วันที่ จันทร์ มกราคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บทกวีแห่งความเงียบ


@กำลังของหัวใจ@

กำลังในหัวใจไม่เคยหยุดเต้น...

ส่งกระแสผ่านความเงียบเหงาแห่งราตรีกาล

หรีดเรไร ร่ำร้อง ไร้สัมผัส..

ยินแค่เพียงเสียงจากห้วงของความเหงา

โอ้ใจเจ้าเอย..ใยยังคงส่งกำลังหล่อเลี้ยง

เสียงครวญจากความโดดเดี่ยว

ให้ส่งต่อลมหายใจ แห่งคืนวัน

เพื่อพานพบแสงจันทร์แห่งความเดียวดาย

บทกวีแห่งความเงียบ...ของหัวใจที่ยังเต้น

ขอส่งผ่านสายลมเย็น..ที่พลิ้วไหว

ทอดทางเดินท้องฟ้าผ่าน..จันทร์รำไร

เป็นกำลังใจส่งผ่าน..กาลเวลา

โดย คืนรัง

 

กลับไปที่ www.oknation.net