วันที่ จันทร์ เมษายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กองเชียร์บางกอกกล๊าส อย่าดูถูกทีมตัวเอง....แพ้ทีโอที 1-2



กองเชียร์บางกอกกล๊าส อย่าดูถูกทีมตัวเอง....แพ้ทีโอที 1-2

สวัสดีครับ วันนี้ที่รอคอยก็มาถึงอีกหนึ่งวัน นัดที่ 6 บางกอกกล๊าสเอฟซี พบกับ ทีโอที อยากจะเล่าเรื่องราวตั้งแต่ก่อนวันแข่ง แต่วันนี้ คืนนี้ ก็จะหกทุ่มแล้ว คงจะไม่ทันแน่ ๆ

เอาเป็นว่า วันนี้เข้าบ้านเมื่อตอนตีสี่กว่า ๆ ออกบ้านเมื่อตอน 11 โมงเช้า ไปเมืองทองธานี พาใครบางคนไปดูรถ บ้านเราเมืองเรา มีคนอยากได้รถใหม่กันเกือบทุกคน รวมถึงผมด้วย อิๆๆ แต่ภาระทางการเงินมันไม่สอดคล้องกัน ก็เลยต้องระงับโครงการไว้ก่อน ขับรถคันเดิม เท่าที่ขับได้

 ภารกิจก็เลยเถิดมาจนถึง ต้องมาเชียร์บอลบางกอกกล๊าส สนามเมืองทองนี่เลย พอถึงบ่ายสี่โมง หลังจากถ่ายทำภาพสาว ๆ รถงาม ๆ กันจนหมดเรี่ยวมดแรง ขาอ่อน เหงื่อตก แทบจะเป็นรถ เพราะหิวข้าว ตอนเช้ากินไปนิดหน่อย เมื่อคืน นอนไปเล็กน้อย (ยังไม่ได้นอนเต็มอิ่มเลยครับ) ลากขากลับไปที่รถ เพื่อแปลงร่าง ถ้าเป็นสมัยก่อนก็ต้องร้องเพลง ...จะจัดแจง แต่งกาย ชะเอ่อเอิ้งเอย พลายชุมพล....นานไปไหม เก่าไปหรือเปล่า เด็กรุ่นใหม่คงไม่ทัน นะครับ ไปเปลี่ยนเสื้อเชียร์บีจี แล้วก็พาสังขารที่สุดแสนจะบรรยาย มายังสนาม หวังว่าจะเจออะไรกิน แต่เมื่อกี้มีขนมปังก้อนในรถอยู่ อันหนึ่ง จัดการ “ปฐมนิเทศน์กระเพาะ” ไปเรียบร้อยแล้ว

 เดินมาสุดทาง ไกลเหมือนกัน ฝ่าแดดร้อนเหงื่อท่วมตัวมาถึงที่ขายบัตร จัดไป 4 ใบ แล้วก็สายตาทอดยาวไปยังร้านอาหารด้านหลัง จัดหนักครับ นั่งกินจนเพลิน กินแล้วก็เพลียด้วย เพราะง่วงนอน รออยู่พักใหญ่ ไอ้น้องเปรียวที่ฝากซื้อตั๋วยังติดอยู่ปากทาง มันจะมาทันไหมเนี่ยะ ยกนาฬิกามาดู นี่สี่โมงครึ่งแล้ว เหลือเวลาอีกเยอะ ว่าแล้วก็ย้ายก้นออกไปจากร้าน ผ่านไปทางสนาม เห็นเขาเข้าไปนั่งกันแล้ว เลยเดินอ้อมไปผ่านประตู 7 ไปจองที่ไว้

 วันนี้ แฟนบีจี ไปกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง เหมือนกับว่า เป็นเจ้าบ้านกันเลยทีเดียว จนเต็มอัธฒจันทร์ฝั่งตะวันตก เสียงเชียร์ดังกระหึ่มเลย นัดบุรีรัมย์ก็อยากให้เป็นแบบนี้จัง

