วันที่ อาทิตย์ พฤษภาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อต้องไป...น้ำตกเจ็ดคต


เปล่าหรอกครับ...ไม่ได้ตั้งใจจะไปจริงๆ เท่าไหร่
แค่มันเหงานิดๆ และคิดถึงกล้องที่ไม่ได้ถ่ายรูปมานาน ^^"
นานจนแทบจำไม่ได้ว่าเอากล้องเก็บไว้ตรงไหน...

น้ำตกเจ็ดคตอยู่ที่ จ.สระบุรี วันนั้น GPS ผมเสียพอดี...
ก็เลยไปไม่ถูกครับ ค้นๆ ดูใน Google มือถือ เค้าบอกอยู่ ต.ท่ามะปราง
ผมก็ขับรถไปท่ามะปราง...จอดถามชาวบ้านแถวนั้น...เค้าบอกว่า...
"เลยไปอีกนิดเดียวจะมีทางขึ้น ทางเส้นนี้ไม่มีป้ายบอกนะ"

!? อะไรหว่า เห็นเพื่อนๆ โม้กันว่าทางเข้าสะดวกสบาย @_@



ความจริงแล้ว...เส้นทางที่ผมขับไปนั้น เป็นด้านหลังของภูเขา >"<
ถนนแบบว่า...แดง...สลับโขดหิน...เหมือนถนนข้างน้ำตก

ใช้เวลาขย่มก้อนหินอยู่สองชั่วโมง...แค่สิบกว่ากิโล Y_Y
และ...ไม่มีใครขับตาม ไม่มีรถวิ่งด้านหน้า ด้านหลัง
ไม่มีรถสวนมา...แม้แต่ 1 คัน Y_Y

ประทับใจมากๆ ครับ ธรรมชาติ 100% แค่ลุ้นว่าไปถูกทางก็แทบแย่ละ
เพราะไม่มีป้ายอะไรทั้งสิ้น ไม่มีบ้านคน ไม่มี...คลื่นโทรศัพท์

ระหว่างทางจะได้ยินเสียงนกร้องดังมากๆ เวลาก็ใกล้ค่ำลงทุกทีๆ
ผมจอดมองหาที่มาของเสียง...ก็เจอเจ้าสองตัวนี้ครับ
(รอท่านผู้รู้มาแนะนำชื่อนกนะครับ)



นานแสนนานกับความกลัว กังวล สับสน ชื่นชมดื่มด่ำกับความวิเวก...
สุดท้ายก็เริ่มเจอหมู่บ้าน...และไร่ของชาวบ้าน...และก็เจอเจ้าตัวนี้...
รู้สึกเจ้าตัวนี้จะสนิทกับนกเอี้ยงมากๆ เห็นบินไล่จิกกันอยู่เรื่อยๆ ดุกันจริงๆ >"<



ผมเจอร้านขายของชำในที่สุด โชคดีเพราะ เป็นสามแยกพอดี...
รวบรวมความกล้าลงไปจอดซื้อคาราบาว 1 ขวดพร้อมถามทาง
เพราะน้องคนขายนั้น แสนจะน่ารักสดใส ไม่เกิน 18 ปี Y_Y

น้องคนขาย : เลี้ยวขวาเลยค่ะ ถ้าเลี้ยวซ้ายจะเข้าป่า...ทางตัน
ผม : เล่นกีตาร์เป็นด้วยเหรอครับ เห็นกีตาร์กะหนังสือเพลงวางอยู่
น้อง : กำลังหัดค่ะ (ยิ้มหวานมากมาย)
ผม : ไปอีกไกลไหมครับ กี่นาที กี่กิโล...อะไรแบบเนี้ย
น้อง : ไม่ไกลค่ะ อีกแป๊บเดียว
ผม : ถึงครึ่งชั่วโมงไหมครับ?
น้อง : ไม่ขนาดนั้นค่ะ แค่สิบนาทีก็ถึงแล้ว แต่จะมืดแล้ว ไม่น่าจะได้ขึ้นน้ำตกนะคะ
ผม : Y_Y ไม่เป็นไร พี่ไม่ได้คิดจะมา พี่แค่...บังเอิญต้องมาเฉยๆ
น้อง : ตกลงมาหรือยังคะเนี่ย @_@
ผม : ว่าจะมาแล้วล่ะครับ 555+ ขอบคุณนะครับเดี๋ยวถ่ายรูปมาฝาก ^^
น้อง : โชคดีนะคะ (ยิ้มหวานอีกละ)

