วันที่ พุธ มกราคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กวีชั้นครู(ฝากเพลงผ้า กวีและครูทุกท่านครับ)


ก้อนดินในอุ้งมือช่างปั้น

 

 

ถ้าครูคือช่างปั้นในวันนี้

ก้อนดินที่ครูปั้นนั้นมีค่า

ล้วนหลายหลากจากท้องไร่-ท้องนา

ถึงร่มรายชายป่าอารยธรรมฯ

จะปั้นเป็นเช่นไรได้เช่นนั้น

จะสร้างสรรค์หรือจะขยี้ขยำ

ฝากวิญญาณสำนึกอันลึกล้ำ

ขณะคลุกดินคลำในกำมือฯ

ดินบางก้อนอาจเหมาะจะปั้นหม้อ

บางก้อนก่อปั้นอิฐคอนกรีตทื่อ

บางถ้วยชามงามศิลป์ระบิลระบือ

จักปั้นปรือฉันใดให้ตรองดูฯ

อย่าปั้นวัวปั้นควายให้กลาดเกลื่อน

แต่ปั้นปราชญ์ปรุงเมืองให้เรืองหรู

ปั้นคุณธรรมความคิดจิตใจฟู

ปั้นความรู้ความรักหลักความดีฯ

ปั้นดินให้เป็นดาวถ้า-เป็นได้

ย่อมเป็นความภูมิใจในศักดิ์ศรี

ปั้นคนให้เป็นคนพ้นราคี

ปั้นชีวีความหวังรุ่งรังรองฯ

ก้อนดินในอุ้งมือที่ถือกำ

คือก้อนตาดำดำ-งามผุดผ่อง

เมื่อปั้นรักปั้นชมให้สมปอง

อย่าให้ต้องเสียชื่อมือชั้นครูฯฯ

 

(ศิวกานท์ ปทุมสูติ เล่มรวมบทกวีชุด หนึ่งทรายมณี หน้า๗๘-๗๙)

(เล่มที่อ่านจบเล่มที่ 64 ในรอบปี 2553 นำเสนอโดยพันธุ์ สังหยด)

 

 

ขอนำเสนอผลงานชั้นครูครับ ถูกใจไม่ถูกใจก้เม็นแอ่นโหวตกันได้เลยครับ จะได้อ่านกันนาน ๆ อิอิ

โดย พันธุ์สังหยด

 

กลับไปที่ www.oknation.net