วันที่ อังคาร เมษายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ลิลิตปฐวีวจนะ (๘) โคกซับแดง


(๖) โคกซับแดง

ร่าย

๑๐๕ บ้านภูเพเป็นบ้านร้าง จึงเหยาะย่างหาทำเล เขาหันเหขึ้นโคก เป็นตรวยโตรกหินฮาว ต้นไม้ราวลำเทียน คาคบเวียนวาดบังฟ้า ภายลุ่มหล้าดวงดอก ผักอีลอกดอกว่านไพร ฝูงไก่ป่าหาเขี่ยดิน หาจิกกินขุยมดปลวก หลายจำพวกพนาไพร กิ้งก่าใหญ่เกาะเต็งรัง ทำน่าชังเปลี่ยนสี อำพรางดีโดยแอบ แลบลิ้นฉกแมลงบิน กระรอกกินหมากไม้ กระแตไต่เครือเถาวัลย์ ฝูงแย้นั่นไต่ดิน เสาะหากินมดแมง หนแห่งเขาป่าโคก ลมโบยโบกแกรกกราก แย้ลับจากลงรู พวกนกหนูทำรัง จงอางยั้งยังโตรกถ้ำ วางไข่หวงไข่ค้ำ แผ่เบี้ยชูคอ บารนีฯ

โคลง ๔ ดั้น

๑๐๖ พอดีมีแหล่งน้ำ  พุพวย  พุ่งเฮย

ตรงโตรกลานหินสวย  ร่มไม้

มีแดง[1]ใหญ่อำนวย     นับโอบ          คนเฮย

คนจึ่งขนานนามให้     “ซับแดง”ฯ

๑๐๗ โดยแรงพุพุ่งน้ำ คณาคน

กินดื่มดับกระหายหน  ค่ำเช้า

นกการ่อนลมบน        ลงจิบ  น้ำแฮ

สัตว์ส่ำหนำเนกเร้า     รุมลงฯ

๑๐๘ พฤกษ์พงซึมซับน้ำ       ลงดิน  แม่เอย

รินหลั่งเป็นกระแสสินธุ์          ลอดพื้น

รวมสายแม่ธาราริน     พวยพุ่ง          แลนา

มีป่าธาราชื้น             โดยธรรมฯ

๑๐๙ เวรกรรมฤๅบาปบ้า        พาเป็น แม่เอย

บนโคกมีประเด็น                 ใหม่ว่า

โนนผีผ่อ[2]พาเข็ญ       เขาขลาด  กลัวแฮ

จึงเคลื่อนลงหลักฟ้า   ดินดลฯ

๑๑๐ คือหนบนโคกกว้าง       ดินดาน

ปันแบ่งแปลงสถาน    ปลูกสร้าง

เสาเรือนปักเป็นการ    เกิดก่อ เฮือนแฮ

เป็นถิ่นเป็นทีปข้าง      คงนานฯ

๑๑๑ ขนานนามว่าหมู่บ้าน  “ซับแดง” แม่เอย

นามแหล่งซับสถาน    บ่อน้ำ

นามโคกซึ่งบันดาล    ดลสุข  ทวยแฮ

หยัดอยู่ยงยืนล้ำ         นิรันดร์ฯ



[1] “แดง” เป็นต้นไม้เนื้อแข็ง ลำต้นสูงใหญ่ เกิดทั่วไปตามป่าเบญจพรรณ

[2] อพยพจากบ้านภูเพ หมายจะยั้งที่โคกซับแดง ผู้เฒ่าผู้แก่ท้วงว่าเป็นโนนผีผ่อ (คือเป็นที่ผีชุมนุม ไม่เหมาะจะตั้งบ้านเรือน)

โดย สมคิด_สิงสง

 

กลับไปที่ www.oknation.net