วันที่ ศุกร์ กรกฎาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

มาลัยหญ้า.... ตอบแทกเพลงโปรดค่ะ


Cool Slideshows!

ได้รับภารกิจมาจากคุณ แม่สีไฟค่ะ

ให้ตอบแทกเพลงโปรด ได้รับมาแล้ว.....

ก็คิดอยู่นานเพราะมีเพลงโปรดหลายเพลง

Image Hosted by ImageShack.us

เลือกไปเลือกมา
 ก็มาจบที่เพลงนี้
เพลง “ มาลัยหญ้า ” ค่ะ
แต่งและร้องโดยพี่ต้อม..พี่ชายของจขบ.
เพลง “มาลัยหญ้า”นี้
 เป็นบทเพลงแห่งความรัก
จากพ่อถึงลูกสาว
 ที่อยู่ไกลคนละซีกโลก
 เธอชื่อ “ มาไลญ่า ” ค่ะ
Image Hosted by ImageShack.us

มาลัยหญ้า
กิ่งก้านใบหญ้า
เก็บเจ้าเอามา
 มาร้อยเรียง
 กรุ่นกลิ่นไอดิน
 กลิ่นไม่รวยริน
 แค่เพียงดิน ค่าเพียงดิน
 ร้อยมาลัยแทนสายใย
แต่งแต้มด้วยใจ
เด็ดก้านกิ่งใบ
ฝากให้ไป ไปคล้องใจ
เหงาบ้างไหมหากใครไกลห่าง
 ทางยังไกลแต่ใจยังใกล้
ฝากมาลัยหญ้าไว้แทนใจ
 เก็บข้างทางดิน แหว่งวิ่นออกไป
 ลมพัดไกว ดอกหญ้าไหว
ทำด้วยมือ คือหวังตั้งใจ
 ร้อยประสานกิ่งก้านหญ้าใบ
ให้มาลัยหญ้านี้แทนใจ
แต่งแต้มด้วยใจ
เก็บก้านกิ่ง
ฝากให้ไป ไปคล้อง
เหงาบ้างไหมหากใครไกลห่าง
 ทางยังไกลแต่ใจยังใกล้
มาลัยหญ้าไว้แทนใจ
 จากอัลบัมชุด “ เงา ” Private collection
 ของ กิตติพงศ์ ขันธกาญจน์
Image Hosted by ImageShack.us

ด้วยเงื่อนไขและภาระหน้าที่บางอย่าง
ทำให้มาไลญ่าและพ่อของเธอต้องอยู่ห่างกัน
แต่ทั้งสองต่างรู้ดีว่า
ระยะทางที่ห่างกันคนละซีกโลกนั้น
ไม่ได้ทำให้ความรัก ความคิดถึง
ระหว่างพ่อลูกคู่นี้ห่างหายไปเลยแม้แต่น้อย
ทุกครั้งที่พี่ต้อมเดินทางไปเยี่ยมเยียนมาไลญ่าที่ชิคาโก
เป็นห้วงเวลาที่มาไลญ่ามีความสุขมาก
และเมื่อพ่อของเธอต้องกลับบ้านที่เมืองไทย
มาไลญ่าก็จะแอบไปร้องไห้ตามลำพัง
ด้วยไม่อยากให้พ่อของเธอกลับเมืองไทย
 เช่นเดียวกับพ่อของเธอ
 ยามที่มาไลญ่า กลับมาหาพ่อที่เมืองไทย
 เป็นช่วงเวลาที่พ่อของเธอเต็มไปด้วยความสุข
พ่อ – ลูกคู่นี้จะใช้เวลาอยู่ด้วยกันเกือบตลอดเวลา
 รอยยิ้มและความสุขที่ฉายชัดบนใบหน้าของคนทั้งคู่
พลอยทำให้หัวใจของคนที่เป็นน้องและเป็นอา มีความสุขไปด้วย

Image Hosted by ImageShack.us
เมื่อสองปีที่ผ่านมา
มาไลญ่าตั้งใจจะกลับมาบ้านที่เมืองไทยอีกครั้ง
 เพราะเธอและพ่อของเธอ
ไม่ได้เจอะเจอกันมานานกว่า 3 ปีแล้ว
ทั้งเธอและพ่อของเธอ
เฝ้านับวันเวลา และวาดหวังว่า
จะได้มีโอกาสอยู่ด้วยกันอีกครั้งในแผ่นดินเกิดของตน
แต่ทั้งมาไลญ่าและพ่อของเธอ
 ไม่มีโอกาสได้เจอกันอย่างที่คาดหวัง
วันที่เธอเดินทางออกจากบ้านในซีกโลกตะวันตก
คือวันที่ครอบครัวของเราบรรจุร่างพ่อของเธอ
ไปบำเพ็ญกุศลทางศาสนาที่วัด
เมื่อมาไลญ่าเดินทางมาถึง
เธอจึงไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้เห็นร่างของพ่อเธอ
Image Hosted by ImageShack.us

ภาพมาไลญ่าเอื้อมมือไปแตะโลงสี่เหลี่ยมสีขาว
 ที่บรรจุร่างไร้วิญญาณของพี่ต้อม
เพื่อบอกลาก่อนที่จะเคลื่อนร่างพ่อของเธอไปสู่เมรุ
ทำให้อาของเธอตาพร่ามัวไปด้วยน้ำตา
ในขณะที่ลั่นไกชัตเตอร์ภาพนั้น
 ไม่มีใครรู้ว่าเธอบอกอะไรกับพ่อของเธอ
 แต่อากัปกริยาที่แสดงออกมาในตอนนั้น
บ่งบอกถึงความรัก ความคิดถึง
 ที่เธอมีต่อพ่อสุดที่รักของเธอ
 และภาพหัวใจดวงน้อย
ที่เธอบรรจงร้อยเรียง
จากเมล็ดข้าวเปลือกบนพรมสีแดง
(ซึ่งอาจหล่นร่วงมาจากพวงหรีดที่อยู่แถวนั้น)
ทำให้น้ำตาของอาเธอไหลร่วงพรู
อย่างมิอาจหยุดยั้ง
บางทีหัวใจดวงน้อยบนพรมสีแดงนั้น
 อาจแทนความรู้สึกทั้งมวล
ที่เธอมีต่อพ่อเธอก็เป็นได้
Image Hosted by ImageShack.us
นี่คือส่วนหนึ่งของถ้อยคำ
ที่มาไลญ่าเรียงร้อยให้พ่อเธอ
เธอเขียนเป็นภาษาอังกฤษ
เพราะเธอไม่สันทัดในการเขียนภาษาไทย
เนื่องจากเธอไปอยู่อีกซีกโลกหนึ่งตั้งแต่เยาว์วัย
จขบ.ไม่ขอแปลเป็นภาษาไทย
 เพราะไม่อยากทำให้ความงดงามในภาษาเดิมเสียไปค่ะ
“ ………
Would I ever see your fatherly smiles , feel safe in your arms ?
Would I ever get to show you my life , my ribbobs and awards ?
Would I ever hear your sacred voice singing of life song ?
 Would I ever , Would I ever….?
 ……........
Why did you leave your mortal life behind ?
Why did part the child of your fresh and bone ?
Why did you accept heaven’s invitation ?
Why did you , why did you…..?
 ………. ”
To my father , Kittipong Khanthagan
You”ll always be on my heart Malaiya Khanthagan ( ชะเอม )
Image Hosted by ImageShack.us
ไม่ขอส่งแทกต่อให้ใครนะคะ
Image Hosted by ImageShack.us

โดย สเลเต

 

กลับไปที่ www.oknation.net