วันที่ พฤหัสบดี เมษายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

พบเพื่อพราก จากเพื่อเริ่ม เพิ่มเพื่อลด


                                        ๐ พบเพื่อพราก ๐

             มนุษย์นั้นเกิดมาแล้วไซร้   ถึงที่สุดต้องจากไปตามวิถี

ด้วยเหตุแห่งการตายจากพรากชีวี   ก็สุดที่จะหลีกพ้นบนหนทาง

    สัจธรรมความจริงนิ่งแน่แท้   คือเกิดแก่เจ็บตายไม่หนีห่าง

     จะรวยจนยากดีไม่มีทาง    ยืนคงร่างค้ำฟ้าดินสิ้นโลกา

                     ๐

พบแล้วพรากจากลาธรรมดาโลก    สุข ทุกข์ โศก โลกีย์ เสน่หา

 เพียงเข้าใจในโลกแห่งอนัตตา         แล้วศรัทธาในมนุษย์ปุถุชน

ไม่ใช่เรื่องเสแสร้งกลั่นแกล้งปั้น    ไม่ใช่ฝันคืนร้ายในม่านหม่น

  เป็นเรื่องจริงแก่นแท้ชีวิตคน    หนีไม่พ้นการตายจากพลัดพรากกัน

                ๐ จากเพื่อเริ่ม ๐

  เมื่อถึงวัยเติบใหญ่กล้าแกร่ง    มีเรี่ยวแรงข้ามฝ่ากำแพงกั้น

 จะโบยบินมุ่งสู่ทุ่งแห่งความฝัน    ด้วยมุ่งมั่นคว้ากำชัยไว้ชื่นชม

    แต่แรกเริ่มเดิมทีนั้นมีแม่    มีอ้อมอกอุ่นเผื่อแผ่ให้ลูกห่ม

  มีรักแท้ไหลหลากจากน้ำนม    พรูพร่างพรมสายใยรักเริ่มถักทอ

                    ๐

 มือน้อยน้อยค่อยคว้าหาสิ่งใหม่    มาเติมใส่ชีวิตเพื่อขีดต่อ

    ทั้งแรงรักแรงหวังไม่รั้งรอ    เจ้าคือขวัญแม่พ่อพอเติบโต

 แล้วถึงวัยต้องพรากจากอกแม่    จากเพื่อเริ่มหาแก่นแท้การศึกษา

  จากเพื่อเริ่มร่ำเรียนรู้หลักวิชา    จากเพื่อเริ่มพัฒนาความเป็นคน

                ๐ เพิ่มเพื่อลด ๐

ในวงกลมศูนย์กลางนั้นว่างเปล่า    มองผ่านราวแก้วใสไร้ล่องหน

เหมือนเด็กน้อยผ่องใสไร้เล่ห์กล   ไม่เปื้อนปนมายามาหลอกลวง

ครั้นเติบโตต้องแต่งเติมเพิ่มชีวิต    ทั้งถูกผิดระส่ำระสายเป็นหลายช่วง

ป้ายสีสันเพิ่มสีแสงไม่แหว่งกลวง   จากความว่างล่วงสู่เต็มท้นจนล้นเกิน

                    ๐

 พอพ้นผ่านการศึกษาหางานได้   ยังเวียนว่ายวนวกระหกระเหิน

    ต้องสู้ทนฟันฝ่ากล้าเผชิญ   จะมัวเพลินเดินย่ำอยู่ไม่สู้ดี

    จึงต้องหาแก่นแท้สัจธรรม   เพื่อน้อมนำทางชีวิตไม่ผิดที่

   เพิ่มธรรมะเพื่อลดละสิ่งไม่ดี   เพิ่มความดีเพื่อลดล้างทางอบาย

         ๐ พบเพื่อพราก จากเพื่อเริ่ม เพิ่มเพื่อลด ๐

            วางกำหนดให้ตรึกตรองลองขยาย

            จากแรกเกิดมาเป็นคนจนล้มตาย

             จากไม่มีสู่ดีร้ายจนวายปราณ

                     ๐

            พบแล้วพรากจากลาธรรมดาโลก

           อย่าเพียรเศร้าโศกกำสรวลชวนสงสาร

             เร่งรีบลุกปลุกเริ่มเพิ่มวิญญาณ

            ก่อศีลทานสร้างสมาธิผลิปัญญา

                     ๐

             เมื่อมีลมหายใจให้พิเคราะห์

            สร้างกรอบเกราะป้องกันชันษา

            ให้โลกงามสันติธรรมส่องนำพา

             ก่อนจะลาลับล่วงพ้นห่วงไป

                   ๐ ๐ ๐

                  อักษรานันต์

   

โดย อักษรานันต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net