วันที่ พุธ มีนาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ระทึก. เฮลิคอปเตอร์ส่งต่อผู้ป่วยฉุกเฉินจากพงัน สู่สมุย


บ่ายวันนี้
๓๐ มีนาคม ๒๕๕๔
..
จากเหตุการณ์ฝนตกน้ำท่วมที่ผ่านมา
ยังไม่สร่าง
ฝนยังตกลงมาไม่หยุด แต่เบาบางไม่หนัก
แต่ลมพัดจัดมาก
คลื่นลมปั่นป่วน พ่อเมืองสั่งเด็ดขาดห้ามเรือทุกชนิดออกเพ่นพ่านเล่นคลื่นลม
ถึงขั้นนี้ใครกล้าขัดคำสั่งมีแต่ตายอย่างเดียว
 ส่งผลให้เรือทุกชนิดจอดท่าตายสนิท

การขนส่งกับภายนอกถูกตัดขาด
...
แต่ว่าบนตัวเกาะพงัน
รถราก็ออกวิ่งตามปกติ  พ่อเมืองมิได้ห้ามรถ
ส่งผลให้เกิดอุบัติเหตุจนได้
โครม...เข้าให้  ประสานงาเต็มๆ รถชนกันครับ

อุบัติเหตุที่เกิดระหว่างภาวะเช่นนี้
อันตรายถึงชีวิต



การรักษาพยาบาลทำได้แค่ดูอาการ
ไร้เครื่องมือทันสมัย
อาจหยุดหายใจได้โดยพลัน
ผู้ป่วยมีภาวะหัวใจล้มเหลว
และบางรายตกเลือด...น่ากลั้ว น่ากลัว


อะฮ้า..ไม่ทันการแพทย์ใหญ่วินิจฉัยทันที

ฟัีนธง เปรี้ยง...
ปานฟ้าผ่าลงมากลางเกาะ
อย่างนี้ต้องตีเข่า..เอ้ย  ต้องส่งต่อทันที
ไม่ได้..อันตรายมากกก




ฉุกเฉินๆ แจ้งทราบๆ 

ขอ ฮ.นกฮูกตาโตๆบินตรงมารับผู้ป่วยส่งโรงพยาบาลจังหวัด ด่วนๆ
 ยี่สิบสี่นี้ด้วย..หมอขอร้อง
...
เดชะบุญ..การสื่อสารยังใช้ได้ปกติ ทางฝั่งศูนย์เฝ้่าฟังได้ยินชัดเจน
เจ้าหน้าที่สะดุ้งเฮือก..เพราัะอากาศเย็นๆ เคลิ้มๆว่าจะหลับซะงั้น
กระโดดผลุงจากเก้าอี้..เซไปปะทะฝาผนังนิดนึง เพราะว่าหน้ามืืด
หุหุหุ



รายงานผู้บังคับบัญชาตามลำดับชั้นเรียบร้อย
นักบินแหงนหน้ามองท้องฟ้าทางฝั่งเกาะพงันแล้วส่ายหน้า

ท่าจะหนักนะเนี่ย..(พูดกับตัวเอง)
ลมแรงจัง ฝนก็ยังตก..แต่ทำไงได้ หน้าที่ต้องมาก่อน

ชีวิตประชาชนตาดำๆสำคัญกว่า

พลางทำปากขมุบขมิบ กระทืบเท้าสามที (นัยว่าเล่นของนิ)
ก่อนก้าวขึ้นฮ.นกฮูกตัวเขื่อง




ไม่กี่นาทีหลังจากยกตัวจากพื้นดิน
นักบินก็แจ้งให้ทางเกาะพงันทราบ

..
ให้เคลื่อนย้ายผู้ป่วยจากโรงพยาบาลมาเตรียมพร้อมที่พิกัด.....
หน้าที่ว่าการอำเภอเกาะพงันด้วย
เราจะเคลื่อนย้านผู้ป่วยพลันที่ฮ.นกฮูกไปถึง
เสียงวิทยุดังแว่วๆ

