วันที่ ศุกร์ เมษายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หากที่นั่น...เป็นบ้านของเรา


หากที่นั่น...เป็นบ้านของเรา

 

หากที่นั่น...เป็นบ้านของเรา

คลื่นของความโศกเศร้าจะเท่าไหน

สึนามิระงมลมระงมไฟ

แม้แผ่นดินก็สั่นไหวจักรวาล

 

หนาวหิมะสะทกสะท้อนร้อนนิวเคลียร์

ซัดซ้ำสูญเสียมหาศาล

ห้วงมหาภัยพิบัติอุบัติการณ์

ละล่มลาญเหนือคิดพยากรณ์

 

บาดเจ็บล้มตายก่ายกอง

สยดสยองโหยไห้ในสังหรณ์

กอดคอกันตายในจากจร

ทับซ้อนกันตายในพรากพลัด

 

ต่างพ่อต่างแม่ต่างลูกหลาน

ร่วมเมืองร่วมบ้านร่วมวิบัติ

ต่างมิตรต่างศัตรูสู่ทรายซัด

ร่วมร้างทางลัดพลัดตะวัน

 

ที่เรารู้...ที่เราคาดเดามิได้

อยู่อยู่ก็จู่ไร้ทั้งจริง – ฝัน

หากเป็นบ้านของเรา – เราทั้งนั้น

หรือต้องตายด้วยกันทั้งรัก – ชัง

 

ที่นี่...ที่นั่น...บ้านใครเล่า

โลกหรือคือบ้านเราทุกฟากฝั่ง

สัญญาณโลกเตือนภัยไม่หยุดยั้ง

บ้านเขาพัง...หรือบ้านเรา...สิเท่าเทียม!

 

จันทร์ ๒๘ มีนาคม ๒๕๕๔

สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์

โดย ไพวรินทร์

 

กลับไปที่ www.oknation.net