วันที่ อังคาร มีนาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความรัก...ของ ม๊ก-รก



ความรักของม๊ก-รก

 ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

 ลมหนาวพัดผ่านมาวูบหนึ่งในช่วงเดือนมกราคม บางทีแทบจะไม่รู้สึกถึงความหนาวเย็นนั้น มันผ่านไปแล้ว สำหรับเดือนนี้ เดือนแห่งความรักนะหรือ ใครนะ ช่างกำหนดให้มันเป็น แล้วมันใช่จริงหรือ มันคือเดือนแห่งความรักจริง ๆ หรือ

 คนเรานี่ช่างอุปมากันไปเรื่อยเปื่อย ไม่ว่าจะเดือนแห่งความรัก วันแห่งความรัก ที่ใครกำหนดขึ้น หรือรู้สึกเอง แต่เชื่อเถอะว่า ยังมีคนจำนวนไม่น้อย ไม่ได้รับรัก ไม่มีความรัก และผิดหวังกับความรักอยู่พอ ๆ กัน

 ว่าไปแล้ว วันหนึ่งในเดือนแห่งความรักเดือนนี้ ก็เป็นวันสำคัญของคนข้างเคียงของผม เธอหมายมั่นว่าถ้าเติมเงินในวันนั้นจะได้มูลค่าอีกเท่าหนึ่ง ถึงวันนั้นผมก็ทำงานไปเรื่อย ๆ แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าต้องทำตามคำสั่งของเธอ เปิดหน้าเวป เพื่อเติมเงินผ่านระบบธนาคารอัตโนมัติ เลือกระบบโทรศัพท์ที่ต้องเติม ใส่เบอร์เข้าไป แต่ลืมเลือกจำนวนเงิน ระบบมันเลยให้ใช้ค่าต่ำสุดคือ ๕๐ บาทถ้วน กด ๆ ไป จนถึงขั้นตอนยืนยัน เสร็จสรรพ มาดูตัวรายงานหน้าสุดท้าย เติมเงินไป ๕๐ บาท โอ้...วันแห่งความรัก เป็นไงครับ รับพรกันไป รอมาเป็นปี เติมเงินให้ ๕๐ บาท (จริง ๆ แล้วอยากเติมให้ ๕๐๐ บาท)

 ที่ทำงานของผมมีทางเดินส่วนหนึ่งเป็นกระจกใส ความร้อนจากแสงที่ส่องผ่าน ทำให้เราต้องติดฟิล์มกันแสง แต่กระนั้นก็ยังลดได้ไม่มาก ในแนวคิดของผมนั้น เสนอให้ปลูกต้นไม้ ผมจึงจัดทำโครงการปลูกต้นไม้ลดความร้อน แล้วก็ไปหาซื้อต้นไม้มา ได้ต้นโมกแคระมาหลายต้น จัดแจงปลูกไว้ตรงริมกระจกทางเดินตรงนั้น

 วันเวลาผ่านไป ต้นโมกก็เจริญงอกงามเป็นหย่อม ๆ เนื่องจากว่า ที่ดินบริเวณรอบบริษัทถูกถมขึ้นมาด้วยกรวดหิน ทำให้หาแร่ธาตุยากสำหรับพืช และรากโมกก็ไม่ใช่รากแก้ว แต่เป็นรากฝอย ทำให้หากินไม่สะดวก นานวัน โมกแถวหลักก็ใบเหลือง แต่ยังสดใสอยู่

 วันหนึ่งผมได้สั่งให้คนสวนตัดโมกให้หน่อย แล้วให้ตัดพอประมาณ คนสวนของเราก็แก่มากแล้ว สองคนผัวเมีย จนฟันแทบจะหลุดหมดปาก แกก็ไม่เข้าใจ บอกว่าบางคนให้ตัดสั้นบางคนให้ตัดยาว ไม่เป็นไร ตัดรอบนี้ไม่ถูกใจ เลยบอกว่า รอบหน้า ห้ามตัดจนกว่าจะมีคำสั่ง

 ต่อมาต้นโมกก็สูงได้ที่ คราวนี้ไม่ได้สั่งตัด แต่ลุงตัดไปเรียบร้อยแล้ว สั้นเหมือนเดิม กะจะให้มันบังแดดตามโครงการเสียหน่อย ไม่ได้การณ์เสียที

 ต้นโมกเจ้าปัญหานี่แหละ ที่จะเป็นเรื่องราวแห่งความรักของสัตว์ชนิดหนึ่ง ไม่ใช่ตัวเงินตัวทองแน่นอนครับ สัตว์ชนิดหลังนี้มักจะแวะเวียนเข้ามาที่บริษัทบ่อย โดยเฉพาะตัวเล็ก ๆ เพราะบริษัทมีอาณาบริเวณติดกับคลองซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของพวกมัน นอกจากนี้ที่เราไม่ได้เชิญอีกชนิดหนึ่งชอบเลื้อยมาก็คือ งูทั้งหลายแหล่ มาทีไรทำเอาโกลาหลกันไปทั่ว เพราะคนที่ตกใจก็เป็น เจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นของเรานี่เอง

 ต้นโมกของเราเติบโตมีกิ่งก้านหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ แต่แทนที่มันจะสูงพอบังแสงได้ ก็ถูกตัดให้สั้นเช่นเคย เนื่องจากตรงทางเดินเป็นกระจกและอยู่ในระดับยกสูง จึงมองเป็นความเป็นไปนอกกระจก ในต้นโมกมีรังรักของนกน้อยที่แวะเวียนมาอยู่บ่อย ๆ รุ่นก่อนก็เห็นว่าโตจนบินหนีไปแล้ว

