วันที่ อาทิตย์ กรกฎาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

DJ.เสียงใส ๆ (ภาคต่อ)


กลับมาแล้วค่ะ

ห่างหายจากเวที Blog (อย่างกับไปเก็บตัวประกวดนางงาม 55) ไป 1 อาทิตย์ แต่เหมือนเวลาช่างนานโข  คิดถึงตัวอักษรและเพื่อน ๆ ชาว Blog ชะมัด :P

กลับมาคราวนี้ (เพื่อมาทวงคำสัญญา เอ้ยไม่ใช่ ยังติดเพลงอยู่เลยค่ะเนี่ย) ไม่ได้มามือเปล่า แต่เก็บเบื้องหลัง เบื้องลึกที่ไปทำโครงการปันโอกาสให้กับน้อง ๆ มาฝากด้วยน๊า 

กำหนดการเริ่มต้นเวลาตี 4 ของวันที่ 30/6/07 ที่เรานัดท่านประธานโครงการมารับ แต่เรานอนนานเกินห้ามใจ (ขอแก้ตัวว่านอนดึก เพราะเตรียมข้อมูลแบบข้อคิดดี ๆ ไปฝากในรายการต่างหาก ต้องแก้ต่างไว้ก่อน)  ดีนะที่มีพี่ใน Team โทรมาปลุก ไม่งั้นหูคงบวมได้ อิอิ สถานที่นัดก็ไปไม่ไกลค่ะ Office นั่นเอง พอถึงที่ปุ๊บ เราก็รีบช่วยกันขนข้าวขนของที่มีผู้บริจาคยาวเป็นห่างว่าว อ้อ ลืมบอกค่ะ พวกเรามีสมาชิกที่ทำรวมตัวกันแล้ว 9 หน่อ ซึ่งแต่ละหน่อก็มีเครือข่ายโยงใยทุกมุมโลก (เวอร์มาก ๆ เหมือนสัญญาณโทรศัพท์ไปได้) ทำให้มีเพื่อนพ้องน้องพี่ร่วมใจกันบริจาค และยังรวมตัวกันไปทำความดีกันเยอะมาก ๆ สิริรวมแล้วประมาณ 50 กว่าคน  ประมาณว่าถ้าใครผ่านแถวนั้น ก็จะเห็นคาราวานรถ ประกอบด้วยรถตู้ 1 คน และน้อง Os อีกประมาณ 10 คัน  วิ่งตามกันเป็นขบวน  ขนาดเรายังรู้สึกทึ่งเลยที่มีคนมาช่วยกันเยอะขนาดนี้......ขอบคุณทุกคนมากจากใจจริงคร้าบ

และสำหรับโรงเรียนที่เราไปทำ คือ รร.ราชประชานุเคราะห์ ที่จ.ลพบุรีค่ะ ซึ่งอยู่ภายใต้การสนับสนุนของวัดพระบาทน้ำพุ และรัฐบาล ตัวสถานที่ เช่น อาคารเรียนซึ่งก็เป็นตึกแล้ว อาจจะดูไม่ได้กันดารมาก แต่น้อง ๆ ทุกคนที่มาเรียน ล้วนแต่ยากจน และเป็นเด็กที่ติดเชื้อ HIV ด้วยค่ะ ซึ่งนร.เกือบทุกคน กิน นอน เรียน ฟรี ที่นี่หมดเลยค่ะ  ทางกลุ่มอยากจะเข้าไปสนับสนุนกองทุนให้น้อง  ๆ สามารถนำเงินไปประกอบอาชีพระหว่างเรียน เมื่อมีกำไรก็สามารถนำไปออมกับทางโรงเรียน ซึ่งมีธนาคารโรงเรียน ส่วนทุนที่ใช้ไปก็นำมาให้รุ่นน้องหมุนเวียนกันต่อไป.... อยากให้น้อง ๆ เค้ารู้จักเศรษฐกิจพอเพียง ถ้าเค้ารู้จักที่จะเพียงพอ

