วันที่ อังคาร เมษายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

โธ่!


ด้วยเลือดเนื้อเชื้อไขจากใครกัน

ให้มารดาอุ้มครรภ์พร้อมฟันฝ่า

จนได้ถือกำเนิดและเกิดมา

เป็นเพียงเด็กกำพร้าไร้บิดร

*

ต้องพลัดพรากพ่อไกลไร้ใครเหลียว

ไม่มีแม้สักเสี้ยวพ่อสั่งสอน

มีเพียงแม่กล่อมเห่ไกวเปลนอน

ไร้ซึ่งความอาทรจากบิดา

*

ในสำนึกรู้ไม่พอว่าพ่อรัก

หวังเพียงอยากรู้จักและพบหน้า

นับแต่ถือกำเนิดเปิดเปลือกตา

แค่อยากรับรู้ว่าเป็นลูกใคร

*

ก็ดั้นด้นฟันฝ่าตามหาพ่อ

ยังตั้งตาคอยรอเผื่อวันไหน

ไปอยู่ ณ แห่งหนตำบลใด

จะได้โอบกอดใกล้ กันสักครา

*

แล้วบุญกรรมทำไว้อย่างไรไม่รู้

ต้องรันทดหดหู่เสียหนักหนา

ที่เฝ้าหาเช้าเย็นใครเป็นบิดา

จนได้พบแล้วว่า...คือใคร

*

แต่ชะรอยกรรมแท้...แม่ครับ

พ่อเขาไม่ยอมรับ...ว่าสาไถย

ไม่ฟังคำเอ่ยอ้างแต่อย่างใด

คิดว่ายืมสกุลใช้ก็แล้วกัน!!!

*

ปล.ช่วยเพื่อนตามหาพ่อมาตั้งนาน

คำตอบหลังจากที่เพื่อนกับพ่อของเขาได้พบกันคือ

 "ไม่รู้จัก"

กรรมแท้ๆ (สู้ต่อไปนะคเป็นกำลังใจให้)

อย่างน้อย ๆ ก็ได้รู้ว่าการรอคอยสิ้นสุดลงแล้ว...

 

โดย ดวงไฟ

 

กลับไปที่ www.oknation.net