วันที่ พฤหัสบดี มกราคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อุดมการณ์ที่กินไม่ได้...ตำรวจบ้าหอบฟาง...วันเด็กปีนี้ที่อุดรธานี.เงินปอนด์ที่ฮักแพง.....?


ตำรวจบ้าหอบฟาง...กับวันเด็กปีนี้เงินปอนด์ครับเงินปอนด์....?

..........พรุ่งนี้แล้วซิ..พรุ่งนี้ชีพจรลงเท้าของฉันกำลังจะออกเดินทาง...

ไปเติมฝันให้กับน้องๆอีกสามสิบชีวิต..มันคือเงินตำรวจบ้าเช่นฉัน...

ที่กล้าริหอบฟาง หอบหนังสือตำรวจบ้าบุญไปไกลถึงอังกฤษ...

เมื่อต้นเดือนที่แล้ว กับเงินปอนด์ที่ได้มาคือทุนการศึกษาเล็ก ๆ...

ของฉันในวันพรุ่งนี้...เจ้าดอกไม้ไฟกำลังระริกไหวท่ามกลาง...

สายลมหนาว....

.........เป็นปีที่สิบแล้วกระมัง ที่ฉันเดินทางมามอบทุนการศึกษา...

ให้น้อง ๆ ที่โรงเรียนหนองวัวซอพิทยาคมและโรงเรียนรัฐประชา...

509 จังหวัดอุดรธานีแห่งนี้

มีใครต่อใครบอกฉันว่าทำไปก็แค่นั้น...

มันจะกระเพื่อมไปไกลเท่าไรเชียว ฉันยิ้มรับกับคำหยามหยันนั้น...

ผูกพันเพราะผูกพันที่โรงเรียนแห่งนี้ทำให้ฉันได้มาเป็นจ่าจินต์...

ทุกวันนี้...บุญคุณกตัญญูแต่ฉันว่าเงินเล็กน้อยของฉันค่าของ...

มันเปรียบไม่ได้เพราะมันมาจากหยาดเหงื่อของฉันจริงๆ....

.

...........นั้นเงินของพี่แอน นี้เงินของพี่ติ๊ก โน้นเงินของพี่กิมไล้และนั้น...

เงินของพี่แดงพี่ป้อมลูกศิษย์พระอาจารย์ที่เมืองKent...ที่ร่วมซื้อ...

หนังสือของฉันร้อยห้าสิบเก้าบาทไทยแต่เงินปอนด์ที่โน้นแลก...

เป็นเงินไทยได้อักโข จึงทำให้ฉันได้เดินทางมามอบทุนการศึกษา...

ให้น้อง ๆ ที่นี่  อย่างน้อยไม้ขีดไฟก้านเล็ก ๆ เช่นฉันที่โยนหินลงน้ำ...

มันจักดังกระเพื่อมไปถึงก้นบึ้งของหัวใจใครบ้างสักคน...

ฉันก็มีความสุขแล้ว....

.

.........ขอบคุณพี่มะอึกพี่มะยง ที่ร่วมเดินทางกับฉัน

ในปีกระต่ายทองปีนี้  เริ่มตั้งแต่ต้นปีเลยนะครับพี่

หนาวนี้หนาวลมแล้งเจ้าดอกจานมันจริตก่อนวัย

ควรออกดอกแดงกลางทุ่งนาเห็นไวไว...ครารถวิ่งผ่าน...

ขอบพระคุณท่านญาปู่ไทเซนและแม่จำเนียรจากมหาสารคาม ที่จะ...

ร่วมทริปไปกับจ่าบ้าในครานี้ ฟ้าสีฟ้าดอกจานหน้าแล้งบานแล้วร่วง...

อุดรธานีครานี้คงสวยงาม มิตรภาพของฉันกำลังเดินทาง...

เราไปสร้างฝันให้น้องด้วยกันนะมาลีเจ้าเอย...

.


.........ไปอุดรธานีกับข้อยบ่..ไปมอบทุนการศึกษาสามสิบทุน ...

ทุนละพันบาทกับข้อย บ่ต้องออกอิหยั๊งดอกเด้อ เพราะบางที...

น้ำใจคนเฮาบ่ต้องออกมาในรูปของเงินเสมอไปดอกจ้า...

แต่หากซิอยากทำบุญ ข้อยตำรวจคนนี้ก็ยังยินดีและยินดีอยู่จ้า...

เพราะปีได๋ปีได๋ที่ไปอุดรธานีโรงเรียนรัฐประชา 509 ....

ได้มอบให้ทีละห้าพันบาท น้อง ๆ มองตาละห้อยเบี้ยน้อยหอยน้อย...

ขั้นได้มอบให้สักหมื่นข้อยคือซิดีใจหลายเด้อ....

ฝันอีกแล้วตำรวจลาวจ่าจินต์เอ๋ย...

.


..........ไม่รู้วันพรุ่งนี้ของฉันจักเป็นเช่นไร แต่วันนี้เป้รายทางฝันของฉัน...

กำลังเดินทางหอบคุณความกล้าของตนเอง ที่กล้าหอบฟาง...

เอาหนังสือไปขายไกลถึงอังกฤษ ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยพบพานหน้าตา ...

ก็ยังกล้าที่จะเดินทาง ฉันหอบเงินปอนด์กลับมาแทนที่จะมา...

จับจ่ายส่วนตัวเอง มันจะมีความสุขกระไร สุขที่ได้และสุขที่ให้...

ของฉันคือแบ่งปันและแบ่งปัน...เจ้าคืออนาคตของชาติเด็กน้อย...

ฝากแผ่นดินไทยไว้ในกำมือของพวกเจ้าไฟเชื้อเล็ก ๆ...

เช่นฉันกำลังเดินทางไปเติมฝันของเจ้าให้โลกสวยงาม....?...

.

โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net