วันที่ อังคาร กุมภาพันธ์ 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ระลึกด้วยกตัญญูพ่อแม่ครูอาจารย์


ระลึกด้วยกตัญญู"พ่อแม่ครูอาจารย์....หลวงตามหาบัว"

คำขอขมาและอธิษฐานจิต




นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ

นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ

นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ

สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเต อุกาสะ ทะวารัตตะเยนะ กะตัง

สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเต อุกาสะ ขมามิ ภันเต

        หากข้าพเจ้า จงใจหรือประมาทพลาดพลั้ง ล่วงเกินพ่อแม่ครูอาจารย์หลวงตามหาบัว จะด้วย กาย วาจา ใจก็ดี จะดดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ดี จะด้วยรู้เท่าไม่ถึงการก็ดี ขอได้โปรดอโหสิกรรมให้กับข้าพเจ้าด้วย

       ข้าพเจ้าจะตั้งใจประพฤติตนในทางที่ถูก ที่ชอบ ที่ควร            ขอบุญบารมีในอดีตกาลที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน เป็นสะพานบุญ น้อมนำดวงจิตอธิษฐานต่อองค์หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน ผู้บรรลุแล้ว โปรดคุ้มครองประเทศไทย คนไทย ข้าพเจ้าและครอบครัวตลอดจนญาติ มิตร บริวารที่เกี่ยวข้อง จงเจริญด้วยอายุ วรรณะ สุขะ พละ ปลอดจากสรรพทุกข์ สรรพโศก สรรพโรค สรรพภัย และศัตรูหมู่มาร คนชั่วทั้งปวง

ขอให้ข้าพเจ้ามีความสว่างทั้งทางโลกและทางธรรม ตั้งแต่บัดนี้  ตราบเข้าสู่พระนิพพานเทอญ..






         คำว่า"ธรรมะจัดสรร"นั้นตราตรึงในใจของคณะเรา อันมีคุณปรีดา หรือบล๊อคเกอร์คนในแผ่นดิน ขับรถนำครูแดง สามีครูแดง ครูเก๋ ครูติ๋วและน้องเปรม ลูกชายสุดรักของคุณปรีดาดาไปกราบนมัสการ พระเกจิอาจารย์ที่จังหวัดสกลนคร

       แต่ครูเก๋เข้าใจผิดไปขออนุญาตแม่ว่าจะไปกราบหลวงตามหาบัว  ซึ่งคุณปรีดาแจ้งว่าคนละทางกัน ไปสกลนครไม่ได้ไปอุดร เอาไว้คราวหน้าค่อยไป ว่าแล้วก็ตั้ง เนวิเกเตอร์ ไปสกลนคร ประมาณเวลา ตี ๔ กว่าๆ เนวิเกเตอร์ร้องลั่นรถ พวกเราที่กำลังหลับตกใจตื่น คุณปรีดารีบนำรถเข้าจอดใกล้ๆกับร้าน เซเว่น อีเลฟเว่น เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วเดินเข้าไปในร้าน สนทนากับคนขายจึงทราบว่าอีกไม่ถึง ๑๐๐ เมตรจะเป็นทางเข้าวัดป่าบ้านตาด คุณปรีดา ตื่นเต้นมาก...มาบอกพวกเราว่า "ธรรมะจัดสรร"เราแล้ว ...เด็กบอกว่า อีกให้เราไปจอดรถที่ปั๊มน้ำมันเพื่อล้างหน้า ดื่มกาแฟให้เรียบร้อย ประมาณ ๖ โมงเช้าตรงสะพานถัดจากปั๊มจะมีร้านขายอาหารเพื่อนำไปตักบาตรที่วัดป่าบ้าน ตาด เราทุกคนอิ่มอกอิ่มใจกับสิ่งที่ได้รับ




     

        หลังจากชำระสิ่งสกปรกในร่างกายเสร็จแล้วเรายืนจิบกาแฟรอเวลาและสนทนากันไป เรื่อยๆ ซึ่งนอกจากคณะเราแล้วมีคนนุ่งขาว ห่มขาวมาเป็นจำนวนมาก ทั้งมารถบัส รถตู้ ด้วยความปีติครุแดงเดินไปถามว่าจะไปทำบุญที่ไหนกันคะ(คาดว่าน่าจะตอบว่าวัด บ้านตาด) ทุกคนตอบว่าจะไปเบิกบุญที่ภูเขาควาย(ภูเขาควายที่ประเทศลาว)ซึ่งตอนหลัง มี บล๊อคเกอร์ป้าตุ้ยนำเรื่องนี้มาเล่า อย่างน่าอัศจรรย์ ...

      ครูเก๋พูดว่า"พี่แดงเก๋คงไม่มีบุญได้ปฏิบัติหรอกเพราะเก๋ตื่นสาย ครุแดงบอกว่า ทำได้....ถ้ารู้สึกตัวตื่นให้รีบ "เด้งดึ๋งๆ"ขึ้นมาเลย ถ้ามัวพลิกซ้าย ก็กิเลส พลิกขวา ก็กิเลส คุณปรัดาเสริมว่าใช่ๆ น้องเปรมนี่พอเขารู้สึกตัวเขาเด้งขึ้นเลยนะครูเก๋...





