วันที่ อังคาร เมษายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...หนอน...ชีวิต...


หมู่นี้ข้าพเจ้า ฝังตัวอยู่กับสิ่งเล็กๆใกล้ตัว และก็วนเวียน อยู่กับทุกสิ่ง พิจาราณา

ไม่ไปภายนอกถึงไหนๆ ด้วยว่าต้องเตรียมความเหมาะสม กับความเป็นอยู่ใน

โอกาสนี้ แต่การเปลี่ยนแปลงก็ทำให้ข้าพเจ้า มีอาการ...วิตก

กับภัยธรรมชาติเล็กน้อยก็ทำความเข้าใจความเปลี่ยนแปลงนั้น

ให้มากและเพื่อโดยไม่ประมาทกลมกลืนกับมันไป หลังจากได้เดินทาง

ไกลในชีวิตที่ ฝันและก็ตื่นจากฝัน ๆ

ที่ คือฝัน พอกาลเวลาผ่านไป สิ่งที่พบเห็น คือความ

ทรงจำ และประสพการณ์ เก็บเอาไว้ใช้ประโยชน์

ในหลายโอกาส มันเป็นประโยชน์มาก

อย่างแรกที่ได้คือคนเดินทางพบกัน พูดคุยกันด้วยภาษา

 และก็แลกเปลี่ยนกัน มันช่างวิเศษ

ที่เราเองก็ได้รู้จักสถานที่ ที่เคยได้ไป แนะนำ ขอคำแนะนำ

มนุษย์ หากมีความเอื้อเฟื้อ

มันคือเสนห์ที่น่า คบหา มากมาย จริงๆ

 

 

 เจ้าเพื่อนที่อยู่ในบริเวณที่ข้าพเจ้า อาศัยอยู่นั่น ยามค่ำคืนก็ป่วนเปี้ยน

อยู่แถวหน้าห้องพักเดินไปแบบสลัวๆ ก็เลยได้เหยียบ

ลงไป ด้วยความนุ่มนิ่ม ผิดปกติ โถ...น่าสงสารมาก

เกือบฆาตรกรรมกันเองเสียแล้ว ข้าพเจ้า จึงรู้สึกว่า

ในที่แห่งนี้ ยังอุดมสมบูรณ์มากทีเดียว หนอนผีเสื้อตัวนี้

ไม่ธรรมดา เป็นคน ที่ไม่สามัคคีกับหนอนนักเมื่อครั้งเป็นเด็กๆ

 แต่พออายุ มากขึ้นรู้จักว่า นั่นคือสายพันธุ์ของความงดงาม

ก็ค่อยๆ หยุดดูการเป็นชีวิตในวงจรได้...ข้าพเจ้าเกลียดหนอน...กลัวหนอนมาก ...

ในโลกที่ห่อหุ้มด้วยของเสีย...ในความหมายของชื่อ

คำว่าโลก ...ในของเสียทั้งปวง

มันก็มีดี...อยู่ด้วยก่อนที่จะ เสื่อมไปเกิดใหม่ เหมือนจุรินทรีย์ และบักเตมี ทั้งปวง

