วันที่ อาทิตย์ มีนาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ลมหายใจใคร?



ลมรัญจวนครวญเศร้าเคล้าคลอข้าฯ
เป็นของใครกันหนา? ฟ้าสีโศก
ทิศทางลมกรอรุกซ้ายว่ายวงโกรก
รุ่มเร่าโลกเป็นสีช้ำแทนน้ำเงิน

ก็ไหน ไหน? ใจข้าฯใคร่ถาม
ในทุกยาม หลับ-ตื่น ทั้งเดินเหิน
เป็นอย่างไรใคร่ถามอย่างเชื้อเชิญ
เพราะข้าฯบังเอิญยินครวญลมหายใจ

วะเว้นว่างโศกเศร้าเคล้าเหตุใด
จะน้อยใหญ่ตามแต่เจ้าหลงใหล
เพียงข้าฯถามด้วยเจตนาผู้มา-ไป
หลงสนใจลมหายใจเธอที่เคลียคลอ

ข้าฯแค่เพียงผู้ผ่านทางยังร้างฝัน
ข้าฯแค่เพียงผู้มุ่งมั่นยังไปต่อ
ข้าฯก็เป็นเช่นเจ้า คราวแพ้พ้อ
ข้าฯจึงท้อแต่มิถอยน้อยแรงใจ

แด่เพื่อนร่วมทางร่วมสร้างฝัน
ถึงลมหายใจนั่น-จงสู้สู่วันใหม่
เคียงคู่ร่วมกันฝันยังอีกไกล
ฝ่าฟันใจที่ขี้แพ้-อย่าแคร์ชะตา

 "ฝ่าฟันใจที่ขี้แพ้-อย่าแคร์ชะตา...ฯ"

* พฤศจิกายน 2547 / ภวังค์นั่น.. คงเขียนให้กำลังใจตนเอง ในยามที่คร่ำเครียดกับบางทีบางอย่างอยู่ขณะนั้น แต่จู่ๆ ลมหายใจที่ "เข้าใจ"ของใครบางคน  ได้ล่องลอยเคล้าคลอมาเยี่ยมเยือน ก็มีแรงใจและแรงบันดาลใจขึ้นมา.. แม้ว่าลมหายใจนั่น จะมีคาร์บอนไดออกไซด์มากกว่าออกซิเจนก็ตาม...

------------------------------------------------------------------------------------------------------

When you pray, remember the breath
that made us men living beings,
from God it comes; to God it returns.
Blend the Word and prayer with the flow of life
and nothing will come between you and the Giver of Life.


St Seraphim of Sarov

โดย Nity

 

กลับไปที่ www.oknation.net