 วันนี้ผมเดินผ่านมา เหลือบไปเห็นไข่นกอยู่ในรัง ๒ ฟอง พร้อมกับพ่อแม่นก ที่บินวนเวียนอยู่แถวนั้น ดูเหมือนมันจะหวงไข่เป็นอย่างมาก กลัวคนจะเอาไปชั่งกิโลขายหรืออย่างไรก็ไม่ทราบ มันไม่ค่อยหนีไปไกลกว่านั้น

 นกน้อยทำรังแต่พอตัวจริง ๆ รังของมันสร้างด้วยกิ่งไม้แห้ง ๆ บาง ๆ เท่านั้นเอง ไม่แน่นหนาอะไร แต่มันก็สร้างขึ้นมาเอง อืม...สัตว์มีมันสมองส่วนไหนที่บอกว่า ไม่ต้องทำอะไรโอ่อ่าเกินตัว หรือว่าเพราะมันไม่มีมันสมองที่ล้ำเลิศ มันก็เลยไม่ต้องคิดอะไรมาก ทำอย่างที่ “สัญชาติญาณมันสั่งให้ทำ” คนเราสิ ทำเกินตัวก็มีมาก ลำบากมากความสุขก็มีน้อย ทำบ้านหลังใหญ่ ยังไงก็ใช้พื้นที่นอนเท่าตัวของเราเองเท่านั้น

 เมื่อเห็นรังนกพร้อมไข่ของมัน เลยคิดอยากจะทำ ซี่รี่ส์ เรื่องนก ดูซิว่า จะไปได้สักกี่น้ำ จะพยายามเฝ้ามองมันว่าอีกกี่วันมันถึงจะฟักไข่เป็นตัว หรือเรื่องราวจะเป็นอย่างไร จะมีศัตรูมากินไข่มันไหม จำพวก งูเขียว หรืออะไรก็แล้วแต่

 ว่าแล้วก็วิ่งไปเอากล้องของบริษัท แต่ใส่การ์ดของตัวเองเข้าไป แล้วกด ๆ ชัตเตอร์มาได้หลายภาพ เพียงแต่ว่าไม่ได้ตัวแม่นกใกล้ ๆ เพราะกล้องเลนส์ Kids ธรรมดา เดี๋ยวตอนต่อไป ต้องเอากล้องและเลนส์ของตัวเองมาทุกวัน จะแอบมาถ่ายรูปนกตอนพักสักหน่อย คงไม่ต้องถึงกับหนีงานมากหรอก หวังว่าคงไม่โดนไล่ออกเพราะเขียนเรื่องนกนี่หรอกนะครับ

 แต่ว่า เอ พระเอกนางเอกของผมจะให้ชื่อว่าอะไรดี เอาเป็นว่าชื่อ ม๊ก-รก ดีกว่า ไม่มีเหตุมีผล อยากตั้งก็ตั้งนะครับ ตัวผู้ชื่อ ม๊ก ตัวเมียชื่อ รก

 ม๊ก-รก คบหากันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่มีใครมารายงานผม ยกเว้นเวลาเจอรังแตน งูหรือสัตว์เลื้อยคลานอื่น ๆ เข้ามาในบริษัท อันนี้ไม่อาจเล็ดรอดรัศมีหูผมไปได้ ต้องมีใครมาบ่นให้ฟังเป็นแน่ พอดีเรื่อง ม๊ก-รก คงเป็นเรื่อง “เบา-เบา” ไม่ค่อยมีใครสังเกตุ ไม่ค่อยมีใครสนใจ โอ..สิ่งเล็ก ๆ ที่เรียกว่ารัก ..ของนกคู่หนึ่ง

 ม๊ก-รก ช่างโรแมนติคเสียจริงที่มีไข่ในเดือนแห่งความรัก แต่มันจะเป็นความโชคดีหรือโชคร้ายที่ผมได้เจอมัน นับแต่นี้จะมีคนไปด้อม ๆ มอง ๆ ที่รังของมันบ่อยขึ้น แล้วเอามานินทา เอ้ย เอามาบรรยายเรื่องราวแบบนี้ มีใครบ่นหรือเปล่าว่า เขียนได้แม้กระทั่งเรื่องของนก อย่าว่าแต่นกเลย หากว่าผมมีกล้องจุลทัศน์ก็คงจะเขียนเรื่องรักของเห็บเหาเป็นแน่แท้

 ผมถ่ายรูปม๊ก-รกมาได้หลายท่า แต่มันลำบากมากที่จะระบุว่าใครคือ “ม๊ก” ใครคือ “รก” ท่านผู้อ่านก็ใช้วิจารณญาณเอาเองก็แล้วกันนะครับ หรือไม่งั้นต้องขอเชิญ ผู้เชี่ยวชาญเรื่องนก มาให้ความกระจ่าง

 เอ แล้วลูก ๆ ของม๊ก-รก จะชื่อว่าอะไรดี มะ-ระ ดีไหมหนอ...ไม่เป็นไร ดู ๆ ไปก่อน

 ช่วงนี้โมกออกดอกบานสะพรั่งกันเต็มต้น ต้นที่อยู่ริมสุดนั้นงามหน่อย ใบเขียวดอกเป็นพวงสวย และส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ “รก” คงนอนกกไข่ด้วยความสุนทรีด้วยกลิ่นหอมของดอกโมก เอ นกมันจะมีจมูกรับกลิ่นได้เหมือนเราไหมนะ

 หากมีความคืบหน้าใด ๆ จะมาเล่าต่อนะครับ

เรื่องที่เกี่ยวข้อง (ตอนที่ 2)





















โดย มัชฌิมาปกร

 

กลับไปที่ www.oknation.net