เราเองก็เช่นกัน ได้ยินข่าวความตาย ในลักษญ์แตกต่างกันไป แต่ความหมายก็คือ

ตาย...นั่นแหละ ได้เห็นการเกิดทุกวัน เช่นกัน การเกิด คือความงดงาม ที่ จะต้อง

เป็นไปตาม วัฏฏะจักรวงจร แต่ที่...น่าทึ่งคือ ...จิตใจ ของมนุษย์

 ...มีพลัง ที่มองไม่เห็นมหาศาลเราสัมผัสได้ แน่...นอน

ในความหนาแน่น ของอะตรอม ทั้งมวล ...ความที่เราต้องอยู่รวม

กัน ร่วมกัน ต่างกันเพียง การเกิดที่มาที่ไม่เหมือนกัน 

ข้าพเจ้าก็แผ่เมตตา ให้ออกมาจากใจ

ไปให้กับเพื่อน ที่ มาพบกันชั่วคราว ในคืนนี้ ไปดีนะเจ้าหนอน ...อย่าให้ เจ้าเพื่อน

วิ้ด วิ้ด วิ้ด วิ้ดยามเช้าตรู่ มาพบเห็นเจ้าเสียก่อนนะ อาหารอันโอชะ

ของนก ในป่า คือเจ้า แน่ๆ จะตั้งตาคอย

ผีเสื้อ ตัวงามในอนาคต ของเจ้า แล้วข้าพเจ้าก็ปิดประตูลงกลอน

เข้านอนในคืนนั้น ...

 

 

 

 

 เมื่อพิภพ ปั้นแต่ง ด้วยแรงขับ

อะตรอมจับ แน่นหนา พาเกิดขึ้น

ต่างที่มา ที่ไป ในชั่วคืน

เสื่อมดับดื่น ตื่นก่อ เกิดพอกัน

...

วัฏฏะจักร วงจร สอนให้คิด

ปัญญา...มิตร กูลเกื้อ ในเอื้อนั้น

เราต่างมา ไม่นานมาก ต้องจากพลัน

จึงส่งผ่าน แผ่ไป ให้สุข เทอญ

...

 

 

ส่วนเจ้าหอยตัวนี้ก็วนเวียนไม่ห่างต้องระวัง เพราะมี พี่น้องของมันมากด้วย

กัน เดินๆไปก็ได้ยินเสียงดังแก๊ป...แตกตาย คาบาทาเราเอง...อ้าวไม่ได้เจตนา

อโหสิกรรมกันนะ เจ้าหอย และมดแมลงทั่งหลาย ข้าพเจ้า รักธรรมชาติที่สุด

มันทำให้ข้าพเจ้า ผ่อนคลายกับทุกสิ่งที่ อยู่รอบๆตัว สังเกตุเห็นว่า เสียง จั๊กจั่น 

จะเรไรเสียงระงมไพร ดนตรีประดับป่านี้ และเสียงนกร้องเพลง มันหาไม่มี

ในป่าเมือง ข้าพเจ้ากำลังทำความรู้จักกับความ...ทุกข์ ทุกข์ที่ไม่ปรารถนามันมา

เยี่ยมเยือน เสมอต้องทำเป็นไม่สนใจมันอยากทุกข์ให้มันทุกข์ไปคนเดียว

แต่ข้าพเจ้าจะไม่ทุกข์กับมันด้วย...

  

 

 การคลานต่ำลดตัวให้ต่ำลง นี่ก็เป็นสิ่งดีอีกอย่างหนึ่ง ในการเรียนรู้ผู้

ในบางหนแห่งและชุมชนที่ไป เห็นเจ้าหอย ตัวนี้เดินมาในสถานที่ ผิดที่ผิดทาง

ไปหน่อยเพราะบนนี้เป็นคอนกรีต เฝ้าสังเกตุว่ามันจะไป พ้นไหมก่อนจะตะวัน

ตรงหัวของวันนี้ ไม่อย่างนั้นความร้อนของโลกจะเผาไหม้ ให้ย่ำแย่ไปเสียก่อน


 
 

 
 แต่ธรรมชาติสัญชาตญาน มันดีกว่าเรามากมาย การเอาตัวให้รอดพ้น นั้น

ทำให้ข้าพเจ้า เข้าใจว่า สรรพสัตว์มีความอยู่รอด ได้ดีกว่ามนุษย์

เพราะ มันไม่รังแกเอาเปรียบกัน ไม่ทะเลาะกัน ไม่ลากอาวุธมาหัมหั่นกัน

...

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณภาพ หนอนผีเสื้อ และหอยทากตัวจ้อย

ขอบคุณเพลงบรรเลง วันนี้

...


 

ด้วยจิตคาราวะ

ซันญ่า

...

....

....

๐๐๐

โดย ซันญ่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net