วันที่ อังคาร มกราคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กระต่ายหมายจันทร์


จันทร์กระจ่างกลางเวหาหาว

กลบแสงดาวระยิบทั้งสิบแสน

นวลสว่างพร่างพราวไปทั่วแดน

คล้ายแค่นยิ้มเย้าเพียงปลอบใจ

 

จันทร์เจ้าจะเหงาบ้างรึปล่าวหนอ

ยามเมื่อเจ้าทอแสงยังแห่งไหน

โดดเดี่ยวมองไม่เห็นดวงดาวใด

ด้วยถูกบดบังไปจากสายตา

 

จันทร์เอ๋ยเคยรู้ไหมกระต่ายรัก

คิดถึงนักใจลอยคอยมองหา

หวังชื่นชมละอองแสงแห่งจันทรา

สูงเสียดฟ้าเมฆากั้นฝันลมลม

 

จันทร์ได้แต่ทอดสายตาหากระต่าย

จะปีนป่ายขึ้นมาได้ใยจะสม

กระต่ายน้อยด้อยนักเกินเอื้อมชม

จึงระทมระทดโทษโกรธชะตา

 

จันทร์จึงทอดถอนฤทัยอาลัยนัก

หวังฝากรักด้วยเจ้ากระต่ายจ๋า

แต่เจ้าใยไม่ดิ้นรนดั้นด้นมา

ไม่คิดคว้าเป็นเจ้าของ

 

จันทร์สะอื้นกลืนน้ำค้างที่กลางหาว

สะท้อนเงาเจ้ากระต่ายผู้จองหอง

ครั้งหนึ่งทำท่าทีว่าหมายปอง

แล้วถอดใจไม่คิดครอง ณ กลางทาง

 

จันทร์ไม่โกรธคิดโทษกระต่ายป่า

ด้วยเพียงเขาผ่านมายังที่ร้าง

ไม่มีใครนอกจากแสงนวลเลือนลาง

จึงคิดหนีความอ้างว้างอยู่ข้างจันทร์

 

จันทร์พอใจจะเป็นแสงส่องสว่าง

แม้ไม่ถึงกลางดวงใจกระต่ายนั้น

อยู่ห่างไกลไหนเลยจะสำคัญ

ไม่ผูกพันในห้วงความรู้สึกใด

 

จันทร์เจ้ามีกระต่ายบนดวงจันทร์

แม้กระต่ายหน่ายฝันแสงจันทร์ฉาย

ไม่คิดเก็บเป็นเรื่องราวประทับใจ

แต่หากจันทร์เก็บเอาไว้ไม่ลืมเลือน..

...แสนคำนึง...

22  ธันวาคม 2553

โดย แสนคำนึง

 

กลับไปที่ www.oknation.net