลอนทัวร์ ที่ปราสาทเมืองLeedsCastle Maidstone Kent ที่ชีวิตนี้ลืมไม่...
 
.......ลงต้อง London Eyes ไกด์ที่น่ารักของฉัน Tracy ฉันรักเธอ..ไปเมืองไทยเมื่อไร...
 
 อย่าลืมปลายสายหาจ่านะคัรบผม..จ่ายินดีและยินดี ที่โน้นไม่มีหิมะ แต่ฉันจะพา...
 
ไปอาบแดดที่เขาค้อบ้านฉัน..ไปกับเจ้าหญิงไล้ล่านะเจ้าเอย...

 

.........วันวานที่White Cliff หน้าผาสีขาว คือไฮล์ไลท์ของ Dover ท่าเรือไปฝรั่งเศส...

 

 เขาลงเรือFerryที่นี้เจ้าSnow หนาวเหน็บ แต่ไม่เหน็บหนาว ฉันมีเจ้าหญิงทั้งสาม...

 

แห่งเมืองKent คอยเทคแคร์ ทั้งเจ้าหญิงอร และเจ้าหญิงแดงน้อยของMr. John...

 

....... และเลดี้กาก้าของฉัน ขอบอกว่าสุโค่ยในชีวิต ทั้งๆหัวใจอยากหยุดไว้ตรงนี้ทั้งสามคน...

 

สุขที่ใจสุขที่กาย มิตรภาพ บนลานSnowต่อติดง่าย คือฝันคือฝัน ขอบคุณกับข้าว...

 

แกงอ่อมผักชีลาวที่บ้านของน้องพิมขอให้น้องในท้องเป็นหญิงสาวแสนสวย...นะเออ...

 

..........ทริปแรกกับLondon ...ฟ้าบนลานเมฆเจ้าต้นไม้ไร้ใบ รถไฟที่ไปตัวคนเดียวไม่ได้...

 

 กับลอนดอน ต้องขอบคุณปินและแก้ว ที่ทำให้ฉันได้ไปโลดแล่นที่Big Ben ...

 

และLondon Bridgeคือครั้งแรก Londonในหัวใจ อายไหม อย่าถามฉัน ภาพแต่ละภาพ...

 

........ โพสแต่ละท่า ฝรั่งยังก้มหน้าอายแทนฉัน บอกเลยว่า..โดดเดี่ยวแลเดียวดาย..ยังฉันยัง...

 

ไม่ได้ไป  Buckingham   Palace  สุดท้ายไม่น่าเชื่อว่าสะพานบุญของฉันจะทำให้ฉัน...

 

ไปถึงLondon Bridge อีกรอบของอีกรอบ.....

 

........หมื่นพันลี้ ของหัวใจ หากไม่กล้าก้าวเดิน บุญของฉัน...

 

 ได้พานพบนางฟ้าที่เมืองนี้ นั้นพี่แอน นี้พี่วิโน้นพี่เต๋าและครอบครัว...

 

 ไม่รู้จะขอบคุณเช่นไรดี รู้ไหม ว่ามิตรภาพที่นี้สวยงาม เกินบรรยาย...

 

 แต่เบื้องหลังนั้นหละ มันเวิ้งว้าง เหงาปานใด เมื่อเดินข้ามฟ้าข้ามน้ำมา...

 

 

 

 แล้ว...เลดี้กาก้าบอกฉันในวันที่หิมะละลาย เจ้าทุ่งแกะสุดหูสุดตา...

 

กระซิบแผ่ว...นางฟ้าที่นี้นะคุณจ่า ล้างห้องน้ำกันทั้งนั้นแหละ....

 

ไม่มีที่ใดจะสุขใจเท่าบ้านของเรา...

 

.......จะสามโมงเช้าแล้ว เจ้าหญิงละมุลละม่อม ที่วันวานไปละเลียดขนมจีนน้ำยาไก่...

 

และลาบอาหารอีสานขนานแท้แจ่วบองที่วังซิเออ..ไม่ใช่บ้าน อลังการแบบผู้ดี๊ผู้ดี...

 

 เจ้าดอกไม้แห่งเมืองร้อยเอ็ดสีชมพูกระถางเล็กๆในห้องรับแขกหน้าเตาผิง...

 

 ........หัวใจโรแมนติค จะมาเป็นไกด์พาฉันทัวร์ London เป็นครั้งที่สามของทริปนี้....

 

มันจะSurprise  อะไรขนาดนั้นจ่าบ้าเจ้าเอย..?

 

โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net