บางครั้ง็กอู้อี้...ฟังไม่ชัด
อันเนื่องมาจากการใช้มาอย่างยาวนาน

อ้ิอ..ไทยมุงกันออกห่างๆด้วย
อันตราย ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าเข้ามาใกล้ๆ
เสียงนักบินสั่งมา



ฝ่ายไทยมุงที่เฝ้ารอดูเหตุการณ์
ได้ยินเสียงนักบินดังนั้น ก็งง
เพราะว่านักบินรู้ได้ไงว่ามีไทยมุงมาปฎิบัติการด้วย
ก็หันหน้าซุบซิบๆ
ไม่รู้ว่าคุยอะไรกัน
แต่ก็อยากรู้ว่า ทำไมรถพยาบาลเยอะจัง ตั้งหลายคัน
รถกู้ภัยก็มาอยู่ด้วย
คนเจ็บอยู่คันใหนน้า..
แอบด้อมๆ มองๆไม่ห่าง



ไม่นานหลังจากลงจอดแบบใจหายใจคว่ำ
เพราะว่าลมแรงมาก 
เครื่องแกว่งไปมาน่าหวาดเสียว
ไทยมุง ก็ลุ้นกันตัวโก่ง
เสียงวี้ดว้าย..ดังลั่นไปหมด

พื้นที่ที่ลงจอดก็ไม่กว้่างนัก
อีกด้านนึงก็เป็นสายไฟฟ้าแรงสูง
แต่มีหรือนักบินมือหนึ่งจะกลัว..
ประคองเครื่องลงจอดอย่างนิ่มนวล
ท่ามกลางการหายใจอย่างโล่งอกของ  ไทยมุงทั้งหลาย



หลังจากทะยอยเคลือนย้ายผู้ป่วยที่มีทั้งหมด ๓ คน
ซึ่งต้องใช้การขนส่งเที่ยวละคนเท่านั้น
เพราะต้องมีพยาบาลและหมอไปด้วยทุกครั้ง
จากเดิมที่ต้องส่งต่อผู้ป่วยไปยังจังหวัดสุราษฎร์ธานี
ก็ไปส่งผู้ป่วยที่สมุยแทน
เป็นการลดระยะทาง ไม่เช่นนั้นวันนี้ไม่ทันการแน่
ยิ่งใกล้ค่ำยิ่งอันตราย



ในที่สุด ก็เป็นเที่ยวสุดท้าย
ไทยมุงหายไปกว่าครึ่ง
นัยว่าบางคนต้องไปดูน้ำที่ยังท่วมบ้าน
บางคนก็ต้องไปหากับข้าวมื้อเย็น
ก็ผักบุ้งในคูแถวๆหน้าที่ว่าการอำเภอนี่แหละ
เพราะในตลาดไม่มีผักขายแล้ว


ทุกชีวิตปลอดภัยในวันนี้
ไม่มีใครเสียชีวิต
ขอบคุณสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ
ที่ให้เรานั่งคอปเตอร์ฟรีโดยไม่เสียตังค์ซักบาท
(รัฐบาลใจดี จ่ายให้)
ขอบคุณหมอใหญ่ที่ฟันธง..ให้ ฮ.นกฮูกมารับ

แหม..อยู่เกาะเต่ามีทหารเอาเรือรบไปรับ
อยู่พงัน พี่หมอเอาฮ.นกฮูกมารับ
คนไทยนี่ ชีวิตดีขึ้นจนน่าอิจฉา

มีความสุขขึ้นเป็นกอง
..
ท่ามกลางภาวะน้ำท่วมเช่นนี้
..



..
อย่าเครียดครับ

..
ีี

โดย ดอกพร้าวชาวเกาะ

 

กลับไปที่ www.oknation.net