วันที่ อาทิตย์ กุมภาพันธ์ 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ดอกไม้มิเคยหายไป


.

.
.
.
ดอกไมตรีเคยคลี่บานสุดลานสวน
เพียงพระพายพัดหวนชวนถวิล
ธาราใสไหลซาบเคยอาบกิน
แว่วเพลงพิณกลับกลายคล้ายเสียงกลอง
.
.

มาลาลับรอยยิ้มพิมพ์สยาม
เสียงก่นด่าประณามยามต่างผอง
เพลงชาติไทยแปร่งคำท่วงทำนอง
ความรักชาติโดนครองเขาจองไป
.
.

สามัคคีแหลกลงชาติคงพ่าย
เมื่อแม่น้ำแตกสายวอดวายไซร้
บรรพบุรุษเคยปกป้องถิ่นทองไทย
อันฟอนไฟร้อนรุ่มใครสุมมัน
.
.

ธงไตรรงค์พลิ้วเห็นเป็นสง่า
องค์ราชาใหญ่ยิ่งเป็นมิ่งขวัญ
ผืนดินไทยฤๅแตกห่อนแยกกัน
หลอมชีวันเพื่อพ่อหลวงแห่งปวงไทย
.
.

มอบดอกไม้ผลิบานเต็มลานสวน
หอมรัญจวนรับขวัญตะวันใหม่
รวีโอบโลกละมุนเอื้ออุ่นไอ
ไฉนไทยมาแยกแตกกันเอง
.
.
.


.

.

โดย อธิฏฐาน

 

กลับไปที่ www.oknation.net