วันที่ พุธ เมษายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ฝนห่าใหญ่


ฝนห่าใหญ่

เมฆตั้งเค้ามืดคึ้มขึ้นคลุมฟ้า

เหมือนเกิดพายุใหญ่ ไต้ฝุ่นล่อง

อากาศกดลงต่ำเร่งทำนอง

ฟ้ารุกร้องผ่าเปรี้ยงเสียงโครมครืน

ลมปั่นป่วนผวนผันเมฆกลั่นหนา

เม็ดฝนปราดโปรยมาดังกว่าคลื่น

เป็นม่านหนาห่าฝนกลบคนยืน

น้ำเอ่อพื้นนองไหลไปสุดตา

กลบตึกฐานบ้านช่องเมืองหมองมืด

กลบพงพืดดอนดินสิ้นภูผา

ทุกห้องหับงับหน้าต่างโผงผางมา

ผู้คนพาหลบฝนคนละทาง

หยุดทุกสิ่งนิ่งงัน ให้หวั่นไหว

มิมีร่มคันใดขึงใบถ่าง

ไม่มีหมวกใบใดใส่กั้นกาง

ผืนผ้ายางผืนใดไม่ทานทน

ไม่มีใครกล้าฝ่าห่าฝนคลั่ง

ได้แต่มองอย่างหมดหวังทุกครั้งฝน

แม้ผู้มีอำนาจยังขลาดพิกล

ได้แต่บ่นเบื่อใบ้ไร้หนทาง!

ต่างจึงต้องทนหนาวปวดร้าวเนื้อ

จำให้เสื้อเปียกปอนหนาวซอนร่าง

นั่งมองตากันและกันสั่นไปพลาง

ร้าวทรวงคราง มือชาหน้าซีดเซียว

มันคือฝนห่าใหญ่ในสยาม

เป็นนิยามฝนใหม่ปวดใจเสียว

ฝนฤดูเลือกตั้งยิ่งคลั่งเกลียว

ตกหมื่นเที่ยวยังแล้งแห้งทั่งแหล่งไทย

มาช่วยกันกั้นฝนมนต์ผีร้าย

ร่วมทำลายจอมมนต์ ฝนห่าใหญ่

ให้สยามงามประชาธิปไตย

ปิดตำนานฝนใหม่สีเทาลง!

กร ศิริวัฒโณ

โดย กรศิริวัฒโณ

 

กลับไปที่ www.oknation.net