    


          แล้วเราก็เข้าไปตักบาตร พอตักบาตรเสร็จก็มีคนสูงอายุมาแนะนำว่าให้เข้าไปกราบหลวงตาที่กุฎิ เราก็เข้าไปกราบ ปรากฏว่าคนใส่ชุดขาวเต็มศาลาไปหมด จะนั่งตรงไหนดี ก็พากันไปนั่งแปะๆข้างๆคนอื่นเขา เขาก็ชี้ให้ไปนั่งตรงที่เขาเตรียมจัดอาหาร คนจัดอาหารก็ชี้ให้เราเคลื่อนตัวไปอีกที่หนึ่ง เราก็คลานตามกันไปตามนั่งตามที่เขาชี้ พอวางก้นแปะ คนตรงนั้นเขาก็ชี้ส่งไปอีก เราก็คลานตามกันไปอีก(น่าสงสารตัวเองมาก)ปรากฏว่าคราวนี้ได้มานั่งตรงหน้า ลวงตามมหาบัว ญาณสัมปันโนเลยละ(เขาไม่ทันได้ไล่เพราะหลวงตาลงมาพอดี)...แล้วก็ไม่มีใครไล่ เราได้อีก..แฮะๆๆ"ธรรมะจัดสรร"ครั้งสำคัญในชีวิต

      การจัดสำรับอาหาร(ใส่สำรับถวายพระ)เป็นหน้าที่ของพระในวัด เราก็นั่งดูท่าน จัดเพลินๆ จัดเสร็จก็นำถวายหลวงตา แล้วท่านก็ลำเลียงมาจัดไว้ให้พระในวัดตักใส่บาตรเพื่อฉัน ในช่วงนี้เองท่านนำขนมมาให้น้องเปรม และตามติดด้วยนำแก้วน้ำเต้าหู้มาวางไว้หน้าครูแดง  ครูเก๋ก็ยิ้มปลื้มแทนพี่สาว พอเผลอแป๊บเดียวมีมือของคนชุดขาวข้างๆมาคว้าเอาแก้วนั้นไป ครูเก๋กำลังอ้าปากจะต่อว่า..ครูแดงตบมือที่ตักเบาๆ ว่าเมตตาๆ เธอก็เงียบ สักพักหนึ่งท่านยกแก้วลอดช่องสิงคโปร์มาให้อีกคราวนี้ตรงหน้าครุแดงเลย และยกมาเพิ่มอีกทั้งสำรับเลย จุดนี้แหละที่มหัศจรรย์มาก มีมือหลายมือ ทั้งยื่นแก้ว ทั้งยื่นมือมาขอส่วนแบ่งบอกว่าขอแบ่งบุญ พวกเราก็ช่วยกันแบ่งอย่างเบิกบานด้วยอาการ งง งวย ...มีมือมือหนึ่งมาสะกิดถามครูแดงว่า พี่มาครั้งแรกเหรอคะ ..เราบอกว่าค่ะ..เขาว่าพวกพี่มีบุญมาก....เราอิ่มบุญกันถ้วนหน้ามองดูถาด อาหารก็เหลือเพียงกาแฟกับขนมสองสามชิ้น เราก็แบ่งกันจิบอย่างเบิกบานๆ

        สิ่งมหัศจรรย์ที่ทำให้ครูเก๋เกิดศรัทธาสูงสุดเกิดที่นี่             หลวงตาท่านก็เริ่มเทศน์เริ่มโดยการแจ้งยอดเงินทำบุญ โครงการที่จะนำเงินไปใช้ แล้วก็มีการบริจาคอย่างต่อเนื่อง...สุดท้ายท่านก็แสดงพระธรรมเทศนาที่เป็น หลักธรรมจริงๆ..ความตอนหนึ่งท่านบอกว่า       "เรื่องไปนิพพานนะเหรอ..เราก็ไม่รู้หรอกนะ เพราะคนที่ไปไม่มีใครกลับมาบอก....และเราก็ไม่รู้ว่าจะได้ไปนิพพานหรือเปล่า "....ข้อนี้แทงใจคุณปรีดา เพราะเธอชวนเราไปกราบหลวงพ่อบุญพินวัดป่าเทพนิมิตรเพื่อมอบตัวเป็นศิษย์และ ถามเรื่องการไปนิพพาน...สรุปว่าคุณปรีดารู้แล้ว...ก็หมดข้อข้องใจ...(หมด ความอยากรู้)...เบิกบานๆ

       ...... ถ้ารู้ตัวก็ดีดผึง ดีดผึงขึ้นมา...อย่าให้กิเลสมันจับ...ครูเก๋เธอ...ประทับใจมาก..ท่านรู้ได้ ยังไง...เรามาทราบทีหลังว่า เพียงเราตั้งจิตจากกรุงเทพท่านก็รู้วาระจิตเราแล้ว...นี่คือครั้งสำคัญของ ครูเก๋..ที่ทำให้เธอหันมาปฎิบัติธรรมและเป็นที่สุดในชีวิตคณะเราด้วย

             ถ้าเราน้อมใจ...ปฎิบัติด้วยจิตที่ศรัทธาในพระพุทธศาสนา..เราจะพบความ มหัศจรรย์อย่างที่คาดไม่ถึง....ยังไม่สายที่ทุกๆท่านจะน้อมนำจิตเข้าสู่ ธรรมะของพระพุทธองค์...ร่วมอนุโมทนาบุญกับทุกๆท่านที่มองเห็นความสว่างแห่ง เส้นทางธรรมของพระพุทธองค์





            ถือว่าเป็นการปฎิบัติบูชาหลวงตามหาบัว....ในโอกาสนี้ด้วย

                     "บุญรักษา เทวดาคุ้มครอง"ทุกท่านค่ะ

.
.
.

.
.
.




รูปภาพจาก เว๊ปไซด์ ลานธรรมจักร และ วัดป่าบ้านตาด

(ขอบคุณ BG บุปผาที่กรุณาลงรูปภาพให้ สาธุๆๆ)




โดย ครูแดง

 

กลับไปที่ www.oknation.net