 นั่งคุยกันไป ถ่ายรูปไป จนได้เวลาจะแข่งแล้ว เปรียวยังมาไม่ถึง ยังติดอยู่ตามทางต่อไป ถ้าเป็นผม สละรถนั่งมอเตอร์ไซค์มาแล้วละครับ ขนาดเมื่อบ่าย น้องเจน ตากล้องของเรายัง อาศัย วิน มาเลย... แต่ว่า เอ่อ..อ๋อ เปรียวมากับคุณพ่อ วันนี้ก๊กผม มี ๔ คน เปรียว พ่อของเปรียว บอย และผม ส่วนเพื่อนตุ้ยนั้น ยังคงรักษาอาการขับสารแอลกอฮอล ออกจากร่างกายไม่หมด เลยต้องใช้เวลาในวันนี้ พักฟื้น ไม่ได้มาด้วย และไม่ได้กินส้มตำอย่างเคย

 บอลเริ่มแข่งพอดี เปรียวก็มาถึง ผมต้องเอาบัตรไปยื่นให้ตรงประตู ผู้คนเบียดเสียดกันเขามา และตีตั๋วยืนไปก็ไม่น้อย การแข่งขันดำเนินไปตามแผนการของทีมงานที่สโมสรได้ให้สิทธิ์และอำนาจในการบริหารจัดการทีม ซึ่งผมไม่อาจวิจารณ์เรื่องของเทคนิค และการวางแผนการแข่งขัน ผมคิดว่า ตัวผมเองไม่เก่งเรื่องดูบอล ไม่รู้เรื่องต่าง ๆ ในด้านลึกของการวางแผนการเล่น การจัดการทีม ผมเป็นผู้ชม คงทำได้อย่างเดียวคือ “เป็นผู้ชมและผู้เชียร์ที่ดี”

 แต่มุมมองของพระอาทิตย์ขึ้นอาจจะงดงาม ณ ซอกเขาเล็ก ๆ ได้ฉันได้ มุมมองของการแข่งขันและจัดการทีม อาจมีผลที่ดีจาก “บุคคลอันไม่ประสีประสา” เรื่องฟุตบอลเท่าใดนักก็เป็นได้

 การเป็นผู้ชมที่ดีของผมนั้น ก็คือนั่งเชียร์และลุ้นให้ทีมได้รับชัยชนะเหนือคู่แข่งขัน ซึ่งทุก ๆคนที่มาเชียร์ทีมของตนเอง ย่อมมุ่งหวังในสิ่งเดียวกันอย่างปฏิเสธไม่ได้ ถ้าใครมาเชียร์ทีมรักของตัวเอง โดยมุ่งหวังให้แพ้นั่นแปลกประหลาดนัก 

 แต่เกมส์การแข่งขันในวันนี้สร้างความผิดหวังให้กับแฟนบอลอย่างมาก ที่ต้องพ่ายให้กับ ทีโอที ทีมที่ไม่เคยชนะใครมาก่อนในฤดูกาลนี้ และในระหว่างการแข่งขัน เราก็จะได้ยินเสียงวิภากษ์ สบถ ต่าง ๆ นานา จากท่านผู้ชมผู้เชียร์ ตามอารมณ์ที่ไม่ค่อยน่ายินดีนัก แต่ถ้าเราลงไปเล่น เราก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะทำได้ดีแค่ไหน ผมก็เลยแค่ได้ทำใจ และจะต้องเชียร์อย่างเดียว ให้กำลังใจนักเตะได้ต่อสู้อย่างเต็มที่ อย่าบั่นทอนด้วยการประนาม หรือ ได้พูดในสิ่งที่ไม่ดีต่อ “ทีมที่รัก” ของตนเองเลย เพราะเหมือนกับเราทำร้ายตัวเองนั่นแหละครับ ถ้าเปลี่ยนได้ ก็อยากให้ดูบอลอย่างมีสติ และมั่นคง ต่ออารมณ์ของเรา

 แน่นอนว่าเกมการแข่งขัน ผลย่อมจะออกมาได้ 3 อย่างคือ แพ้ ชนะ และเสมอ ผลจะเป็นอย่างไรนั้นก็ต้องยอมรับ แต่ผมว่า ทุก ๆ คนก็ยอมรับ และสนุกกับเกมส์ เพียงแต่ว่า ถ้าชนะจะมีความสุกมากกว่า ดีใจและยินดีมากที่สุด เสมอก็พอได้ แต่แพ้นี่บางคนอาจจะถึงกับว่า ไม่กินข้าวกินน้ำกันเลยทีเดียว หรือกลับไปบ้านไม่พูดกับลูกกับเมียเป็นคืน ๆ (อันนี้ก็เว่อร์ไปครับ)

