วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมาน่าน...ให้หายเหนื่อย...?


เมาน่าน...ให้หายเหนื่อย...?


.........น่านที่รักไม่นึกเลยว่าฉันจะได้มาชื่นชมและวิถีเรียบง่าย ...

ในความงามของเจ้าตั้งแต่ต้นปี มีลมหนาว มีแสงไฟผิง มีต้นข้าว...

ท้องทุ่งกว้างดอกจานสีแดงและเจ้าดอกสะเดาขาวโพลนทั่วสอง...

ฟากทาง ฉันเดินทางมากอดเจ้า แล้วฉันก็จะจากเจ้าไปยินดีจ้าดหนัก...

ในความรัก ความผูกพัน ยิ่งกว่าญาติมิตรในวันที่พบเธอที่น่าน...

มาน่านจึงได้กอดน่านและกอดเค้าคือรักฟ้ากว้างทางใจก็ไปถึง.....

........หมุดหมายของฉันมาเยี่ยมญาติธรรมจากลอนดอนที่ขุนสถาน...

เวียงสาที่กลับมาเยือนบ้านเกิดกับสามี จึงชวนสองป้าญาติธรรม...

จากระยองไปละเลียดกราบพระธาตุแช่แห้ง คิดแค่นั้นคือแค่ได้ไป...

กอดน่านในวันที่ลมหนาวยังกรุ่นละมุน ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะได้ไปทุกที่...

กับสิ่งดีดีในน่าน จึงได้กอดน่านด้วยหัวใจมิตรภาพ....

ทั้งวัดภูมินทร์และวัดช้างคำวรวิหาร นั่นวัดมิ่งเมืองโน้นวัดศรีพันต้น...

......ขอบคุณนะครับพี่สาวคนใจดี ไชยมลจากขุนสถาน อิ่มเอมที่ได้...

รู้จักญาติธรรมของพี่สาวเพิ่มขึ้นมาอีกสามครอบครัว โน้นครอบครัว...

ของพี่ทอมพี่รวย ที่มีบ้านยังกับคฤหาสน์ ไม้สักเสาเท่าสองคนโอบ...

นับสิบต้น นั่นครอบครัวคุณอูคุณย้ายที่ทำธุรกิจขายรถจักรยานยนต์...

ร้านโต ปิดร้านเพื่อที่จะพาตะรอนทัวร์น่านด้วยหัวใจ...

สองวันหนึ่งคืนกับเก้าวัดสองอุทยานงามที่หัวใจน่านกับรอยยิ้ม...

........ฟ้าสดใสปรากฏการณ์ธรรมชาติเสาดินนาน้อย ราวสวรรค์สรร ...

เทพอุ้มสม ครั้งแรกคือครั้งแรกของฉันที่ได้มายลในความมลังเลือง...

ของธรรมชาติ เหมือนแพร่ครึ่งเสี้ยวเหมือนสระแก้วครึ่งเสี้ยวรวม...

.....เป็นเต็มเสี้ยวที่นาน้อยฟ้าสวยๆ พี่ทอมบอกว่าจะพาไปผาชู้ที่ดอย...

เสมอดาวหรือจะไปดอยวาวที่อุทยานแห่งชาตินันทบุรีหรือจะไป...

ชมดอกชมพูคาที่ดอยพูคา...ฉันนะไม่โลภหรอกอยากไปมันทุกที่...

แต่สุดท้ายให้ตาย...เมาคลื่นหลงลมที่ปากขนายจนพลบค่ำ...

.......ต้มยำปลาคังทอดสาวน้อยเริงสวาท ปลาทับทิมราดพริกปลากด...

ทอดกรอบ ลาบปลาตะเพียนจากแม่น้ำนายคือชุมชนเล็กๆที่บ้าน...

ริมน้ำ เสียดายทางไกล หากไม่มีใจคงไปไม่ถึง คลื่นน้ำระยิบยับ...

......เมฆบนฟ้า ป่าไม้ผลัดใบฝั่งโน้นคืออุตรดิตถ์นะจ่าเจ้าเอย....

อิ่มมิตรภาพ อิ่มปลาสดๆ ทำไมและทำไม วัดที่ริมน้ำนั้น....

วัดในเรือนแพ เรียบง่ายสมถะ มิต้องสร้างโบสถ์ราคาสิบล้าน...

พันล้านก็คือวัด....วัดตรงที่หัวใจ...


........ที่นั้นหอศิลป์ริมน่านหลากหลายมุมที่เป็นมุมโปรด ชอบทุกภาพ...

ที่นำมาให้ชม ฝันอยากจะหยุดหัวใจไว้ที่หอศิลป์ อาจจะเป็นเพราะ...

เพ้อฝัน จะมีแบบนี้สักแห่งเป็นของตนเอง แต่ยิ่งฝันก็ยิ่งไกลออกไป...

ไม่มีหรอกที่ความจริงกับความฝันจะเป็นจริง ฉันเห็นมันสวนทางกัน...

...เสมอ ขอบคุณนะครับพี่ไชยมลที่ทำให้ฉันได้มาเยือนน่านอีกครา ...

ได้พบพานมิตรภาพผ่านพี่ยินดีในการเมาในครานี้โดยมิต้องคะยั้นคยอ...

ฉันดื่มและอิ่มกับมิตรภาพครานี้คงอีกนานนับหลายปี...

ยินดีจ้าดหนักเจ้า...ยินดีกับการเมาคลื่นภูเขา...และเมาคลื่น...

ระยิบยับสายน้ำนั้น...

.........ฉันจะกลับมาน่านอีกครา..วันที่พี่สาวญาติธรรมคนดีของฉัน...

กลับจากลอนดอน จะมาช่วยเลี้ยงกบตั้งโรงสีข้าว ขายถั่วเหลือง...

เลี้ยงหมูเก็บผักหวานป่าแกงใส่ไข่มดแดงและที่สำคัญจะไปชมดอย...

ผาชู้ที่อุทยานแห่งชาติศรีน่านกับทริปเล็กๆที่อบอุ่นมิตรภาพด้วยกัน...

อีกครา.เดินทางกลับลอนดอนปลอดภัยนะครับพี่สาวคนดีญาติธรรม...

ของฉัน...ฟ้าที่ปากนายมันสวยงามจริงๆ....?


โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net