วันที่ อาทิตย์ ธันวาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สึนามิ ไม่น่ากลัว !?


          กปีของสึนามิ ให้บทเรียนใดกับสังคมไทย อย่างน้อยก็ทำให้คำเตือนเรื่องภัยธรรมชาติ มีน้ำหนัก และความหมายให้ใส่ใจมากขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก

         มากจนบางครั้งก่อให้เกิดปฎิกริยา ที่เรียกว่า แพนิก ซึ่งเป็นทั้งอาการและโรค คือความกลัวไปล่วงหน้า ด้วยความรู้สึกว่าจะต้องตาย ความกลัวและความรู้สึกเช่นนี้ทำให้ไม่อยากเสี่ยงที่จะออกไปไหน  โดยเฉพาะเมื่อคนไทยได้เคยประจักษ์ถึงอานุภาพการทำลายล้างของคลื่นยักษ์สึนามิ ที่กวาดเก็บชีวิตผู้คนล้มตายนับพันเกลื่อนชายหาดอันดามัน เมื่อปลายปี ๒๕๔๗ โดยที่มีคำทำนายมาก่อนหน้านั้นว่า จะเกิดธรณีพิบัติบริเวณชายฝั่งทะเลภาคใต้ ในช่วงปลายปีนี้ ก็มีคำเตือนเช่นกัน

          แน่นอนว่า ภัยพิบัติจากการเกิดแผ่นดินไหวใต้ท้องทะเลครั้งนั้น นำมาซึ่งความสูญเสียของชีวิต ทรัพย์สินของคนไทย และนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติอย่างไม่อาจประเมินได้

         เหตุผลสำคัญข้อหนึ่งก็มาจากการไม่เชื่อคำทำนายประกอบข้อมูลทางวิชาการของนายสมิทธ ธรรมสโรช อดีตอธิบดีกรมอุตุนิยมวิทยา อีกทั้งก็ไม่เคยมีปรากฏการณ์เช่นนี้มาก่อนในประวัติศาสตร์ชาติไทย ธรณีพิบัติเมื่อปี ๒๕๔๗ ได้ก่อให้เกิดความตื่นกลัวในหมู่คนไทย เรียกร้องให้รัฐบาลจัดการวางระบบการเตือนภัยคลื่นยักษ์สึนามิอย่างเร่งด่วน มีการซ้อมอพยพ ซ้อมแผนการป้องกันและรับมือคลื่นสึนามิกันอย่างคึกคัก โดยทุกครั้งที่มีเหตุแผ่นดินไหวใต้ทะเล ในแนวเขตที่อาจกระทบถึงฝั่งทะเลไทย ก็จะมีคำเตือนทุกครั้ง

           ถึงแม้จะมีการวางระบบป้องกันภัย หรือมีคำเตือนเรื่องสึนามิที่หลายคนเชื่อ จนกลายเป็นแพนิก ในขณะที่อีกหลายคนไม่เชื่อ  แต่คนไทยก็ไม่ควรตั้งต้นอยู่ในความประมาท หรือแม้กระทั่งฝากความหวังไว้กับศูนย์เตือนภัย เพราะในต่างประเทศเช่น สหรัฐอเมริกา ที่มีระบบเตือนภัยสึนามิทันสมัย การสังเกตความเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติ โดยใช้สัญชาตญาณก็เป็นคำแนะนำสำคัญ มากกว่าการรอสัญญาณเตือนภัย

           เช่นเดียวกับชาวเล ชาวบ้านที่ทำประมงชายฝั่ง ในช่วงสึนามิที่อันดามัน คนกลุ่มนี้คือคนที่รอดชีวิตมากที่สุด เพราะเขาใช้สัญชาตญาณ การสังเกตุความเปลี่ยนแปลงมากกว่าการพึ่งพาระบบเตือนภัย

          คนไทยควรหวาดกลัวภัยสึนามิ เพราะความไม่กลัวนั้น ได้ก่อให้เกิดโศกนาฎกรรมร้ายแรงมาแล้วเมื่อหกปีก่อน เรื่องสำคัญของแพนิก คือต้องควบคุมชีวิตของตนเองให้ได้ ต้องอธิบายให้ได้ว่า สิ่งที่คิดว่าจะเกิด คิดว่าจะเป็นในชีวิตอนาคตหลายครั้งนั้น เมื่อมันมาถึงจริงๆ เราก็ผ่านไปได้

           มนุษย์ทุกคนมีกลไกที่จะป้องกันหรือบรรเทาความกลัว หนึ่งในกลไกหรือเครื่องมือนั้น คือสติ ความกลัวอย่างมีสติ จะช่วยให้เราก้าวผ่าน “ระยะผ่าน” ของชีวิตไปได้ ความกลัวที่ทำให้เราสามารถตระเตรียมรับมือกับมหาภัยสึนามิ จะทำให้เราอยู่รอด ปลอดภัยได้อย่างแท้จริง และหันมามองความกลัวที่ผ่านไปครั้งแล้วครั้งเล่า ว่ามันก็เป็นเช่นนั้นเอง

 

 

โดย jk

 

กลับไปที่ www.oknation.net