วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หวานกิเลส




หวานกิเลส

คือรูปรสกลิ่นเสียงคือสัมผัส

ยิ่งหลงจัดยิ่งเห็นชัดเป็นทางผิด

โลภะโทสะโมหะราคะพิษ

หวานแค่เพียงครู่นิดจิตเจ็บนาน


ยิ่งลุ่มหลงยิ่งอยากยิ่งแสวง

ยิ่งจะต้องแสดงมหาศาล

ยิ่งมุ่งกินกามเกียรติเป็นสันดาน

ยิ่งมีมารสถิตในจิตใจ


อยากจะดับกิเลสอยากหลุดพ้น

แต่ละทิ้งตัวตนเสียไม่ได้

ยังของกูตัวกูอยู่เรื่อยไป

เหมือนเขลาไม่เข้าใจธรรมชีวิต


ไม่เข้าใจเพียงรูปที่สมมุติ

ให้ฉันเป็นมนุษย์มีเสียงสิทธิ

เพียงชั่วครู่กาลเวลาเลขคณิต

ฉันยังคงยึดติดซึ่งตัวตน


เหมือนไม่รู้วันหนึ่งต้องสูญหาย

เหมือนไม่รู้ความตายยังสับสน

เหมือนไม่รู้แม้ฉันได้เป็นคน

ก็จะต้องปี้ป่นกลายเป็นดิน


ฉันยังหลงรสหวานแห่งกิเลส

หลงวิเศษแห่งกามเกียรติทรัพย์สิน

ยังอยากดังอยากเด่นอยากสูบกิน

ไม่อาจดับให้สิ้นตายก่อนตาย


                   Oแผ่นดิน ไม้พะยอมO

โดย ปี๊นปี๊น

 

กลับไปที่ www.oknation.net