วันที่ เสาร์ เมษายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

โลกบ้านของเรา โลกบ้านของเขา


โลกบ้านของเรา  โลกบ้านของเขา

 

ตื่นแต่เช้า...

โลกของเรา...บ้านของเรา...เช้าวันใหม่

สวัสดี  ดิน  น้ำ  ลม  ไฟ

นกร้องเพลง...ดวงดอกไม้...ยังผลิบาน

 

สวนของเรา...ต้นไม้เรา...เรารดน้ำ

ละอองพรำพรมเย็นบริเวณบ้าน

มีเวลานาทีที่นิ่งนาน

เชื่อมวันวานถึงวันนี้ที่ดิน – ฟ้า

 

แต่ดูสิ...บ้านของเขา...เช้าถึงค่ำ

ต้องหลบน้ำหนีลมถล่มผวา

เหมือนสักเสี้ยวนาทีไม่มีเวลา

เมื่อเภทภัยไล่ล่าคร่าชีวิต

 

อพยพหนีตายว่ายสงสาร

สถานการณ์เลวร้ายขยายวิกฤติ

ดินเลื่อนเขาล่มจมเมืองมิด

หมู่บ้านน้อยนิดอนิจจัง

 

ผู้ก่อการรักก็จักพราก

ประเดี๋ยวเดียวเชี่ยวกรากกระชากคลั่ง

ผู้ก่อการร้ายก็พ่ายพัง

เหนือคำสั่งสงครามความเป็นไป

 

พญานาค...พ่นน้ำ...กี่คลื่นน้ำ

เทวดา...ชอกช้ำ...กี่ร่ำไห้

หรือทุกน้ำ...ต้องท่วมทุกข์...ทุกคนไป

เสียงร่ำร้อง...พี่น้องใต้...จึงใกล้เรา!

สะทกสะเทือน...ดวงดอกไม้...ไปทั่วทิศ!

 

จันทร์ ๔ เมษายน ๒๕๕๔

สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์

โดย ไพวรินทร์

 

กลับไปที่ www.oknation.net