ค่ะ เรามาถึงรร.เวลา 9 โมงเช้าวันเสาร์ มีน้อง ๆ ชาวบ้านละแวกนั้นเข้าร่วมฟังการมาของพวกเรา ว่าเรามาดีนะ ไม่ใช่มาร้าย 555  พร้อมกันนั้นเราได้เชิญเกษตรอำเภอ มาร่วมพูดคุยพร้อมบรรยายการเลี้ยงหมู เลี้ยงปลา ที่ถูกวิธี  ระหว่างนั้น ถึงเวลาที่รอคอย DJ เสียงใส ๆ คนนี้ ได้เวลาเปิดสถานีแล้ว   มีครูผู้ใจดี ซึ่งครูเองก็เป็น DJ.เช่นกัน มาคอยสอนด้านเทคนิค เปิดยังไง บ้าง รีบจดเลยค่ะ  อุปกรณ์ดูไม่ยาก แต่ไม่ได้ถามละเอียดนะค่ะ มีคอม 1 ตัว มีแผงควบคุมเสียง  อีก 1 ตัว มีไมค์ยาว ๆ หัวโต ๆ พร้อมหูฟัง 1 คู่ และมีน่าจะเป็นเครื่องส่งสัญญาณนะ อีก 1 ตัว และมีวิทยุ คือเปิดเอง ฟังเองได้เลยค่ะ  อุปกรณ์พร้อม คนก็พร้อมแล้วหล่ะค่ะ  จริง ๆ ครั้งแรกที่พูดตื่นเต้นมากค่ะ แบบไม่มีสคริปต์ไง พูดตามธรรมชาติยังเขิน ๆ อยู่บ้าง แต่เราจัดร่วมกับ DJ หนุ่มใหญ่อีก 1 คน ก็ลดความตืนเต้น ไปได้เยอะ ชอบตอนเลือกเพลงนะ คือ แบบชอบเพลงไหนเราก็เสนอเพลงให้ฟังเลย 55 ดูเป็นการยัดเยียดชะมัด แต่ไม่หรอกค่ะ เพราะกลุ่มเป้าหมายของเราส่วนใหญ่ที่ครูบอก คือ ลูกทุ่ง โอ้โน ไม่รุจักเท่าไหร่เลยค่ะ แต่ดีนะค่ะทำให้เรารู้ว่ามีเพลงลูกทุ่งอะไรบ้าง เพราะไม่ค่อยได้ฟัง ที่จำได้ติดเลย เพราะขอมาบ่อย คือ เพลงแสนห้าฆ่าพี่ ใครเคยยิน Post มาบอกหน่อยนะค่ะ  และถ้าใครรู้จักศิลปิน Amry เป็นการส่วนตัวฝากบอกว่าวัยรุ่นนี้ที่นี่คลั่งไคล้กันมาก ๆ งงค่ะ แบบขอเพลง Amry นี่เยอะมาก ๆ และที่เป็นที่เฮฮาของเรา คือ สมมติ โทรมาขอเพลง ...... ของ ...... จาก ลูกอมมายต์มินส์ เม็ดที่ 5 ให้ลูกอมมายต์มินส์ทุก ๆ เม็ด หรือ อีกแก๊งค์ จากแก๊งค์ปลาช่อน ให้ กูลิโกะป๊อกกี้ทุกกล่อง โอ้ คิดได้ไงกันเนี่ย เป็นที่สนุกสนานในการจัดมาก ๆ อ้อ นอกจาก DJ สองหน่อ ยังมีพวกลิง ๆ ค่าง ๆ (คือ พวกน้อง ๆ ที่ Office) มาอยู่กันยั้วเยี้ย เต็มไปหมด ทุกคนก็สนุกกับการรับโทรศัพท์น้อง ๆ ที่มาขอเพลง และสนุกกับการขอเพลงเอง เรามีเปิดหน้าไมค์กันด้วยนะค่ะ เป็นที่สนุกสนานมาก แต่ความสนุก็ต้องหมดลง เนื่องจากไฟดับประมาณ 1 นาที พวกเราคาดเดาว่าคนฟังคงทนฟังไม่ได้ จึงถึงขั้นเข้ามาตัดไฟกลางอากาศ 555 พอไฟตกแล้ว มันไม่ขึ้นอ่ะค่ะ เราเลยลงไปช่วยงานด้านล่างแทน มีไปตักไอติม (ที่มีผู้ใจบุญที่ร่วมไปบริจาค) คือ คนตักไม่ใช่เราหรอกนะ 55 ให้หนุ่ม ๆ เค้าตักแรงดีกัน ดิฉันมีหน้าที่ ถือโคนไอติม เป็นพริตตี้ รอแจกเด็ก ซึ่งหมดไวมาก ๆ เด็กมาต่อคิวกัน คือ พวกเค้าแบบอยากทาน ทำให้เรามีความสุขที่ได้ตักไอติมนะ  ^___^ ส่วนคนที่ตักกล้ามขึ้นมาทันที และเชี่ยวชาญทางด้านตักไอติมเป็นพิเศษ 555

