วันที่ อาทิตย์ มีนาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แอบดูสาวอิสานอินเตอร์ อิน บางกอก (3) อารมณ์ดี...เพราะมีเธอ


นัดเอื้อยสาวอิสานฯ ไว้ที่ลานดิสคัพเวอรี่...ลานกว้างๆระหว่างสยามเซ็นเตอร์                

และสยามดิสคัพเวอรี่ค่ะจำได้ว่านัดพี่เอื้อยไว้ 5 โมงเย็น...เหลือบมองดูนาฬิกาที่ข้อมือ 

ตายล่ะ! จะ 5 โมงเย็นอยู่แล้ว ดิชั้นยังเคลียร์งานไม่เสร็จเลยค่ะ

 ด้วยความที่กลัวว่าเธอจะต้องมารอนาน เลยโทรเข้ามือถือ ...แต่แล้วก็โล่งอกค่ะ !!! 

เพราะเอื้อยของเราเพิ่งจะขึ้นรถแท๊กซี่ออกมาจากโรงแรม 

อย่างน้อยดิชั้นก็น่าจะมีเวลาทำงานต่ออีกประมาณ 45 นาที


จนกระทั่ง 6 โมงเย็น...เอื้อยก็ยังไม่มา ไม่เป็นไรค่ะ การจราจรในกรุงเทพฯคาดเดาไม่ค่อยได้      เมื่อวานตรงนี้รถไม่ติด...แต่วันนี้อาจจะติดขึ้นมาก็ได้ ดิชั้นก็ยังคงทำงานต่อไปเรื่อยๆค่ะ

จนกระทั่ง 6 โมง 45 นาที ชักไม่ได้การ!! ก็เลยโทรเข้ามือถืออีกที

เอื้อยบอกว่าใกล้จะถึงตึกแล้ว   ให้รอแป๊บนึง (มาแอบรู้ทีหลังค่ะว่า...สาเหตุที่มาช้า

เพราะเอื้อยไปผิดตึกค่ะนัดที่สยามฯ แต่ไป    MBK เฉยเลย อิอิ) 

เมื่อดิชั้นลงไปข้างล่างก็เห็นพี่เอื้อยนั่งรออยู่แล้วค่ะ 

ยิ้มสดใสแข่งกับสีของเก้าอี้ที่เธอนั่งอยู่เลย


เราจะขึ้นไปที่ชั้น 6 ของสยามดิสคัพเวอรี่กันก่อนค่ะ เพื่อไปชมพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง Madame Tussauds กัน 2 คนก่อนค่ะ...

เมื่อน้องเทียนมาถึงตอนค่ำๆเธอจะตามเข้าไปสมทบกับเราที่ด้านในเองค่ะ

 

ระหว่างที่กำลังขึ้นลิฟท์แก้วมาที่ Madame Tussauds ค่ะ



เมื่อเดินเข้ามา...ก็จะเห็นภาพนี้เป็นภาพแรกค่ะ

 

เอื้อยสาวอิสานฯ กับรูปปั้นจอมพล ป. พิบูลสงคราม 

และบุคคลสำคัญทางการเมืองประวัติศาสตร์และสังคม

ทั้งจากประเทศไทยและต่างประเทศค่ะ

คงไม่ต้องอธิบาย...ว่าใครเป็นใคร

 






ว่าที่สะใภ้ตัวจริง....ของควีนอลิซาเบธค่ะ


 

ส่วนคนนี้...ราชินี (หมอลำ) ตัวจริง เสียงจริงค่ะ


 

ขอกอดน้องเบ็คส์...ให้หายคิดถึงหน่อย

 

อิอิ

 

คิดว่าเป็น “ผุลังคน” ที่ทำให้เอื้อยเสียใจละกันนะคะ...ชก ๆๆๆๆ

เอ...หรือจะฉก ให้หายแค้นเลยล่ะคะ ???

 

สู้โว๊ยยยยย !!!

 

ต้องสู้ !! จึงจะชนะค่ะ !!

จากนั้น...ก็ปล่อยเอื้อยเค้าไปถ่ายรูปกับบรรดาหุ่นคนดังก่อนแล้วกันนะคะ

 

กับสาว ดูม ดูม...ทาทา ยัง

ดูมมมมม....สู้เค้าได้อ๊ะปล่าว ?? ตะเอง ??

กับ โทนี่ จา...หรือ จาพนม ยีรัมย์

นั่งตรงกลาง...ระหว่างน้องแอน และน้องเคน

เผลอแป๊บเดียว !!!

ไปเต้นระบำ กับ จิม แครี่ย์ ซะแระ !!


เอื้อยเดินไปก่อนนะคะ...ดิชั้นมีนัดดื่มกาแฟกับหนุ่มในฝัน

 

จอร์จ คูนี่ย์ ที่รักค่ะ

 

"เทียนฟง"...นางอิจฉามาถึงพอดี !!!

เธอยอมไม่ด้ายยยยยค่ะ  !!! ขอมานั่งจับมือพี่จอร์จ สักนิดก็ยังดี

 

นิโคล คิดแมน...สวยจังเลยค่ะ

เอาเข้าไป !!!


