วันที่ อาทิตย์ เมษายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หายนะ


.

หายนะ


เมื่อมนุษย์รู้จักการก่อไฟ

.

หายนะจึงได้เริ่มต้น

.

เพลิงที่พึ่งพิงกลายเป็นเพลิงที่เผาผลาญ

.

เพลิงที่อบอุ่นกลายเป็นเพลิงที่ร้อนแรง

.

การรู้จักให้กำเนิดเปลวเพลิง

.

แต่ไม่รู้จักการควบคุมเปลวเพลิง

.

ธรรมชาติได้ถูกกดข่มด้วยสมองที่เลิศเลอ

.

และภูมิปัญญาที่ชาญฉลาดของมนุษยชาติ

.

แล้วปฐมเหตุแห่งการเริ่มต้นก็จักยากเกินควบคุม

.

จนกลายเป็นปัจฉิมแห่งเวทนา

.

.................................................

.

.

ไม่ต้องถามหรอกว่าใครเป็นผู้เริ่ม

.

ไม่ต้องถามหรอกว่าเจ็บปวดเท่าใด

.

ไม่ต้องถามหรอกว่าเลือดเนื้อเป็นของผู้ใด

.

เมื่อเหตุแห่งมิตรพังทลาย

.

สันติภาพหรือจักยังอยู่ได้

.

สงคราม

.

ไม่ต้องบอกหรอกว่านี่ยังไม่ถึงนิยามของสงคราม

.

ในเมื่อสงครามได้ดำเนินไปแล้ว

.

ชีวิต.....มิตรภาพ.....สายใย

.

จักไม่มีเหลือต่อไป

.

สงคราม.....ความหายนะ

.

...................

.

อักษรานันต์

.

ในห้วงคำนึงถึงความหายนะ

.

ขอขอบคุณทุกท่าน/ภาพจากอินเทอร์เน็ต

โดย อักษรานันต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net