 

อีกกิจกรรมที่เราไปทำ คือ ช่วยกันซ่อมคอกหมู ปรับปรุงบ่อปลา ซึ่งมีแรงงานจากเพื่อน ๆ ร่วมวงการ และน้อง ๆ ที่น่ารัก ครูที่นั่นช่วยกัน ลงไปในบ่อ กั้นบ่อ เป็นที่สนุกสนานมาก เพราะทำกันประมาณ 4 บ่อ  แต่ละบ่อมีหัวหน้าทีมดูบ่อ กะลูกทีม สนุกค่ะ เพราะเราทุกคนรู้จักกันหมด เวลาแซวกันที เฮฮากันมาก ที่ Plan เวลาไว้ว่าจะเสร็จช้า กลายเป็นว่าเสร็จเร็วมาก ๆ พี่ ๆ เลยลดวัยไปเล่นฟุตบอลกับเด็กบ้าง เล่นบาสบ้าง คือ พี่ ๆ เนี่ยสนุกมากได้ย้อนวัย เหมือนเรากลับไปสู่ตอนเรียนยังเรียนกันเลย  แต่เส้นทางการเป็นเจดี เอ้ย ดีเจของเรายังไม่หมดแค่นั้น ตอนนี้ไฟใช้ได้ค่ะ เวลาประมาณบ่าย 3 ได้ฤกษ์เปิดรายการอีกรอบ พร้อมๆ กับโทรศัพท์ใช้ไม่ได้ซะงั้น เราเลยเสียสละเปิดเบอร์มือถือ ซึ่งคิดว่าจะไม่มีคนโทรมาซะอีก  แต่คนฟังรายการที่นั่นน่ารัก ยังโทรมาขอเพลงต่อ ลืมบอกค่ะ คลื่นที่จัดคือ 92.5 ดูดีไหมค่ะ แต่ฟังได้ประมาณระยะห่างจากรร.ประมาณ 30 กม.ค่ะ มีโทรมาขอเพลงให้ DJ. บอกว่าน่ารัก (ยังไม่เคยเห็นเลยนะเนี่ย อิอิ) บอกว่าเสียงเพราะ คือ ตัวลอย ไปแล้วค่ะ อย่าอ่านไปแล้วต้องรีบเข้าห้องน้ำนะค่ะ :P แต่ก็จัดได้ประมาณ ชม.ค่ะ เราก็ส่งไม้ต่อให้อีก 2 หนุ่ม DJ. มาช่วยกันสร้างเสียงหัวเราะ

ท่านประธานเรียกรวมพลกันอีกครั้งค่ะ เพื่อซักซ้อมการละเล่นตอนกลางคืน ที่เราจัดให้น้อง ๆ โดยเฉพาะ วันนี้เราพกเกมวัดดวงมาเล่นกับน้อง ๆ ค่ะ แต่น้อง ๆ ก็น่ารักมาก เตรียมการแสดงมาให้เราดูด้วย  ส่วนพี่ ๆ ก็ไม่น้อยหน้าค่ะ พกของรางวัลมาแจกเพื่อให้น้อง ๆ ได้ทุกคน และน้อง ๆ ร่วมเล่นกับเราอย่างสนุกสนาน ส่วนภาคกลางคืน DJ ไปเป็นพริตตี้ เปิดป้าย หยิบของราวัลค่ะ 555 สำหรับที่ประทับใจคือ หลังจากเล่นเสร็จ น้อง ๆ ก็ยกมือไหว้ ร้องเพลง " ขอขอบพระคุณ ขอขอบพระคุณ ขอบพระคุณ" คือ จำได้แค่นี้ค่ะ แต่อารมณ์ตอนนั้นขนลุกมาก ถึงขั้นบ่อน้ำตาแตกกันเลยค่ะ ไม่ใช่แค่เรานะ พี่ผู้ชายยังร้องและเค้าก็บอกตอนหลังว่าเค้าประทับใจมาก อยากมาร่วมทำกิจกรรมแบบนี้อีก พอเราได้ยินเราก็อิ่มใจด้วยค่ะ

