วันที่ อาทิตย์ กุมภาพันธ์ 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เกษตร ตะกอน


                                       .                                       

           เขียวเขียวเรียวใบข้าว        

  น้ำค้างพราวบนใบบัว

            หยาดเหงื่อไหลท่วมตัว           

 ยังยิ้มรื่นพลิกผืนนา

.

                     อาชีพการเกษตร                 

                   บนขอบเขตกำหนดมา                  

                          สังคมข่มตีตรา                        

  เป็นแค่เพียงชนชั้นราก

.

                ทำนามาแต่ครั้ง                 

 ปู่ย่ายังต้องลำบาก

                   ถือไถจูงควายลาก                  

  จนมาเป็นเครื่องจักรกล

.

           น้ำแล้งดินแห้งผาก         

  ผืนดินอยากรับน้ำฝน

                      รอใครบันดาลดล                   

   หรือรอคนสั่งฝนมา

.

                ทำนาไม่ได้ข้าว                 

 เพราะเรื่องราวเจ้าปัญหา

                         หนี้สินกู้ยืมมา                         

ซื้อปุ๋ยยาใส่นาข้าว

.

                       สิ้นปีนี้นั่งนับ                       

 บวกลบกับบัญชียาว

            ก็เหลือเพียงเรื่องราว           

เคยได้ข้าวมากี่เกวียน

.

                 โอ้หนออนิจจา                  

 เวทนาน่าปวดเศียร

                  กี่ครั้งแล้วบทเรียน                 

 ไม่เคยลบล้างจางไป

.

                เกษตรตกตะกอน              

 ลงไปนอนนิ่งน้ำใส

                      นอนรอกันต่อไป                    

  รอฝนใหม่เริ่มลงมือ

.

                 วงเวียนวัฏจักร                 

มั่นจงรักและยึดถือ

                    ที่เห็นเป็นอยู่คือ                    

   ความจริงแท้แก้ไม่หาย

.

             ขายข้าวให้โรงสี            

  ปลดดอกหนี้ก่อนจะสาย

                 เรื่องเล่าดังนิยาย                

     ชาวนาตายเพราะอดข้าว  

.

             นี่หรือคือทางเลือก          

   ขายข้าวเปลือกซื้อข้าวขาว

             เรื่องจริงแสนเจ็บร้าว         

  ในร่องรอยรากหญ้าดิน

.

             ตะกอนนิ่งนอนก้น          

 เหมือนคนจนไร้ทรัพย์สิน

                ปากเสียงไม่ได้ยิน               

ทั้งฟ้าดินนิ่งนิทรา

.

                                                       อักษรานันต์

บ้านเราเป็นอู่ข้าว อู่น้ำ เป็นเมืองเกษตรกรรม แต่ทำไมต้องอดอยาก ที่เห็นเดินซื้อ จับจ่ายใช้สอยกันในตลาดนั้น เงินกู้ทั้งนั้น ตั้งแต่ข้าราชการจนถึงชาวนา ชาวนาที่จนในสายเลือด โดยเฉพาะชาวนาอีสาน  สินค้าเกษตรราคาแพง แต่คนรวยเป็นพ่อค้า กลุ่มทุน เกษตรกรผู้ผลิตต้องซื้อบริโภคในราคาแพง โอ้ ประเทศไทย

ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ตครับ

โดย อักษรานันต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net