วันที่ จันทร์ มกราคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ทางไกล เท่าใด ก็เท่านั้น


บนเส้นทาง

เวิ้งว้างร้างผู้คน

ผู้เดินทางย่างอย่างผู้ค้น

ดุ่มเดี่ยวเปลี่ยวล้นบนทางใหม่

 

ท่ามระยับแดดระยิบร้อน

ลมเร่ร่อนกระเซ้ามาหอบใหญ่

ม่านฝุ่นฟุ้งขจรขจายไป

และร่วงดินยามสิ้นไร้แรงลม

 

หญ้าริมทาง

บ้างบางใบระบัดใหม่งามสม

บ้างบางใบได้เวลาตายล้ม

บ้างทับถมโอบห่มผืนดิน

 

ดอกไม้ริมทาง

ชูช่อสล้างหอมกรุ่นกลิ่น

บ้างบางดอกร่วงร้างลงสิ้น

ท่ามลมระรินยินเพียงเสียงหัวใจ

 

ก้าวเดินบนเส้นทาง

เดินบ้างหยุดบ้าง ชมโลกไป

สูดกลิ่นหอมของหญ้าและดอกไม้

ทางจะไกล เท่าใด ก็เท่านั้น

 

 

จันทร์วารี

๑๖ มกราคม ๒๕๕๔

 

โดย จันทร์วารี

 

กลับไปที่ www.oknation.net