วันที่ จันทร์ มกราคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คุณครูขา...กลับโรงเรียน..เถอะค่ะ...


คุณครูขา....กลับโรงเรียนเถอะค่ะ

...............................



           โรงเรียนของหนูอยู่ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 20 กิโลเมตร เขาเรียกว่า "โรงเรียนมัธยมประจำตำบล"  เมื่อแรกเข้าชั้น ม. 1 หนูรู้สึกตื่นเต้นเมื่อผ่านประตูโรงเรียนเข้ามา โรงเรียนใหม่นี้สวย สะอาด กว่าโรงเรียนเดิมมาก  นักเรียนก็เยอะกว่า  อาคารเรียนก็มากกว่า  หนูรู้สึกดีใจที่ได้พบเพื่อนใหม่  ครูคนใหม่ที่ดูจะใจดีเกือบทุกคน

         ถึงโรงเรียนของหนูจะไม่มีชื่อเสียงโด่งดังเหมือนโรงเรียนในอำเภอหรือจังหวัด แต่หนูก็ยังภูมิใจที่ได้มาเรียนที่นี่  ภูมิใจที่จะได้มาเรียนกับครูท่านหนึ่งที่หนูเคารพรักและศรัทธาอย่างยิ่ง

         หนูได้รู้เรื่องของคุณครูท่านนี้ หลังจากเข้าเรียนได้ไม่กี่วัน  เพื่อนรุ่นพี่เขาเล่าให้ฟังว่า โรงเรียนของเรา มีครูเก่ง เป็นคนดีของโลก  ซึ่งตอนนั้นหนูก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่า คนเก่งกับคนดีต่างกันอย่างไร แต่ก็ดีใจที่โรงเรียนของหนูมีครูเป็นคนดีระดับโลก

          อีกหลายปีต่อมา  หนูก็ได้ยินข่าวว่าครูของหนู  มีตำแหน่งใหญ่โตอีกมากมาย  ได้รับรางวัลดีเด่นอีกเยอะแยะทั้งของหมู่บ้าน  ของตำบล  ของอำเภอ  ของจังหวัดก็อีกหลายครั้งจนหนูจำไม่ได้ และไม่อยากจำ  ไม่อยากได้ยินอีก  เพราะหนูเริ่มเข้าใจบางอย่างจากครูพลศึกษาบอกว่า  นักกีฬาจะไต่เต้าจากระดับหมู่บ้านขึ้นไปจนสูงสุดเป็นแชมป์โลก และหยุดอยู่แค่นั้น   แต่แปลกมากที่ครูคนเก่งของหนูกลับไต่ลงมาจากแชมป์โลกสู่หมู่บ้าน

           บ่อยมากที่หนูได้ยินคุณครูหลายท่านพูดคุยกันว่า  เบื่อที่จะต้องสอนแทนครูคนเก่งของหนู ที่ไม่มาสอนหนังสือ เพราะท่านยุ่งกับการหาเงินมาเลี้ยงดู  ให้ทุนการศึกษาแก่เด็กในอุปการะ ที่ท่านไปเสาะหาจากป่าเขามาเลี้ยงไว้ในบ้าน และครูเหล่านี้ยังพูดต่ออีกว่า  ทำไมไม่หาทุนให้เด็กนักเรียนยากจนของเรามั่ง แรกๆที่หนูได้ยิน หนูรู้สึกว่าครูเหล่านี้ท่านคงอิจฉาครูคนเก่งของหนูแน่ๆ 

          บ่อยครั้งอีกเหมือนกันที่หนูได้ยินชาวบ้านพูดกันว่า เด็กลูกหลานชาวบ้านละแวกนี้ยากจนก็มาก ทำไมไม่หาทุนการศึกษามาให้หรือพาไปเลี้ยงดูที่บ้านบ้าง  พอได้ยินหนูรู้สึกโกรธที่ชาวบ้านอิจฉาแม้กระทั่งเด็กที่ครูเก็บมาเลี้ยง

         คุณครูขา  หนูจากเจอคุณครูจังเลยค่ะ  หนูอยากจะเล่าเรื่องที่คนอื่นเขานินทาให้คุณครูฟัง  จากความรู้สึกไม่พอใจในครั้งแรกที่ได้ยินคนนินทาคุณครู  จนรู้สึกโกรธเมื่อได้ยินต่อๆมาและรู้สึกเฉยๆในวันนี้ เพราะหนูได้ยินมาจนเบื่อแล้ว  เริ่มจากเพื่อนรุ่นพี่ที่เล่าเรื่องคุณครูให้หนูฟัง และเขาก็จบออกไปหลายปีแล้ว 

        วันนี้โรงเรียนปิดเพราะเป็น “วันครู”  หนูนึกถึงคุณครูขึ้นมาอีก  ตอนนี้หนูเรียนเทอมสุดท้ายก็จะจบชั้น ม. 6 แล้วค่ะ   หกปีแล้ว ที่หนูอยู่กับเงาความดีของคุณครู   จนป่านนี้หนูยังไม่เคยเห็นหน้าคุณครูเลย   ตั้งใจไว้ว่า ก่อนจบ ม.6  คงจะได้เห็นหน้าคุณครูสักครั้ง   อยากบอกคุณครูว่า   “ ครูขา.....หนูอยากเห็นหน้าคุณครูค่ะ..!!! ”

                                                    ..............วัชระ.....

โดย vatchara_4

 

กลับไปที่ www.oknation.net