เป็นอย่างที่น้องคนขายแนะนำจริงๆ ผมใช้เวลาอีกสิบนาทีก็เห็นทางเข้าน้ำตก
พร้อมถนนและป้ายสุดจะสวยสดงดงาม...สรุปว่าผมเข้าผิดทาง
ไปลัดเลาะข้ามเขา เข้าป่าอยู่ตั้งนาน กว่าจะเห็นป้ายน้ำตกก็ห้าโมงเย็น



มีกลุ่มคนตั้งวงกินเหล้า พร้อมนักท่องเที่ยวที่ยังเหลือไม่กี่คน...
เจ้าหน้าที่บอกว่า...ขึ้นน้ำตกไม่ได้แล้วครับ เดี๋ยวน้ำป่ามา ลงไม่ทัน จะมืดแล้วด้วย
Y_Y

เอาไงล่ะครับ ไม่มีอะไรให้ถ่ายละสิทีนี้...
มองเหม่อๆ ไปเห็นสาวสวยกับ...เพื่อนชาย กำลังถ่ายรูปกัน...
ผมก็ขอถ่ายบ้างละกัน ไม่รบกวน ไม่วุ่นวาย แค่แอบถ่ายเฉยๆ 555+



ถ้ามีใครซักคน มานั่งนิ่งๆ ให้ผมถ่ายรูปแบบนี้บ้างก็คงจะดี
เพราะปกติต้องถ่ายลิงน้อยที่บ้านตลอด >"<

อยากรู้จังว่าในกล้องของผมกับกล้องเพื่อนชาย รูปไหนจะสวยกว่ากัน 555+



ไหนก็มาแล้ว...อะไรๆ ที่คล้ายๆ น้ำตก ก็ถ่ายเอาไว้ก่อน ^^
ธรรมชาตินั้นสวยได้ทุกที่อยู่แล้ว...แต่เราต้องค้นหาความสวยที่ซ่อนอยู่ให้เจอ



เจ็ดคต...คงน่าจะหมายถึง คดเคี้ยวเลี้ยวลดไปเจ็ดครั้งแน่ๆ เลย...



ไม่รู้ว่า...หนามแหลมคม กับ ความคตเคี้ยวนั้น...
สิ่งไหนอันตรายกว่ากัน...เฮ้ออออ...ใจหนอใจคน ช่างวกวน
หาความแน่นอนไม่ได้เลย...



จำได้ไหม ใครไหนเล่า ที่เฝ้าบอก...
ใครช้ำชอก เจ้าหลอกใคร ให้เฝ้าฝัน...
ใครสัญญา ว่าจะรัก รักนิรันดร์...
เพียงชั่ววัน ผันแปรเปลี่ยน เปลี่ยนใจคน...

จะเจ็ดคต จะจดจำ ในสิ่งคต...
ที่เลี้ยวลด คตในใจ ในทุกหน...
จะเจ็บแปลบ แสบร้าวทรวง ห้วงกมล...
ทิ่มแทงคม จมลึกบาด ให้ขาดใจ...


(น้องที่ร้านขายของชำ แอบถ่ายจากในรถครับ ^^)



ใจหนอใจ ไร้แรงใจ ให้สานต่อ...
ใจสุดท้อ ล้อลมไป ไกลเกินฝัน...
คำที่เอ่ย เคยสัญญา ว่ารักกัน...
ผ่านคืนวัน เหลือเพียงฝัน พลันเดียวดาย...

Bye ครับ ^^

โดย Mr.Apirak

 

กลับไปที่ www.oknation.net