 การกีฬาควรเป็นส่วนหนึ่งที่สามารถพัฒนาจิตใจและวัฒนธรรมของแฟนคลับอย่างเรา ๆ ได้ ผมเองไม่สมารถเป็นผู้จัดการทีมได้ ไม่สามารถลงเล่นได้ ไม่สามารถตัดสินได้ แต่สามารถได้อย่างเดียวคือ “เป็นคนดูที่ดี” คำว่า เป็นผู้ชมที่ดีในที่นี้ ในฐานะของผมคือ มีความศรัทธาในสโมสร และเชียร์อย่างถึงที่สุด (แต่วันนี้มัวแต่กินถั่วต้ม เลยเชียร์น้อยลง) จะไม่ทำอะไรให้เกิดความเสียหายแก่สโมสร หรือทำลายน้ำใจซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะนักกีฬา ซึ่งได้ทุ่มเทกำลังกาย กำลังใจอย่างหนัก

 มีหลายคนสงสัยว่า ทำไมนัดนี้คนนี้คนนั้นไม่ได้ลง นั่นก็คือสิทธิ์และหน้าที่สำหรับผู้จัดการทีม ผู้ดูแลทีม การเตรียมทีมนั้น ในแต่ละนั้ดมีการวางแผนล่วงหน้ากันหลายวัน และนักกีฬาก็ฝึกซ้อมกันก่อนหน้านั้น การวางตัว การเก็บตัว ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เราใช้เวลาแค่ 90 นาที ในการเข้ามาชมและเชียร์ ผมจึงคิดว่า “อาจจะไม่ควรแก่การบ่น” ให้ใครต่อใครได้ยินเวลาทีมไม่ประสบความสำเร็จในบางนัด ในขณะที่เรารู้สึกแย่กับผลการแข่งขันที่ "ไม่ได้ดั่งใจ" นั้น สำหรับนักเตะ ผู้จัดการทีม หรือเจ้าหน้าที่ทุกคน ก็คงมีความรู้สึกไม่ต่างกัน และยิ่งไปกว่านั้นต้องเผชิญกับแรงกดดันต่าง ๆ อีกมาก ซึ่งจะต้องทำให้ดีขึ้นกว่าเดิม เนื่องด้วยส่วนหนึ่งนั้นคือหน้าที่ของแต่ละคน และอีกส่วนหนึ่งก็คือ "แคร์ต่อความรู้สึกของแฟนคลับ" อย่างแรง ดังนั้น เราควรมาให้กำลังใจกันและกันจะดีกว่า

 วันนี้ หลังจากผิดหวังกับผลการแข่งขัน ก็กลับบ้านพร้อมกับ บอย รถวิ่งเข้าคลอง 3 แวะจอดซื้อ ก๋วยเตี๋ยวไก่ตุ๋นมะระ สักพักหนึ่ง ไมเคิลเบิร์น กับพีรพงศ์ มาจอดรถใกล้ ๆ เนื่องจากผมใส่ชุดเชียร์บีจีอยู่ เลยได้ทักทายและพูดคุยกัน มาหาซื้อของกิน เพื่อบำรุงกำลังไว้ก่อน โดยเฉพาะไก่ตุ๋นยาจีน เอา นัดหน้าของให้เราได้สมหวังกะเขาอีกสักที แต่จะไหวไหมนะ....

ขอบคุณทุก ๆ ท่าน ที่ร่วมกันเชียร์วันนี้

สำหรับกองเชียร์ที่ต้องการบัตรในโซน R1 ติดต่อ “นายกระจอก” ได้นะครับ ไม่แน่ใจว่ายังพอมีที่นั่งสำหรับ “ฮาร์ดคอ” หรือเปล่า สอบถามกันดูก็แล้วกันครับ

 








โดย มัชฌิมาปกร

 

กลับไปที่ www.oknation.net