อย่านะค่ะ อย่าคิดว่าไปจัดรายการแค่เนี่ยเหรอ ยังค่ะ ยังไม่หมด หลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรมประมาณ 4 ทุ่มกว่า ๆ ก็ไปจัดรายการกันต่อ ปกติสถานีปิด 6 โมงเย็น แต่เรามาจัดช่วงเวลาเหงา ๆ ตอนกลางคืน เชื่อไหมค่ะ ว่ามีคนอยู่ฟังเป็นเพื่อนเรายามกลางคืน โทรมาขอเพลงด้วย ซึ่งการเป็นดีเจ แล้วมีคนมาขอเพลงเหมือนว่ามีคนฟังเราอยู่นะ สำหรับเราแล้วรู้สึกดีมาก ๆ เลยค่ะ แต่ก็จัดได้ถึงเที่ยงคืน มีคนมาแปะมือจัดต่อ ส่วนเราไม่ไหว ขอไปงีบ ก็นอนอยู่ในห้องกระจายเสียงแหละค่ะ 555 (ส่วนคนอื่น ๆ ก็นอนที่ห้องเรียนค่ะ) ระหว่างงัวเงีย ถ้าจำไม่ผิดสถานีเราปิดตอนตี 1 แล้วทุกอย่างก็มืดไป 

ตื่นมาอีก 6 โมงเช้าค่ะ เปรี๊ยวค่ะ ตื่นมาแล้วจัดต่อเลย ยังติดใจค่ะ แล้วอีกอย่างเราต้องกลับวันนี้แล้วค่ะ  จัดได้ประมาณ 2 ชม. เราก็ต้องไปทำกิจกรรมช่วยกันปล่อยหมู ปล่อยปลา แล้วเตรียมตัวกลับกทม. ระหว่างทางเราแวะวัดพระบาทนำพุ (แต่มีเจ้ากลุ่มนึง ไปนอนข้างนอก แวะไปวัดพระพุทธบาท เป็นที่ฮากันมาก) นำเงินไปบริจาค อืม เป็นสถานที่อีกที่นึงที่ดูแล้วต้องปลงนะค่ะ คิดว่าทุกคนที่ไปไม่ได้กลับมามือเปล่า แต่ทุกคนได้อะไรกลับมาที่ใจแน่นอนค่ะ 

สำหรับการเป็นดีเจ  เป็นเพียงความฝันเล็ก ๆ ที่เคยอยากทำ และวันนี้ก็มีโอกาสได้ทำ ถึงแม้ได้ทำไม่เต็มตัว แต่รู้สึก Happy มาก จนถึงขั้นคิดว่าอยากจะออกจากงานไปทำรายการเล็ก ๆ ที่อยู่ตจว.ดีไหมน๊า (แต่มีเสียงเรียกเข้าจากแม่ว่า .... ไม่ได้แน่นอน)ภาระ กับความผูกพันในปัจจุบัน ยังคงทำไม่ได้ แต่สักวันหนึ่งเราจะแอบไปจัดอีกแน่นอน :P

Meo ... ขอโทษที่มา up ช้าไปหน่อยนะค่ะ กลับมายุ่งมากจนหัวจะเป็นตะปูผสมนอตแล้วค่ะ และอยากเอารูปมาลงมากกว่านี้นะค่ะ ขอต๊ะไว้ก่อนนะค่ะ มีการผิดพลาดทางเทคนิคนิดหน่อยค่ะ

ป.ล ไม่มีก๋วยเตี๋ยวแบบชาวเขานะค่ะ แต่มีก๋วยเตี๋ยวปลา อร่อยมาก อยู่ตรงสระบุรี เก๋ตรงตู้กระจกหน้าร้านปกติต้องมีลูกชิ้นมาเรียง ๆ ชวนน้ำลายสอ แต่ที่นี่ใช้ภาพแปะเอา ดูไกล ๆ เนียนมาก ๆ แต่รสชาติพวกเรายกนิ้วให้ค่ะ 

โดย MEO

 

กลับไปที่ www.oknation.net