วันที่ พุธ มกราคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ครั้งแรกกับ...”..แนท..”โรงแรมโฟร์ซีซั่นส์...วานนี้...?


ครั้งแรกกับ...”..แนท..”โรงแรมโฟร์ซีซั่นส์...วานนี้...?

.........เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ไปร่วมงานเปิดตัวหนังสือของคุณแนท...

 นวลศิริ ไวทยานุวัตติที่โรงแรมโฟร์ซี่ซั่นส์ นับวันรอเลยทีเดียว ...

คราอ่านหนังสือ ณ เส้นขอบฟ้า ของพระยาสุพันธเสนี (อิ้น บุนนาค)...

 และ ณ เส้นขอบฟ้าของคุณหญิงสุรพันธเสนี(นิ่ง บุนนาค) ...

เรื่องราวความรัก ความผูกพันของคนสองตระกูล แม้อุปสรรค...

ขวากหนามใดมากางกั้น เราสองก็จะรักมั่นตราบสิ้นลม...

.......เป็นครั้งแรกที่พิมพ์ต้นฉบับแล้วร้องไห้ ทั้งๆที่ไม่ใช่เรื่องของ...

ตนเองสักกะนิด เป็นครั้งแรกที่อ่านหนังสือแล้วต้องหยุดพัก...

 ไปทำบุญให้เจ้าของเรื่องราว ถึงมาอ่านต่อจนจบ และเป็นครั้งแรก...

ในชีวิตที่ได้ไปสัมผัสกับลูกหลานของตระกูลบุนนาคและไกรฤกษ์...

 หากถามฉันคออ่านหนังสือมานานนม ณ.เส้นขอบฟ้า เล่มนี้ยิ่ง...

กว่าประวัติศาสตร์บันทึกที่คู่ควร กับยายนิ่งคนมรดกห้าแผ่นดิน...


...........ณ.เส้นขอบฟ้า คำคำหนึ่งของยายนิ่งที่ฉันนำมาจดใส่สมุด...

ไดอารี่เป็นของขวัญในการแบกเป้ตะรอนทัวร์ทำความดีของฉันในปีนี้...

คือ คุณแนทถามยายนิ่งว่า คนเราเกิดมาเพื่ออะไร..คุณยายนิ่งบอกว่า...

คนเราเกิดมาเพื่อหน้าที่ เกิดมาเพื่อทำหน้าที่ทุกๆหน้าที่ที่มีอยู่ในชีวิต...

ให้ดีที่สุด...ฉันเป็นตำรวจขี้แยที่สุด เคยร้องไห้ให้กับนวนิยายของ...

ทมยันตีในคู่กรรมและโสภาคสุวรรณในหลายๆเรื่อง แต่พออ่าน...

ณ.เส้นขอบฟ้าฉันต้องหยุดฟังเสียงเต้นของหัวใจตนเอง...

.......ประทับใจยายนิ่งตั้งแต่ฉากแรกที่สมเด็จพ่อปิยมหาราชเจ้า...

ตั้งนามว่านิ่ง..คราร้องไห้งอแงแล้วพี่ชายอุ้มเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าหลวง...

และที่ชวนติดตามและลุ้นระทึกกับช่วงวัยชีวิตของแต่ละช่วงของ...

ยายนิ่งจาก ณ.เส้นขอบฟ้า ฉันต้องร้องโห..ครั้งแรกครั้งสอง....

ไม่เท่าไร ตั้งแต่ท่านพระยาสุรพันธเสนีทรงทูลขอแต่งงาน...

กับองค์อาทร....

............ที่ทรงชุบเลี้ยงยายนิ่งในเวลาโน้น...24 พ.ค.2472.....

ขอถวายนิ่งเป็นข้าของใต้ฝ่าพระบาทสุดแท้แต่จะทรงพระกรุณา...

ชุบเลี้ยง เป็นที่พึ่งของนิ่งสืบไป...ควรมิควรแล้วแต่จะโปรดอาทร...

 นั้นคือลายพระหัตถ์ของเสด็จพระองค์อาทรฯประทานคุณนิ่ง...

 

.....ให้กับพระยาสุรพันธเสนีลูกของป้ามารดาชุ่มในเสด็จพ่อ...

ปิยมหาราช...คุณต้องละเลียดอ่านช้าๆและลำดับเรื่องราวแล้ว...

จะไม่ต้องมา...เสียดายทีหลังว่าเกิดมาทั้งทีจะตายก็ไม่เสียดาย...

ชีวาหาก....ได้อ่านเรื่องราวรัก ณ เส้นขอบฟ้า...

.........ประทับใจพระยาสุพันธเสนีผู้มีหัวใจและรักแท้ และถวายชีพ...

เพื่อพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวในรัชกาลที่7...

 แต่เหตุการณ์บ้านเมืองขณะนั้น สุดท้ายท่านถูกตั้งในข้อหากบฎ...

 โทษประหารชีวิตสถานเดียว เรื่องจริงคือเรื่องจริงติดคุก....

เรือนจำบางขวาง สิ้นอนาคต ความตาย หนาวเหน็บชีวิตที่...

เกาะตะรุเตา หนี ต้องหนี ละครหากนี่คือละครคงเป็นวรรณกรรม...

ชิ้นโบว์แดงทีเดียว ฉันร้องไห้หลายครา ทั้งชีวิตที่ถูกล่า....

และชีวิตอันบัดซบที่สิงค์โปร์กับสงครามโลกครั้งที่สอง...

......”....ทุกสิ่งทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับเงิน เงินตัวเดียวแท้ๆที่ซื้ออะไรได้....

ทุกอย่าง แม้แต่หัวใจของมนุษย์เมื่อเงินเข้าประตู เกียรติยศชื่อเสียง...

ก็จะพรูออกหน้าต่าง เงินซื้อได้แม้แต่เกียรติยศ...ชีวิตที่เรือนจำ...

บางขวางหกปี ที่เกาะตะรุเตาเหมือนตายทั้งเป็น ไหนจะหนีไป...

มาเลเซียสิงค์โปร์..กลับมาเติบใหญ่อีกครากับตำแหน่งรัฐมนตรี...

 คือฟ้ากำหนด..คือฟ้าหลังฝน..สวยงาม แต่เรื่องจริงเล่า...

ฝากไว้ในแผ่นดิน..ณ.เส้นขอบฟ้าของพระยาสุรพันธเสนี...

กับรักแท้ยายนิ่งคุณหญิงสุรพันธเสนี..คนมรดกห้าแผ่นดิน...

ที่ฉันอยากจะกราบตรงหัวใจ..?

โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net