วันที่ เสาร์ เมษายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อินทนิลน้ำ.. ฉันรักเธอ


โอเจ้าอินทนิลน้ำ

ม่วงแซมชมพูงามอ่อนหวานไหว

สองฝั่งสะพรั่งเด่นเห็นแต่ไกล

เป็นเพื่อนใจนักเดินทางเมื่อห่างเรือน

การเดินทางไปจังหวัดอุบลราชธานีเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา นักเดินทาง อันประกอบด้วยดิฉันกับเพื่อนรุ่นน้องจากอำเภอคลองลาน จังหวัดกำแพงเพชร มีรถกระบะของเธอเป็นพาหนะ 

จากขอนแก่น แดนดอกคูณ เราใช้เส้นทางผ่านอำเภอโกสุมพิสัย อำเภอเมืองมหาสารคาม อำเภอเมืองร้อยเอ็ด อำเภอเสลภูมิ เข้ายโสธร คำเขื่อนแก้ว ถึงเมืองดอกบัวเมื่อเย็นย่ำ

สำหรับเพื่อนต่างวัย ผู้ไม่คุ้นเคยกับความร้อนและแห้งแล้งของแถบถิ่นอีสาน ทุ่งนาไร่สวนที่โล่งและว่างเปล่า "ฟ้าสีแห้ง ดินสีโหย" ดูแปลกตาสำหรับเธอ ที่บ้านของเธอมีไร่มีสวนที่สมบูรณ์กว่า เธอบอกดิฉันเช่นนั้น

มีสิ่งเดียวที่เรารู้สึกว่าเส้นทางมิได้เหี่ยวเฉานัก นั่นคือดอกไม้ริมทาง ฤดูแล้งของอีสานบ้านเรามิได้โหดร้ายนักหรอก ดอกอะไรบ้างเราถามกันไปเรื่อย รู้จักบ้างไม่รู้จักบ้าง นอกเหนือจากดอกคูณเหลืองอร่ามแล้ว สิ่งที่ตรึงตาตรึงใจของดิฉันคือ อินทนิลน้ำ สะพรั่งสองข้างทางขอชื่นชมผู้ปลูก ผู้ดูแล คงปลูกไว้หลายปีมาแล้ว ถึงวันนี้ วันที่ทั้งต้นเล็กต้นใหญ่ออกดอกดกเต็มต้น ต้นเล็ก ๆ ก็อวดดอกเต็มต้นเช่นกัน ดิฉันเรียกมันว่า อินทนิลสาวสำน้อย

เล่าให้เพื่อนร่วมทางฟังว่า 5-6 ปีก่อน ดิฉันลงทุนไปขนกล้าอินทนิลน้ำ จากศูนย์เกษตรบ้านกู่ทอง สุดเขตอำเภอเชียงยืน ติดเมืองขอนแก่น ขอมาราว20ต้น เพื่อนำมาปลูกที่บ้านในพื้นที่อันกระจิริดของดิฉัน ต้นนึงปลูกหลังบ้าน อีกต้นนำไปปลูกเกาะกลางหมู่บ้าน(เพลี้ยกินตายเสียแล้ว)นอกนั้นแจกจ่ายคนทั่วไปเพื่อช่วยกันแต้มสีสันให้แผ่นดินอีสาน แม้จะผิดหวังบ้างอีตอนที่แบ่งให้แม่ นำไปปลูกวัดประจำหมู่บ้านที่โกสุมพิสัย 2ต้น หลวงพ่อเจ้าอาวาสปฏิเสธ บอกว่าไม่มีที่ปลูก ไม่เป็นไรดอก ก็นำมาปลูกที่บ้านโกสุมพิสัย 1 ต้น ที่สวนอีก 1 ต้น

สำหรับต้นที่อยู่หลังบ้าน(มหาสารคาม) มันเติบโตดีด้วยเศษอาหารเศษใบไม้ทับถมย่อยสลาย และเชื่อว่าภายหน้าจะช่วยป้องกันแดดยามบ่าย บอกเพื่อนไปว่าปลูกมา 5-6 ปียังไม่ออกดอกเลย ต้องรอลุ้นต่อไปว่าจะสีม่วงหรือชมพู จะชมพูอ่อน เข้ม ก็ต้องรอดู ด้วยความรัก ความเอาใจใส่ แม้บางครั้งต้องตัดกิ่งมันบ้างเพราะเพื่อนบ้านเขาไม่ชอบให้กิ่งไม้ข้ามรั้วไป

ตลอดเส้นทางทั้งไป-กลับจากมหาสารคามสู่อุบลฯ เราอิ่มใจกับสีสันของดอกอินทนิลน้ำ โดยเฉพาะที่ร้อยเอ็ด ปลูกไว้ทุกระยะ สวยงามตลอดเส้นทาง และเชื่อว่าต่อไปเส้นทางนี้จะร่มรื่นน่าเดินทางยิ่งนัก

เย็นวันเสาร์ที่23เมษายน54 เรากลับถึงมหาสารคาม แวะบ้านเพื่อนำของฝากมาฝากคนในครอบครัวและพักกินข้าวเย็นกัน ก่อนเดินทางต่อไปยังเมืองขอนแก่น

อย่างตื่นเต้นที่สุดค่ะ ขณะพาแขกเดินไปหลังบ้านเพื่ออวดต้นอินทนิลน้ำที่เล่าให้เธอฟัง เธอชี้ไปที่ปลายยอด

"นั่นไงพี่ ออกดอกแล้ว"

มองตามขึ้นไปอย่างตื่นเต้น  โอ้วว..สีชมพูอ่อนหวาน ช่างงดงามจริง ๆ

ความสุขบังเกิดขึ้นแก่ดิฉันแล้ว 

วันนี้จึงมีโอกาสกลับมาบ้าน ถ่ายรูปมาอวดทุกท่านค่ะ

ขอความสุขจงมีแด่ผู้ผ่านมาเยี่ยมนะคะ

โดย นกแสงตะวัน

 

กลับไปที่ www.oknation.net