วันที่ พฤหัสบดี ธันวาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความหวังของแม่


๑.
จากเด็กน้อยคอยย่ำเดินดำเนินฝัน
จากคืนวันผันเปลี่ยนเวียนวิถี
จากท้องนามาศึกษาค่าความดี
พร้อมกับมีความหวังยังเฝ้ารอ
๒.
สิบปีแล้วแก้วตาเอ๋ยเคยส่งข่าว
ทุกเรื่องราวคราวก่อนแม่วอนขอ
จงตั้งใจใฝ่เรียนเพียรให้พอ
หวังลูกก่อหล่อฐานกาลผ่านไป
๓.
ยังจดจำคำวาจามารดาเอ่ย
ที่พร่ำเผยเคยสอนสั่งยังจำได้
จะตั้งหน้าหาความรู้มิร่ำไร
จะจำไว้ในน้ำคำของมารดา
๔.
ลูกเอ๋ยลูกอย่าดูถูกอย่าเกียจคร้าน
แม้การงานใหญ่น้อยคอยถามหา
จงเชื่อฟังคำสั่งสอนของครูบา
เพียรวิชามาประดับจับใส่ตน
๕.
แม่ครับแม่แม้อ่อนแอลูกยังสู้
แม่คอยอยู่บ้านไกลในหลังหน
แม่จงนับวันเวลาอย่ากังวล
ลูกจะทนจนศึกษาวิชาการ
๖.
สิบปีแล้วแก้วตาแม่ที่แก่เฒ่า
จากวันเก่าเฝ้ารอฝันถักสาน
เป็นอย่างไรในการเรียนเพียรวันวาน
ถึงเวลามาเยือนบ้านชานเรือนเรา
๗.
สิบปีผ่านกาลเวียนเพียรจนจบ
ลูกประสบพกวิชาเต็มกระเป๋า
มาเยือนเรือนที่พรากจากเมื่อเยาว์
ที่แม่เฝ้ารอฝันวันลูกมา
๘.
นี่ครับหวังครั้งก่อนตอนที่จาก
เอามาฝากเป็นของขวัญอย่าถือสา
กระดาษน้อยคือความหวังของมารดา
ที่ตั้งตารอวันอันยาวไกล
๙.
หวังของแม่แน่แท้คือฝันลูก
จะผิดถูกทุกน้ำคำย้ำจำได้
คำสอนแม่มอบแก่ลูกผูกพันใจ
เป็นสายใยในการเพียรเรียนวิชา

"ลูกเอ๋ยลูกเขาดูถูกว่าเราจน
จงอดทนบนเส้นทางการศึกษา
เมื่อวันใดเจ้าได้ปริญญา
จะเชิดหน้าชูตาวงศ์ตระกูล"

โดย ธีร์.ฤทธินาคา

 

กลับไปที่ www.oknation.net