วันที่ ศุกร์ ธันวาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กระซิบรัก...ผ่านกาลเวลา


 

หากฝากรักน้องไว้ในสายชล 

หวั่นเกรงจักทุกข์ทนด้วยเหน็บหนาว

แม้ฝากในหาวห้วงแห่งดวงดาว

ยังหวั่นเมฆหมอกขาวมาบดบัง

 

คิดซ่อนไว้ให้ปลอดภัยในคุ้มหลวง

วิตกห่วงถูกแย่งชิงสิ่งรักหวัง

จึ่งเก็บรัก ณ ใจพี่มั่นจีรัง

กระซิบสั่งวอนเว้าเจ้าทุกเช้าเย็น

                                            โดย...น้ำพี้

 

 

ภาพปู่ม่าน...ย่าม่านนี้เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังที่วัดภูมินทร์จังหวัดน่านค่ สันนิษฐานว่าเป็นฝีมือของหนานบัวผันจิตรกรพื้นบ้านล้านนา เป็นภาพชายกระซิบพร่ำน้ำคำกับสาว ซึ่งมีการถอดอักษรที่ปรากฎในภาพโดย อาจารย์ ”สมเจตน์ วิมลเกษม(จาก “ภาษาล้านนา: อักษรศาสตร์ ที่ปรากฏในภาพจิตรกรรมฝาผนังวัดภูมินทร์”)

 

คำฮักน้องปี้จักเอาไว้ในน้ำก็กลัวหนาว

จักเอาไว้พื้นอากาศกลางหาว

ก็กลัวหมอกเหมยซอนดาวลงมาคะลุม

จักเอาไปใส่ในวังข่วงคุ้ม

ก็กลัวเจ้าปะใส่แล้วลู่เอาไป

ก็เลยเอาไว้ในอกในใจตัวชายปี้นี้

จักหื้อมันไห้อะฮิอะฮี้

ยามปี้นอนสะดุ้งตื่นเววา...

 

โดยมีคำแปล คือ

 

“...ความรักของน้องนั้น

พี่จะเอาฝากไว้ในน้ำก็กลัวเหน็บหนาว

จะฝากไว้กลางท้องฟ้านภากาศ

ก็กลัวเมฆหมอกมาปกคลุม


จะเอาไปฝากในวังในคุ้มเจ้าหลวง

ก็กลัวเจ้านายมาเจอะเจอแล้วแย่งไป

เลยขอฝากเอาไว้ในอกในใจของพี่

จะให้มันร้องไห้กระซิกกระซี้ถึงน้อง

ไม่ว่ายามพี่นอนหลับหรือสะดุ้งตื่น...”

 

คำบรรยายภาพของอาจารย์ สมเจตน์ วิมลเกษม นักวัฒนธรรมสายเลือดน่านครูภูมิปัญญาด้านภาษาและวรรณกรรมล้านนา ผู้ทรงคุณวุฒิแห่งหน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมจังหวัดน่าน

โดย น้ำพี้

 

กลับไปที่ www.oknation.net