วันที่ อาทิตย์ เมษายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

น้ำตาคนคอย


ลมโชยพัดหยอกอยู่นอกเรือน

พระจันทร์ส่องคือเพื่อนในคืนเหงา

บทบรรเลงเพลงกล่อมรอบล้อมเรา

ยินสำเนียงเพียงแผ่วเบา...เนิ่นนาน

.

คิดถึงใครบางคนบนทางฝัน

ในห้วงแห่งภาพวานวันอันไหวหวาน

นั่งคิดจนเพลิดเพลินเสียเกินกาล

ห้วงภวังค์ก็อันตรธานหายไป

.

สะดุ้งพรวดขึ้นมาน้ำตาหยด

ปล่อยน้ำตารินรด หลั่งไหล

ปล่อยตัวเองอิงเอื่อย เรื่อยไป

ให้น้ำตาเป็นเพื่อนใจ...คนคอย

.

โดย ดวงไฟ

 

กลับไปที่ www.oknation.net