วันที่ พฤหัสบดี กรกฎาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...... สงครามที่ไม่มีใครชนะ เพราะประเทศไทยคือผู้แพ้ !


สู้กันเข้าไป

สุดท้าย "ผู้ชนะ"

คงไม่ใช่ประเทศชาติและประชาชน!!!

หรือ เราต้องการสงครามกลางเมือง !?!

ที่มีแกนนำม็อบรักทักษิณที่นำกลุ่มประชาชนจัดตั้งผสมแมงเม่า ฝ่ายหนึ่ง
กับ
กลุ่มประชาชนที่ต้องการให้บ้านเมืองมีความสงบ อีกฝ่ายหนึ่ง
ซึ่งกำลังจะร่วมมือกันสำแดงพลัง ในวันที่ 22 กรกฎาคม 2550 ที่จะถึงนี้

เพราะอย่างนี้ใช่ไหม ?

ฝ่ายม็อบมองว่าพรรคไทยรักไทยได้รับการเลือกเข้ามาอย่างถูกต้องตามระบอบประชาธิปไตย
คิดว่ามีความชอบธรรมในการทำหน้าที่บริหารบ้านเมือง ไม่ควรมีการปฎิวัติ
ต้องการเห็นบ้านเมืองมีสันติสุขและกลับคืนสู่สภาพปรกติเหมือนก่อนมีการปฏิวัติโดยเร็ว
ยกย่องทักษิณเป็น วีรบุรุษประชาธิปไตย
มองไม่เห็น ไม่เชื่อว่าทักษิณโกงชาติ
ใช้สถาบันอันเป็นที่เคารพเทิดทูนของคนไทยและนานาชาติเป็นเกราะกำบัง
เพื่อสร้างความเห็นชอบจากประชาชนที่ไม่รู้ประสีประสา

แล้วมองว่าคมช คือ เผด็จการสุดชั่ว
มองว่า คมชและหน่วยงานอิสระที่แต่งตั้งโดย คมช และ คณะรัฐมนตรี
จ้องทำลายล้างทักษิณ เพราะความอิจฉา เพราะอยากเป็นใหญ่ในบ้านเมือง
พยายามจะเข้าครอบงำ สืบทอดอำนาจ เพื่อล้างความผิดที่ทำรัฐประหารเมื่อ 19 กันยายน 2549
มองว่าเป็นเครื่องมือของระบอบอมาตยาธิปไตย ที่มีป๋าเปรมเป็นหัวหอกอยู่เบื้องหลัง
ฯลฯ
(ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมานี้ กลุ่มที่เรียกตัวเองว่า นปก และแนวร่วมได้แสดงออกมาอย่างโจ่งแจ้ง
ทั้งในที่สาธารณะและตามเวบไซต์ต่างๆในช่วงที่ผ่านๆมา)

ส่วน

ฝ่ายกลุ่มแนวร่วมประชาชน22กรกฎา หรือที่เรียกตัวเองว่า 'สมัชชาประชาชนแห่งประเทศไทย'
และประชาชนทั่วไปที่รักความสงบ ต้องการเห็นบ้านเมืองมีสันติสุขและกลับคืนสู่สภาพปรกติโดยเร็ว
มองว่าทักษิณและพรรคพวกโกงชาติอย่างให้อภัยไม่ได้
ซึ่งทำให้หมดคุณสมบัติผู้นำประเทศ ตั้งแต่คดีซุกหุ้นแล้ว
ต้องการให้ทักษิณและพรรคพวกได้รับโทษานุโทษในสิ่งที่ได้กระทำไว้
เห็นสมควรว่าต้องมีการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง จึงสนับสนุน คมช ในช่วงปฏิวัติ
ไม่เห็นว่าม็อบทำเพื่อประโยชน์ของชาติอย่างจริงใจ เพราะเป็นม็อบรักทักษิณ
ที่ไม่มีเอกภาพ ไม่มีความน่าเชื่อถือ ไม่จริงใจต่อประชาชนเพราะอ้างว่าไม่เอาเผด็จการ
แต่กลับสนับสนุนให้มีรัฐบาลจากการเลือกตั้งที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นธรรม
และใช้วิธีบริหารงานยิ่งกว่าเผด็จการ อย่างที่เรียกว่าเผด็จการเบ็ดเสร็จ
ฯลฯ

ขออย่างนี้ได้ไหม ?

ในเวทีของการต่อสู้ทางความคิดที่แตกต่างสุดขั้วนี้
ไม่มีใครอยากให้เกิดการปะทะกัน หรือ เกิดสงครามการเมือง

ฝ่ายหนึ่งเป็น 'ไฟ' อีกฝ่ายหนึ่งก็ต้องเป็น 'น้ำ'

ให้ทั้งสองฝ่าย มาร่วมเจรจากันอย่างสันติ อย่างจริงใจ
หากทำไม่ได้ แปลว่า เห็นแก่ตัว เห็นแก่พวกพ้อง ไม่ได้เห็นแก่ประเทศชาติเป็นสำคัญ

ทั้งสองฝ่าย หาจุดร่วมเหมือน ที่พอจะทำให้เดินหน้าไปด้วยกันในทางใดทางหนึ่งได้ไหม ?

ในเรื่อง การกระทำความผิดของอดีตนายก
ในเรื่องการกระทำความผิดของ คมช
ในเรื่องการไม่สร้างความแตกแยกให้มากขึ้น
ในเรื่องการให้ความรู้ที่ถูกต้องแก่ประชาชน
ในเรื่องการสร้างภาคประชาชนให้เข้มแข็งเพื่อเสริมกงล้อประชาธิปไตยให้แข็งแรงต่อไป
ในเรื่องการเตรียมนักการเมืองให้พร้อมที่จะเข้ามาทำงานอย่างทุ่มเท มีจรรยาบรรณ
ในเรื่องการเตรียมภาคข้าราชการ รัฐวิสาหกิจ เอกชน ให้เดินหน้าพัฒนาองค์กรให้ประสบความสำเร็จ
ในเรื่องการศึกษาพื้นฐาน การศึกษาต่อเนื่องอย่างทั่วถึง ของเด็ก คนพิการ ผู้ด้อยโอกาส ประชาชนโดยทั่วไป
ในเรื่องการสาธารณสุข ให้สุขภาพอนามัยประชาชนดีโดยทั่วถึง
ในเรื่องความั่นคง ความปลอดภัยในชีวิตทรัพย์สินของคนไทย ไม่ว่าจะนับถือศาสนาอะไร
ในเรื่องศาสนา

ฯลฯ

มีเรื่องมากมายที่ประชาชน ควรเข้ามามีส่วนร่วมในการบอกกล่าว คิดหาทางแก้ปัญหาร่วมกับภาครัฐ และมีเรื่องอีกมากมายที่แต่ละคนต้องทำ ต้องคิดเพื่อการดำรงชีวิตที่พอดีพอได้ หรือจะเอาให้รวยก็ตามที

จะมานั่งถกเถียงกันทำไมคนละทีสองที คนละเวที ????

พวกเราจะทำได้ไหมล่ะ?

อย่าชนะโดยที่ไม่เหลือใคร


ก็รู้มันคงทำยากส์

แต่ จะเป็นไร ถ้าเราแสดงออกให้เห็นว่า มันก็น่าจะมีทาง นี่นะ

กล้าลอง กันไหมล่ะ ?

โดย ปิรันญ่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net