คนนี้...ดิชั้นก็เลิฟค่ะ "นิโคลัส เคจ"

แต่ปล่อยน้องเทียนเธอไปก่อนค่ะ


และนี่...“วิลล์ สมิธ” หวานใจของพี่เอื้อยเค้าค่ะ


 

ฮา...กระจายยยยย

ทำกันไปด้ายยย...!!!

 

ให้ 2 สาวนี่เค้าเคลียร์กันก่อนละกันนะคะ

ดิชั้นขอไปเซ็นต์เอกสารให้ “โอบามา” สักครู่ค่ะ

 

 

 

เซ็นเอกสารเสร็จ...ก็ได้เวลาอำลา พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งแห่งนี้แล้วล่ะค่ะ

บ๋าย บาย ค่ะ !!!  Madame Tussauds

วันหลังจะพาเพื่อนๆมาเที่ยวอีกนะคะ

 ------------------------------------------------------------------------------------------

กลับออกมาแล้ว...ก็คิดว่าจะพาเอื้อยกับน้องเทียนไปทานของอร่อยๆที่ไหนดี

คิดไปคิดมา เดินไปทานข้าวที่พารากอนดีกว่าค่ะ...เค้าเรียกว่าบริหารการเงินค่ะ

เงินไม่รั่วไหลไปไหน...ยังคงอยู่ในกลุ่มธุรกิจของเราเอง

 


เรา 3 คนไปทานอาหารเย็นกันที่ Crystal Jade Garden ซึ่งเป็นร้านอาหารจีนที่พารากอนค่ะ

ดิชั้นก็รับหน้าที่เป็นผู้สั่งอาหารให้สาวๆรับประทานกันอีกแล้วค่ะ

 



ชาร้อน เบียร์ ไวน์...ความแตกต่างที่เข้ากันได้ค่ะ

 

ไม่อยากทานข้าวเลยค่ะ...กำลังเมาความสุขอยู่กับเพื่อนทั้งสองค่ะ

 


“ซุปเสฉวน”...คนละถ้วยก่อน

 

“ถั่วแขกผัดหมูหนำเลี๊ยบ”...ถ่ายภาพออกมาได้ไม่งาม แต่อร่อยค่ะ

 

“กุ้งมายองเนส”...ที่พี่เอื้อยบอกว่าเพิ่งเคยทานเป็นครั้งแรก

 

“เนื้อลูกเต๋าผัดกระเทียม” ค่ะ

 

ดูมาดเธอซะก่อน อิอิ...

เป็นมื้อค่ำที่อร่อยยยมากกก...ของเราอีกมื้อค่ะ

บรรยากาศ...รสชาติอาหาร เป๊ะ!! ทุกอย่างเพอร์เฟ็คค่ะ !!

 

เกลี้ยงงงง !!! ในบัดดล !!

 

เราแยกกันที่พารากอนนั่นล่ะค่ะ...น้องเทียนพาเอื้อยนั่งแท๊กซี่กลับโรงแรม

ดิชั้นเดินกลับมาเอารถที่สยามคาร์ปาร์คที่อยู่ใกล้ๆกัน...นัดกับเอื้อยไว้ว่า

พรุ่งนี้สายๆจะมารับเอื้อยที่โรงแรมและไปส่งที่สถานีขนส่งสายเหนือค่ะ

 

--------------------------------------------------------------------------  

รุ่งขึ้นเช้า...ก็ไปรับเอื้อยที่โรงแรมค่ะ

ดิชั้นไปยืนหยุดที่หน้าห้อง 308 กำลังจะเคาะประตูห้อง

ก็ได้ยินเสียงเอื้อยเรียก “กี้ !!!...ไปทำอะไรหน้าห้องนั้น”

“ก็ไปหาเอื้อยไง...เมื่อคืนเอื้อยบอกว่าอยู่ห้อง 308”

“ไม่ช่าย !!! เอื้อยบอกว่า เอื้อยอยู่ห้อง 318”

เง้อออ...แล้วเมื่อคืนใครบอกดิชั้นว่า 308 ล่ะ !!

เกือบเข้าห้องผิดแล้วมั้ยล่ะ...???

 

ส่งเอื้อยขึ้นรถกลับบุรีรัมย์ไปแล้วค่ะ

แต่ยังโทรหาเป็นระยะๆ ว่าถึงไหนแล้ว

รู้ว่าเอื้อยเป็นผู้หญิงที่เก่ง ...และสู้ชีวิตมากๆคนนึงก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้ค่ะ

ถึงแม้จะเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง...แต่ก็ยังไม่วายถูกทำร้ายจิตใจอยู่บ่อยๆ

ในฐานะที่เป็นเพื่อน...ก็ยังจะให้กำลังพี่เอื้อยเสมอค่ะ

อยากจะบอกพี่เอื้อยว่า...ชีวิตของเราไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพียงแค่วันเดียว

อย่าย่อท้อต่อสิ่งร้ายๆที่ผ่านเข้ามา

มี 100 วันร้ายๆ ก็ย่อมต้องมีสัก 1 วันดีๆ...ในชีวิตค่ะ

 

หากเราคิดดี....ทำดี เราย่อมต้องได้พบกับสิ่งดีๆค่ะ

เชื่อ...เช่นนั้นจริงๆค่ะ !!

 

โดย my-name-is-gee

 

กลับไปที่ www.oknation.net